Ano Ang Mga Uri Ng Kandila Na Ginagamit Sa Patay?

Isang kamangha-manghang aspeto ng kultura na madalas na pumapasok sa ating mga pag-iisip ay ang paggamit ng kandila, lalo na sa konteksto ng mga pag-alala sa mga namatay. Sa ilang mga bansa, ang mga kandila ay may espesyal na kahulugan at simbulo na lumalampas sa simpleng ilaw; ang mga ito ay nagiging bahagi ng tradisyonal na ritwal at paggalang. Sa mga bansa tulad ng Mexico, ang pagdiriwang ng 'Día de los Muertos' ay punung-puno ng makulay na dekorasyon, kasama ang mga kandilang ilaw na nagsisilbing gabay para sa mga kaluluwa ng mga yumaong mahal sa buhay. Tuwing ika-2 ng Nobyembre, kaya napapalakas ang diwa ng selebrasyon, hindi ito isang malungkot na okasyon kundi isang pagkakataon upang magtipon ang mga pamilya at mag-alay ng mga alaala sa kanilang mga mahal sa buhay. Ang mga kandila dito ay sumasagisag ng liwanag at pag-asa, na nagbibigay daan upang muling makasama ang mga kaluluwa sa mga oras ng kasiyahan at pagmumuni-muni. Samantalang sa ibang bahagi ng mundo, gaya ng sa maraming bahagi ng Europa, ang paggamit ng kandila sa mga libingan ay maaaring mag-iba. Halimbawa, sa mga bansa tulad ng Poland, ang sinasariwa ang Araw ng mga Banal at Araw ng mga Patay sa pamamagitan ng pagdaraos ng mga misa at pag-iilaw ng mga kandila sa mga sementeryo. Ang mga ito ay simbolo ng panalangin at pagbibigay pugay, nilalayong ipakita ang ating patuloy na pagmamahal at suporta sa mga yumaong ngayon. Ang mga puting kandila, na kadalasang ginagamit, ay kumakatawan sa kalinisan at katahimikan, na nagbibigay ng mas tahimik na damdamin sa mga pamamaraan ng paggunita. Para naman sa mga bansang Asyano tulad ng Japan, ang mga tradisyunal na ritwal ng pag-alala sa mga namatay ay naglalaman din ng paggamit ng mga kandila. Sa panahon ng Obon, isang piyesta ng pag-alala sa mga ninuno, ang mga tao ay nag-aalay ng mga kandila sa mga altar sa kanilang mga tahanan at sa mga libingan. Ang mga kandila ay nagiging simbolo ng pagbabalik ng kaluluwa sa mundo ng mga buhay para sa isang panahon. Isa itong pagkakataon upang ipakita ang paggalang at pagmamahal sa mga nauna sa kanila, na pinapadalisay ang damdamin ng pagkakaugnay na kinikilala sa bawat pamilya. Tila ang mga kandila, saan mang panig ng mundo ay nagdadala ng ilaw sa usaping may kinalaman sa kamatayan—isang reminiscence ng ating mga alaala. Ang bawat kulay, ang bawat apoy, at ang bawat matematika ng kung paano at kailan ito ginagamit ay nagbibigay ng mas malalim na pang-unawa sa mga pagkakaiba-ibang pananaw sa kamatayan at sa pagkamatay. Sa huli, sa kabila ng pagkakaiba-iba sa kultura, ang kailangan ng tao para sa pagbibigay ng salamin sa kasaysayan ng kanilang mga mahal sa buhay ay pareho, kaya't patuloy ang pagyakap sa mga tradisyon tulad ng paggamit ng mga kandila.

