Hacienda Monteverde: I Came for His Land, But Fell for Him 의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

Arabella Celestine’s POV SIMULA“Celestine, are you even listening to me?”Napakurap-kurap ako nang marinig ang boses ni Isabella mula sa pagkakatitig ko sa repleksiyon ng sarili ko sa salamin ng limousine tapos mabilis akong napalingon sa kanya.“Of course, I am,” sagot ko.Geez! Kanina pa ba niya ako kinakausap? Lihim akong napangiwi sa aking isip.Masyado kasing okupado ang isip ko sa gown na suot ko. Ganito talaga ako kapag nasusuot ko na ang sarili kong disenyo, lalo na ngayong gabi. Charity gala ang dadaluhan namin, at alam kong maraming kilalang personalidad, modelo, at fashion designers ang naroon. Isa iyon sa mga pagkakataong maaari kong maipakita ang sarili kong disenyo, at ako mismo ang modelo ng sarili kong gawa.Kaya naman hindi ko maiwasang pagmasdan ang bawat detalye ng suot kong champagne-colored gown. Gusto kong matiyak na maayos at perpekto ang gawa at ayos ko, higit sa lahat, gusto kong mapansin nila ang gown ko. Events like this don't happen often for me, where

Nang tumigil sa labas ng mansiyon ang sinasakyan ko, bumuntong-hininga muna ako bago nagbayad at bumaba ng sasakyan.Mahigpit ang hawak ko sa bag habang naglalakad papasok. Binati ako ng guard, pero hindi ko man lang nagawang batiin siya pabalik dahil sa kakaibang kaba na nararamdaman ko.Pagdating ko sa malaking pinto ng mansyon, hindi agad ako pumasok. Nanatili muna akong nakatayo roon. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Alam kong naghihintay sa akin si Daddy sa loob at paniguradong sesermonan na naman niya ako. Ilang sandali pa akong nanatili roon hanggang sa maging ready na ako, bago ko tuluyang buksan ang pinto.Pagpasok ko sa sala, agad kong nakita si Daddy na nakaupo sa single sofa. Nakasuot na siya ng pantulog habang may hawak na isang basong tubig sa kanang kamay. Ang kaliwang kamay naman niya ay nakapatong sa armrest ng sofa.Sa likod niya ay nakatayo si Isadora, ang bago niyang asawa at stepmother ko na. Abala ito sa pagtingin sa mga nail extension niya

Kinabukasan, eksaktong alas-otso ng umaga, nasa labas na ako ng opisina ni Daddy, gaya ng sinabi niya kagabi.Sa totoo lang, maaga akong nagising dahil hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Hindi pa rin mawala sa isip ko ang kondisyong ibinigay ni Daddy. Hindi pa rin ako makapaniwala na kapalit ng kalayaan ko ay kailangan kong manloko ng isang tao.Hindi ko man gusto, wala na akong magawa dahil iyon na ang pagkakataong matagal ko nang hinihintay para makalaya sa poder ni Daddy. Alam kong hindi sapat na dahilan ang kagustuhan kong maging malaya para manloko ng ibang tao, pero wala na akong ibang pagpipilian. Sa ngayon, mas mahalaga sa akin ang kalayaan ko. Kaya gagawin ko ang lahat para makuha ang lupang gusto ni Daddy. Isasantabi ko muna ang guilt na nararamdaman ko.Marahan akong kumatok.“Come in.”Dahan-dahan kong binuksan ang pinto saka pumasok. Nadatnan ko siyang nakaupo sa likod ng malaking mesa. May ilang dokumentong nakalatag sa harapan niya habang abala siya sa pagbabasa ng

Hindi na ako nakipagtalo pa sa lalaki. Sa halip, tahimik akong bumalik sa loob ng SUV at isinara ang pinto. Hindi ko alam kung bakit ganun na lamang ang awtoridad sa boses niya.Mula sa bintana, pinanood ko siyang makalayo hanggang sa tuluyan siyang nawala sa aking paningin.Napabuntong-hininga ako. Sana talaga ay matulungan niya kami. Ayokong abutan kami ng gabi dito sa gilid ng kalsada. Isa pa, gusto ko na ring magpahinga dahil sobrang nakakapagod ang biyahe. Higit sa lahat gusto ko na rin magpalit ng damit. Basang-basa ako at nilalamig na. Ilang minuto na ang lumipas. Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong sinilip ang cellphone ko, umaasang magkaroon man lang ng signal. Pero wala pa rin.Nasaan na kaya ang lalaki? Malayo ba ang bahay niya o kung saan man siya humingi ng tulong?Gusto ko na sanang lumabas ulit ng sasakyan nang may marinig akong ingay na papalapit mula sa direksyong pinuntahan ng lalaki kanina.Muli akong tumingin sa bintana.Sa gitna ng malakas na ulan, nakita

Kinabukasan, maaga akong nagising. Sakto namang tumila na ang ulan.Matapos mag-almusal at mag-ayos ng mga gamit, sinabi ko sa mga katulong na handa na akong umalis papunta sa Villa Aurelia. Wala si Doña Beatriz dahil napakaaga raw nitong umalis patungo sa bayan. Kaya hindi ko na nagawang makapag-paalam. Si Lorenzo naman, hindi ko nakita. Hindi ko alam kung nasaan ang lalaking bossy na iyon. Pero kahit hindi kami nagkasundo ni Lorenzo kagabi, maayos naman ang naging pagtanggap sa akin ni Doña Beatriz at ng mga tauhan niya. Si Manang Rose pa nga ang nag-asikaso upang matiyak na maayos kaming makakarating sa villa.Nang makarating ako sa Villa Aurelia, agad kong nilibot ang tingin sa paligid. Wow, Sobrang ganda ng lugar! Napakagaan sa pakiramdam ng atmospera. Malawak ang bakuran, napapalibutan ng matatayog na puno, sari-saring halaman at mga bulaklak. May ilang katiwala ring nag-aasikaso sa bahay, gaya ng sinabi ni Daddy.Pagod pa rin ako mula sa biyahe kahapon kaya mas pinili ko m