Alle Kapitel von The CEO REGRETTED LOSING ME: Kapitel 1 – Kapitel 7

Elena's POV Napayuko ako nang makita ko ang pregnancy test na nakahandusay sa sahig. Mabilis ko itong pupulutin nang may isang kamay na naunang dumampot dito. Huminto ang paghinga ko. Si Damien. Hindi siya nakasunod agad kay Vanessa. Tahimik niyang tinitigan ang hawak niyang pregnancy test. Dalawang pulang guhit. Nanginginig ang mga kamay ko. "Damien..." mahina kong tawag. Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin sa akin. "Ikaw ba ito?" Hindi ko na napigilan ang pagpatak ng luha. Tumango ako. "Oo." Sandaling katahimikan ang namagitan sa amin. Akala ko ay magtatanong siya. Akala ko ay yayakapin niya ako. Akala ko ay matutuwa siya. Ngunit ang unang lumabas sa bibig niya ay... "Sigurado ka bang akin ang batang dinadala mo?" Parang may sumabog sa loob ng dibdib ko. Hindi ako makapagsalita. Hindi dahil wala akong isasagot... Kundi dahil hindi ko inakalang kaya niya akong pagdudahan. "Damien..." umiiyak kong sabi. "Ikaw lang ang lalaking minaha

Elena's POV"Your marriage was never supposed to happen."Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon.Ano ang ibig sabihin ni Vanessa?Hindi ba't malinaw naman ang dahilan ng kasal namin ni Damien? Kailangan ng pamilya ko ng tulong pinansyal, at kailangan ng pamilya niya ng katuwang sa isang malaking business deal.Isang kasunduan.Iyon ang alam ko.Iyon ang pinaniwalaan ko.Pero bakit parang may tinatago pa sila sa akin?Muli kong tinawagan ang numerong ginamit ni Vanessa, ngunit hindi na ito sumagot.Napabuntong-hininga ako at napasandal sa aking upuan."Elena?"Napatingin ako kay Adrian na nakatayo sa pintuan ng opisina ko."You look troubled. May problema ba?"Umiling ako."Nothing. Just a personal matter."Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, inilapag niya ang isang folder sa aking mesa."These are the documents for tomorrow's meeting. You can finish them later. You should go home early.""Adrian, hindi mo kailangang alalahanin ako palagi."Ngumiti siya."I kn

Damien's POV Hindi ko na nahabol si Elena dahil biglang nahilo si Vanessa. Agad ko siyang inalalayan bago pa tuluyang mawalan ng balanse. "Vanessa! Are you okay?" "Damien... nahihilo ako," mahina niyang sagot habang nakahawak sa aking braso. Hindi na ako nagdalawang-isip. Binuhat ko siya at mabilis na isinakay sa sasakyan. Kailangan ko siyang madala sa ospital. Sa totoo lang, nag-aalala ako. Hindi lamang dahil sa kalagayan niya kundi dahil sa batang dinadala niya. Pagdating namin sa emergency room, agad siyang inasikaso ng mga doktor. Hindi ako mapakali habang naghihintay sa labas. Ilang minuto rin ang lumipas bago lumabas ang doktor. "How is she, Doctor?" "She's fine, Mr. Alcantara. Mukhang pagod lamang siya at kailangan niyang magpahinga. Wala naman kaming nakitang dahilan para mag-alala sa ngayon." Napabuntong-hininga ako. "How about the baby?" "Sa ngayon, maayos naman ang kalagayan ng pagbubuntis niya. Siguraduhin lamang na regular siyang magpa-checkup at huw