Tila bumulo ng mga alaala sa akin ang mga awit na karaniwang ginagamit sa pag-ampo sa mga pumanaw. Una na dito ang 'Kumusta ka, Ginoo,' na sadyang nagbibigay-diin sa muling pagkikita sa kabilang buhay. Tara na’t samahan ako sa ating kwentuhan tungkol dito. Ang tunog ng awit na ito ay nakakaaliw at nagdadala ng kaaliwan sa puso ng mga nagdadalamhati. Sa bawat pagkanta, para bang yun na rin ang ating mensahe sa ating mga mahal sa buhay na lumisan. Isa pa, ang 'Halika na, Sinta' ay madalas ding marinig sa mga ganitong pagkakataon. Para itong yakap na umaabot sa mga tagumpay at sakit na dinanas nila, habang ang mga nakikinig ay nawawala sa kanilang mga isip. Sa pag awit, tila nagiging mas malapit ang mga alaala sa nagdaan na buhay. Iba rin ang puwersa ng 'Diyos ko, hilom ka na sa mga palad ng lupa.' Ang mensahe ng tawag sa Diyos para sa kapanatagan ay damang-dama sa mga taong nagluluksa. Sa mga oras ng kanilang paghihirap, ang mga salin ng awitin na tila nag-aanyaya sa mga espiritu ng yumaong mahal sa buhay, ay nangangahulugang pagkilala sa kanilang kontribusyon sa ating mga buhay. Ang pag-aawit ay nagbibigay-diin na sa kabila ng kanilang pisikal na pagkawala, sila ay mananatiling buhay sa ating mga puso. Sa kabuuan, ang mga awitin sa pag-ampo sa patay ay higit pa sa simpleng tono o liriko. Sinasalamin nila ang ating pakikisalamuha sa sakit, pag-asa, at muling pagkikita. Ang bawat nota ay puno ng damdamin, at sa bawat salin ng mga salita, nagiging tulay tayo sa ating mga mahal sa buhay na hindi na natin makikita sa ating pang-araw-araw na buhay. Hanggang sa muli, sa mga kantang ito, nawa’y magpatuloy ang ating alaala sa mga pumanaw, at sa kanilang mga mensaheng itinaguyod.

Isang nakakatuwang proyekto ang paggawa ng sariling kandila sa patay, na hindi lang siya kapakipakinabang kundi maaari rin itong maging isang masining na laban. Kung gusto mong subukan ito, narito ang ilang simpleng hakbang para masimulan mo na! Una, ang mga pangunahing sangkap na kakailanganin mo ay wax (karaniwang beeswax o paraffin), wick, at mga pampabango o color dyes kung nais mo itong gawing mas personalized ayon sa tema ng iyong paggunita. Makakahanap ka ng mga ito sa mga craft stores o online. Simulan ang proseso sa pagtunaw ng wax. Maari kang gumamit ng double boiler para rito. Ibasura ang wax sa itaas na bahagi ng double boiler at hayaan siyang matunaw ng dahan-dahan, tinitiyak na hindi ito masusunog. Habang ang wax ay natutunaw, maaari mo ring ihanda ang wick -- gagawin mo itong mas mahaba kumpara sa taas ng kandila para masiguro mong madali itong hawakan. Ipinapasok ang wick sa gitnang bahagi ng lalagyan o molds na iyong ginagamit, kung saan mo balak ikulong ang natunaw na wax. Kapag tapos na ang wax sa pagtunaw, maaari mo na itong ihalo ang mga pampabango o dyes kung nais mo itong maging mas makulay o mabango. Kanina, nabanggit ko ang beeswax at paraffin; ang mga ito ay may kanya-kanyang katangian na nag-aambag sa kanilang amoy at dalas ng pagkasunog. Ang beeswax ay mas natural at maaaring magbigay ng banayad na halimuyak, habang ang paraffin ay mas murang alternatibo na madaling makuha. I-pour ang natunaw na wax sa lalagyan na may wick, at hayaang mag-set ito ng ilang oras hanggang maging solid. Dito, ang pag-aalaga at tiyaga ay napakahalaga—huwag madaliin ang proseso! Kapag ganap na itong matigas, maaari mo na itong gupitin ang wick sa tamang haba, at magiging handa na itong gamitin sa anumang pagdiriwang. Sa kabuuan, ang paggawa ng sariling kandila sa patay ay hindi lang isang proyekto na nakakaaliw, kundi ito rin ay isang paraan upang ipakita ang iyong pagmamahal sa namayapang mahal sa buhay. Ang bawat detalye ng iyong kandila ay puno ng simbolismo at pagmumuni-muni. Kaya naman, sa susunod na may okasyon, subukan mo itong gawin; tiyak na ito ay magiging isang bagay na hindi lamang basta kandila, kundi isa ring alaala.