Alle Kapitel von Ang Asawang Itinapon Niya: Kapitel 1 – Kapitel 10

Kabanata 1: Ang Ikalimang AnibersaryoInilagay ni Andrea Grant ang huling plato sa hapag-kainan bandang alas-siyete ng gabi at tumingin sa orasan sa dingding.Sinabi ni Leo na uuwi siya ng alas-siyete. Sinabi niya iyon kaninang umaga, nakatayo sa may pintuan hawak ang cellphone, hindi man lang tumitingin sa kanya. Pinili niya itong paniwalaan. Ikalimang anibersaryo nila, at natutunan niya na mas madaling umasa kaysa magtanong.Magmula tanghali ay nagluluto na siya. Roasted lamb, dahil iyon ang paborito nito. Patatas na may rosemary. Isang maliit na chocolate cake na siya mismo ang nag-bake, dahil masyadong matamis para rito ang mga cake sa tindahan. Dalawang puting kandila ang nakatayo sa silver holder sa gitna ng mesa. Sinindihan niya ang mga iyon ng alas sais y media. Pagsapit ng alas-siyete ay nabawasan na ang mga iyon ng isang sentimetro.Napakatahimik ng bahay. Ang Grant mansion ay may labindalawang kwarto, isang library, isang hardin na may fountain, at siyam na kasambahay. Ngay

*Kabanata 3: Labing-apat na Oras na Mas Maaga*Sandaling walang nagsalita sa breakfast room.Tinitigan ni Andrea ang papel sa harap niya. Malinaw ang petsa at malinaw ang oras. May nag-print ng kasunduang ito alas otso ng umaga, habang nasa Grant mansion pa siya, naglilinis ng kusina at naghihintay sa asawang hindi umuwi."Sigurado," sabi niya. "Mabigat na salita iyan.""Iyon ang tamang salita." Hindi nagbago ang boses ni Diego. "Ipapaliwanag ko ang kaya ko. Hinihiling kong pakinggan mo ang lahat bago ka magpasya kung ano ang tingin mo sa akin."Hinila ni Argus ang isang upuan at umupo, pero hindi siya kumalma. "Simulan mo sa bahaging pinaka-kinatatakutan ko," sabi niya."Tatlong linggo na ang nakalipas, nag-file ang abogado ng Grant Holdings ng pribadong request para i-review ang hatian ng conjugal property," sabi ni Diego. "Maliit na filing, tahimik, at ipinadala sa isang firm na kakaunti lang ang hinahawakang kaso. Chine-check ng legal team ko ang bawat filing na konektado sa panga

*Kabanata 5: Isang Kasal na Walang Bisita*Tahimik ang sasakyan sa unang sampung minuto.Si Diego mismo ang nagmaneho. Si Marco ay pinapunta sa hiwalay na sasakyan para kausapin ang security ng ospital at alamin kung saan pumunta ang gray na sedan. Nakaupo si Andrea sa passenger seat na magkahawak ang mga kamay sa ibabaw ng bag niya. Pinanood niya ang mga gusaling dumadaan at walang sinabi hanggang sa nagpula ang traffic light sa kanto ng Fifth Street."Alam mo ba?" tanong niya."Hindi.""Ang kotse ng tiyuhin mo ang kumuha sa doktor na namemeke ng medical report ko. Hindi mo alam na may koneksyon ang tiyuhin mo sa kanya.""Hindi ko alam." Nakatitig si Diego sa daan. "Alam kong hindi gusto ng tiyuhin ko ang kapatid mo. Alam kong hindi siya mangingiming gumamit ng doktor, abogado, o driver para makuha ang gusto niya. Pero hindi ko alam ang tungkol kay Dr. Ward, at hindi ko alam ang tungkol sa report mo.""Hindi mo alam ang tungkol sa report ko," ulit ni Andrea nang dahan-dahan. "Paano m

Kabanata 7: Ang Boses sa TeleponoNakatayo si Margaret Grant sa pintuan ng greenhouse na may liwanag ng sasakyan sa likod niya. Isang matangkad na lalaki na nakaitim na coat ang nakatayo isang hakbang sa kaliwa niya. Maluwag ang mga kamay niya sa gilid, at tinitingnan niya si Andrea na para bang isang trabaho lang."Ang papel," ulit ni Margaret. Iniabot niya ang nakagwantes niyang kamay."Hindi.""Huwag mo nang pahirapan.""Mahirap na talaga," sabi ni Andrea. "Pumunta ka sa saradong farm road na apatnapung minuto mula sa syudad, may kasamang bodyguard, para lang kumuha ng isang pirasong papel sa babaeng pinalayas mo sa bahay mo tatlong araw na ang nakalipas. Sa tingin ko ikaw ang nagpahirap."Tumikom ang bibig ni Margaret. "Ben."Humakbang pasulong ang lalaking nakaitim na coat."Sandali lang," sabi ni Andrea. Hindi siya nagtaas ng boses. "Bago niya ako hawakan, may gusto akong malaman mo. Limang minuto ang nakalipas, habang nagpa-park ka, kinunan ko ng litrato ang pahinang ito. Sinen

*Kabanata 9: Harlow Savings, Box 1147*Nakatayo si Raul Santiago sa pintuan ng silid ng kanyang kapatid na may mga kamay sa bulsa ng kulay abong house coat. Mukha siyang nakapagpahinga. Ngumiti siya kay Andrea, pagkatapos kay Diego, at huli sa matandang lalaki sa kama."Hindi ko sinadyang makaabala," sabi niya. "Sinabi sa akin ng nurse na gising si Ricardo. Naisip ko na baka gusto niya ng bisita.""Pagod siya," sabi ni Diego. Gumalaw siya nang walang ingay at ngayon ay nakatayo sa pagitan ng kanyang tiyuhin at ng upuan kung saan nakaupo si Andrea. "Lagpas na ng hatinggabi, Tiyo.""Ganoon nga. At gayunpaman ang buong bahay ay gising." Pumasok si Raul at hinayaan ang pinto na sumara sa likuran niya. "Sinabi sa akin na ang pamangkin ko ay lumabas ngayong gabi patungo sa greenhouse sa nursery road. Nag-alala ako. Ang isang dalaga ay hindi dapat maglakbay mag-isa sa gabi.""Hindi ako nag-iisa," sabi ni Andrea."Hindi ba? Naunawaan ko na kasama mo si Dr. Ward." Hindi nagbago ang kanyang ngi