CHAPTER 5: THE WOMAN CARRYING HIS CHILD

Elena POV

Ngumiti si Vanessa habang papalapit sa amin.

"Looks like you've finally discovered the truth."

Napaatras ako nang bahagya. "Anong ginagawa mo rito?"

Hindi siya sumagot. Sa halip, tumingin siya kay Damien at marahang inilabas ang isang lumang litrato mula sa kaniyang bag.

"Sa tingin mo, aksidente lang na nagpakasal kayo?" tanong niya.

Napakunot ang noo ni Damien. "Vanessa, what are you talking about?"

Lumapit siya at iniabot ang litrato.

Nang makita ko ang laman nito, tila tumigil ang tibok ng puso ko.

Nasa litrato ang aking ama, ang ama ni Damien, at si Vanessa. Kuha iyon ilang linggo bago ang kasal namin.

Ngunit ang mas nakagimbal ay ang dokumentong hawak ng aking ama.

Marriage Agreement.

Sa likod ng litrato ay may nakasulat na isang pangungusap:

Once Elena gives birth to the heir, everything will belong to us.

"Impossible," bulong ni Damien.

Napatingin ako sa kaniya. "Alam mo ba ang tungkol dito?"

Umiling siya, ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang tumawa si Vanessa.

"There's one more thing you both need to know."

Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin.

"Elena, hindi lang ikaw ang babaeng may karapatang magdala ng tagapagmana ng Alcantara family."

Nanlamig ang buong katawan ko.

"Ano'ng ibig mong sabihin?"

Hinawakan ni Vanessa ang tiyan niya at ngumiti.

"I'm pregnant, too."

At sa mismong sandaling iyon, tumunog ang cellphone ni Damien.

Isang mensahe mula sa kaniyang doktor.

Sir, we need to discuss your wife's pregnancy immediately. There is something unusual about the medical records.

Namutla si Damien.

Dahil ang pangalang nakasulat sa mensahe ay hindi kay Elena.

Kundi kay Vanessa.

"There's something else you should know."

Napatingin ako kay Vanessa nang dahan-dahan niyang ilagay ang isang kamay sa kaniyang tiyan.

"I'm pregnant."

Parang biglang tumigil ang mundo ko.

Hindi ako nakapagsalita. Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko o kung isa na naman itong panaginip na gigisingin ako sa sakit.

Napatingin ako kay Damien.

Nakatayo siya sa harap ni Vanessa, halatang nagulat sa balita.

"You're pregnant?" tanong niya.

Tumango si Vanessa habang namumuo ang luha sa kaniyang mga mata.

"Yes, Damien. I'm carrying your child."

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko.

Ang anak niya.

May anak na siya sa ibang babae habang ako, ang legal niyang asawa, ay nag-iisang humaharap sa pagbubuntis ko.

Hindi ko namalayang napahawak na pala ako sa aking tiyan.

"Elena..." tawag ni Damien.

Ngunit hindi ko siya tiningnan.

"Congratulations," mahina kong sabi kay Vanessa.

Ngumiti siya, ngunit may kung anong kakaiba sa kaniyang mga mata.

"Thank you, Elena. I hope you understand that this changes everything."

Tumango ako kahit pakiramdam ko ay unti-unting nadudurog ang puso ko.

"Of course. Hindi naman na ako bahagi ng buhay ni Damien."

"Elena, that's not what I—"

"Please, Damien. Huwag mo na akong bigyan ng dahilan para umasa."

Natahimik siya.

Dahan-dahan akong tumalikod at pumasok sa bahay. Ayoko nang makita ang kanilang mga mukha. Ayoko nang marinig ang mga salitang lalo lamang magpapaalala sa akin na hindi ako ang babaeng pinili niya.

Pagkapasok ko sa silid, isinara ko ang p***o at napaupo sa gilid ng kama.

"Baby," bulong ko habang hinahaplos ang aking tiyan. "Tayo na lang muna, ha?"

Pumatak ang mga luha ko.

"Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang lahat ng ito, pero ipinapangako kong hindi kita pababayaan."

Sa unang pagkakataon, hindi na ako umiyak dahil umaasa akong babalik sa akin si Damien.

Umiyak ako dahil kailangan ko nang tanggapin na maaaring hindi na talaga siya maging bahagi ng aming buhay.

---

Damien's POV

Hindi ko maalis ang tingin ko kay Vanessa.

"I'm going to be a father?" tanong ko, tila hindi pa rin makapaniwala.

Tumango siya at hinawakan ang aking kamay.

"Yes, Damien. I just found out recently. I wanted you to hear it from me."

Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.

Nagulat ako. Nalito. At higit sa lahat, naisip ko si Elena.

May sarili rin akong anak na hindi ko man lang nakakasama.

Ngayon, may isa pang batang maaaring dumating sa buhay ko.

"Have you seen a doctor?" tanong ko.

"Yes. I can show you the results if you want."

Tumango ako.

"We'll arrange another appointment. I want to make sure you're both healthy."

Napangiti si Vanessa at mahigpit na niyakap ako.

"Thank you, Damien. I knew you wouldn't abandon me."

Hindi ako nakasagot.

Dahil sa likod ng yakap niya, ang mukha ni Elena ang patuloy na bumabagabag sa isip ko.

Naalala ko ang mga luha niya. Ang mga salitang binitiwan niya. At ang pintong isinara niya sa harap ko.

Gusto kong puntahan siya.

Gusto kong sabihin na hindi ko siya kayang kalimutan.

Ngunit paano ko iyon gagawin kung ako mismo ang dahilan kung bakit hindi na niya ako kayang pagkatiwalaan?

---

Elena's POV

Kinabukasan, nagising ako na namamaga ang mga mata.

Akala ko ay gagaan ang pakiramdam ko pagkatapos kong umiyak, ngunit mas lalo lamang bumigat ang dibdib ko.

Kailangan kong magpatuloy.

May trabaho akong kailangang tapusin. May batang umaasa sa akin. At may kinabukasang kailangan kong paghandaan.

Hindi na ako maaaring manatili sa nakaraan.

Habang nag-aayos ako para pumasok, napansin ko ang wedding ring na naiwan sa ibabaw ng mesa.

Matagal ko iyong tinitigan.

Dati, akala ko ang singsing na iyon ang simula ng isang magandang kuwento ng pag-ibig.

Ngayon, isa na lamang itong paalala ng pangarap na hindi natupad.

Kinuha ko ito at inilagay sa isang maliit na kahon.

"Goodbye, Damien," bulong ko.

"Hindi na kita hihintayin."

Ngunit bago ako tuluyang makalabas ng silid, tumunog ang aking cellphone.

Isang mensahe mula kay Damien.

Elena, we need to talk. Please don't shut me out completely.

Napapikit ako.

Bakit ngayon pa siya nagmamakaawa?

Bakit ngayon, kung kailan kailangan ko nang matutuhang mabuhay nang wala siya?

Hindi ako sumagot.

Sa halip, pinatay ko ang screen ng cellphone at lumabas ng bahay.

Hindi ko alam na sa kabilang bahagi ng lungsod, nakatingin si Vanessa sa isang dokumentong hawak niya habang nakangiti.

"Everything is going according to plan," bulong niya.

Pagkatapos ay itinago niya ang dokumento sa kaniyang bag.

Wala ni Damien o Elena ang nakaaalam sa tunay na dahilan ng kaniyang pagbabalik.

At habang patuloy silang nasasaktan sa mga pangyayaring hindi nila nauunawaan, lalo lamang lumalalim ang lihim na maaaring tuluyang sumira sa kanilang buhay.