Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

The Wrong TwinMaaga pa lang, hindi na maalis ang ngiti ko habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin. Ilang beses kong inayos ang buhok ko bago kinuha ang maliit na bag na may lamang regalo para kay Mateo.Today is our first anniversary.Isang taon na kaming magkarelasyon ni Mateo, at masasabi kong naging masaya ako sa buong taon na iyon, kapiling siya. Hindi man siya palaging vocal sa nararamdaman niya, pero ramdam ko naman sa mga actions niya kung gaano niya ako kamahal.Kaya ngayong espesyal na araw namin, gusto kong gumawa ng isang bagay na pareho naming maaalala. Isang magandang alaala.Matagal ko ng pinag-iisipan ang desisyon kong ibigay sa kanya ang sarili ko sa unang pagkakataon. Hindi dahil kailangan kong patunayan ang pagmamahal ko, kundi dahil mahal ko siya at handa na akong dalhin sa next level ang relasyon namin.And I trusted Mateo with all my heart.Hindi ko sinabi sa kanya na pupunta ako sa penthouse niya. Gusto ko siyang sorpresahin at makita ang reaction niya kapag

The Brother I Should FearThe moment na marinig ko ang pag-click ng lock sa pinto, bumilis ang tibok ng puso ko.Napatingin ako kay Joaquin. Nakasandal siya sa pinto, kalmado ang mukha, na para bang wala siyang ginawang dahilan para matakot ako.“Unlock it.”Bahagya siyang nagtaas ng kilay. “You just got here.”“Hindi ako magtatagal.”“Then why did you even come?”I laughed sarcastically. “You threatened to expose me! Ano sa tingin mo ang dahilan kung bakit ako nandito?”“I'm not stopping you from leaving, Solana.”“What's the matter?” tanong niya. “Afraid of me?”“I'm afraid of what you'll do.”“There's a difference.”“Not to me.”Lalo akong nainis.“Can you stop acting like this is some kind of game?”Ibinaba niya ang baso. “Tell me something, Solana. Kapag tumitingin ka sa akin, kapatid ko ba ang nakikita mo?”“Don't.”“Don't what?”“Huwag nating pag-usapan ang nangyari.”“Why? Because you're ashamed?”“Because I regret it!”“Every second of it,” dagdag ko. “Kung puwede ko lang iba

The Line We CrossHindi ko alam kung bakit paulit-ulit kong binabalikan ang sinabi ni Joaquin.Kung gusto mo ng sagot, pumunta ka sa opisina ko. Mag-isa.Mas lalo akong naguluhan nang maalala ko ang plano namin ni Mateo.May dinner date kami ngayong gabi. Kami mismo ang nagplano nito noong nakaraang araw.Nag-vibrate ang phone ko.Mateo: Love, tuloy tayo sa dinner mamaya, ha? I'll pick you up at seven.Nag-type ako ng Sure, see you later, pero binura ko rin. Hindi ko alam kung paano ako haharap sa kanya nang hindi iniisip ang lihim na dala ko.Ako: Sorry, love. May kailangan lang akong asikasuhin mamaya. Puwede bang i-move muna natin ang dinner?Mateo: Everything okay?Ako: Oo naman. Everything’s fine. Bawi ako, promise.Mateo: Okay, love. Pahinga ka rin. I miss you.Dapat doon pa lang, magbago na ang isip ko. Pero hindi nangyari iyon. Kinuha ko ang bag ko at umalis. Hindi ko sinabi kay Mateo kung saan ako pupunta. Hindi ko rin sinabi sa sarili ko ang buong dahilan kung bakit kailanga

The Name He Wouldn't SayHindi ako nakatulog nang maayos.Paulit-ulit kong binasa ang messages ni Joaquin, umaasang may susunod pa siyang sasabihin. Pero pagkatapos ng huling text niya, wala na. Ilang beses kong binuksan ang chat namin at ilang beses ko ring isinara. Gusto kong malaman kung sino ang babaeng tinutukoy niya, pero ayokong magmukhang naghahabol ako sa kanya.Mas lalong ayokong aminin na gusto ko siyang makita.Kinabukasan, nag-message si Mateo.Mateo: Good morning, love. Can I take you to lunch? I want to make up for last night.Matagal akong nakatitig sa screen bago sumagot.Ako: Sure. What time?Mateo: One. I'll pick you up.I put my phone down. Isang oras lang ang pagitan ng lunch namin at ng tanong na matagal ko nang gustong itanong. Pero hindi ko alam kung kaya kong gawin iyon nang hindi nahahalata ni Mateo.Alas-onse, habang naghahanda ako, may tumawag mula sa unknown number.“Hello?”“Solana?” Boses iyon ng isang babae. “This is Andrea. I think we need to talk.”Na

The Temptation I couldn’t resistAlas-nuwebe na nang marinig ko ang doorbell.Matagal akong nakatayo sa harap ng pinto bago ko ito binuksan. Alam kong si Mateo iyon. Hindi ko siya tinanggihan nang sabihin niyang gusto niya akong makausap, pero hindi ko rin alam kung handa akong marinig ang lahat ng sasabihin niya.“Hi,” bati niya.“Come in.”May dala siyang pagkain mula sa paborito naming restaurant. Naalala kong hindi pa yata ako nagdi-dinner.“Naalala kong hindi ka pa kumakain,” sabi niya habang inilalapag ang paper bag sa mesa.“Thanks.”Umupo kami sa sofa. Si Mateo ang unang nagsalita.“I know I hurt you.”“Hindi mo lang ako nasaktan, Mateo. You made me question everything.”“I understand.”“Do you? Kasi habang iniisip ko kung ano ang nagawa kong mali, ikaw pala may ibang taong nilalapitan.”Napayuko siya. “It wasn't because of you.”“Hindi naman iyon ang point. You made a choice. Tapos pinili mong itago sa akin.”“I'm not proud of what happened with Andrea. I should've told you b