CRAVING MY AUNT'S HUSBAND 의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 6

Leigh POV Sa unang gabi ko sa bahay ni Tita Celia, hindi agad ako nakatulog. Sakto lang ang bakanteng kwartong pinatulugan nila sa akin. Malambot ang kama, pero amoy luma at halatang matagal nang hindi nagagamit. Nakapatay ang ilaw, pero dilat na dilat ako. Hawak ko ang kumot hanggang dibdib at nakikinig lang sa katahimikan ng buong bahay. Nasanay ako na may boses si Lance sa kabilang linya bago matulog. Ngayon wala na. Binlock ko na siya. Kaya tahimik ang cellphone ko. Muli na namang tumulo ang luha ko pero naudlot ito nang marinig ko ang ingay sa kwarto nina Auntie Celia at Uncle Brix. Manipis lang pala ang dingding. Rinig na rinig ang boses ni Auntie Celia. "Tigilan mo nga ako, Brix! Nakakasawa ka na!" matinis at galit ang boses ni Auntie Celia. Paulit-ulit niyang minamaliit si Uncle Brix. "Construction worker ka lang, Brix! Samantalang ako, Operations Manager na sa PrimeBuild! Ako ang bumubuhay sa bahay na 'to! Anong ambag mo? Pawis? Pabigat ka lang! Wala kang kwenta!" T

Leigh POVSa gabi-gabing matagal na pag-uwi ni Auntie Celia at gabi-gabing pagtatalo nilang mag-asawa, may napansin akong kakaiba kay Uncle Brix.Tuwing umuuwi si Auntie Celia nang late, kahit pagod na pagod na siya at halatang iniiwasan siya, gabi-gabi pa ring naghihintay si Uncle Brix. Parang mas naging obsessed pa siyang makatabi ang asawa. Gabi-gabi siyang nag-aayos ng kama, at pilit na nilalambing si Auntie Celia kahit sinabihan na siya ng masasakit na salita."Brix, tigilan mo nga ako! Pagod ako!" madalas kong marinig na sigaw ni Auntie Celia mula sa kabilang dingding. "Matulog ka na!"Pero hindi tumitigil si Uncle Brix. Naririnig ko pa rin ang boses niya na nagmamakaawa, "Mahal, pag-usapan naman natin. Miss na kita.""Dahil dito, mas naging curious ako. Hindi ko gustong makinig, pero dahil manipis ang pader, naririnig ko ang lahat. Yung pagtatalo, yung pagmamakaawa, at pagkatapos, yung katahimikan na nagpapakaba sa akin. Yung pilit na pag-aayos. Sumunod ang mga mahihinang boses

Leigh POV Tumutunog pa rin ang cellphone ni Uncle Brix sa maliit na mesa. Parehong kaming nag-aalangan kung itutuloy pa o hihinto na. Alam ko kung gaano kamahal ni Uncle Brix si Auntie Celia. Pero sa pagkakataong ito, ako ang kanyang pinili. Hindi niya sinagot ang tawag ni Auntie Celia. Hinayaan lang niyang mang-ring na mag-ring ang kanyang cellphone, hanggang sa kusa na itong tumigil. Mas naging mapusok ang kanyang halik. Hindi na yung halik na nag-aalangan kanina. Mas buo na. Yung tipong matagal na niyang pinipigilan. Dahan-dahang bumaba ang kanyang mga labi sa aking leeg. At dahil maluwag ang strap ng aking nighties, kusa na itong dumulas sa aking balikat. Pababa nang pababa ang kanyang mga halik. Nag-aalab na tila apoy na hindi maapula. Napadaing na lang ako nang bigla niyang sunggaban ang dalawang umbok sa aking dibdib, habang ang kanyang mga kamay ay gumapang sa ilalim ng aking suot na nighties. Dahan-dahan niya akong ihiniga sa sofa, habang ang kanyang mga kamay ay nanatili