Mga Bawal Pag May Patay Novels & Stories

Hindi naman imposible iyon. “Ibig kong sabihin, puwede ka bang mag-stalk ng mga kuting? Hindi naman iyon labag sa batas,” sabi niya, at umiling ako. Sa unang tingin, parang legal ito, pero sa tingin ko ay hindi tayo magiging legal kapag natapos na ang kwentong ito. "Baka may ilang kuting akong kinidnap nang may nakita akong butas."

Pagmamatay iyan, mamatay din ako! Nang marinig ni George ang sinabi ko ay tumawa ito ng palatak. "Oh... then I will kill both of you!" "George, are you insane? Wake up George! Hindi tamang manakit ka ng iba para lang sa iyong paghihiganti—ang gawin ang bagay na ganito ay hindi tama, I trust Clay na hindi niya magagawa iyon sa kapatid mo nang walang balidong rason, please George just move on!" nanggagalaiting patuloy ko na mas lalong diniin ito sa pader.

She's at the illegal land kaya naman hindi siya mapa-parusahan sa ginawa niyang pag-patay sa hot Princesses since there is no rule there pero kung sa underground sila nag-laban at pinatay niya ang mga ito she need to be punished lalo pa't ang ka-sunduan nila ay magiging slave ang talunan. Sa underground kasi ay may rules na kapag may ka-sunduan o pustahan ang dalawang magkalaban ay hindi nila pwedeng patayin ang isa't isa. Kung gusto mong manalo ay kailangan mong mapasuko ng kusa ang kalaban o di kaya naman ay mapa-tulog mo ito. Samantalang sa illegal land naman ay nasa iyo ang desisyon kung nais mong tuparin ang ka-sunduan o tapusin ang buhay ng mga ito.

pahinang wika niya at tumingin sa kawalan. "Ang grupong sinalihan ng kapatid mo ay may striktong batas. Hindi sila maaaring umatras sa laban. It's either mamamatay siya sa laban, papatayin ang pinuno ng kalaban o siya ang papatayin ng sariling grupo. Iyon lamang ang tatlong opsyon na pupwede niyang pagpilian," tulala niyang saad niya. "Anong grupo ang tinutukoy mo?" agad kong tanong.

Hindi tuloy halata na kinakabahan ako sa bawat salitang binibitiwan ng bibig niya. He chuckled at my reactions. "My Sera is shutting me up now, huh?" Bahagyang lumaki ang mata ko sa sinabi niya, kasabay ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Sinabi ko sa kaniya ang tungkol pangalawang rule na pinagkasunduan namin. "R-Rule #2: Don't be possessive— damn rules." Umismid siya sa akin. "Why the fuck do I agree with you?"

“Pangalawa, Separate schedules. Kung maaari, iwasan nating magkasabay kumain o magising. I have my own life, you have yours. Walang pakikialam.” “Pangatlo, Walang PDA o Public Display of Affection kapag wala ang camera. Kapag may tao, sweet tayo. Kapag tayo lang dalawa… act like I don’t exist.” Napailing na lang si Zabeth. Ang daming bawal. Para silang dalawang bata na pinagbawalang maglaro nang magkasama. “Mukhang takot ka yatang mahulog sa akin, Claudio,” pang-aasar niya para itago ang kaniyang kaba. “Kaya mo ba nilalayo ang sarili mo?”

“Ibig sabihin, dapat ako umasa na i-footsie mo ako kapag nagdidinner tayo kasama ang ama mo.” Charlie, “…” “Siyempre naman, dapat habang may set tayo ng mga batas natin. May mga emergency exceptions pa din. Kaya iyon ang ika-anim na batas. Halimbawa na lang, ang isa sa atin ay nagbreakdown. Kapag ganoon, puwede humalik sa noo ang isa pa—for medicinal purposes lang dapat,” dagdag ni Taylor. “Ah, sige,” sumangayon si Charlie.

“Hindi ako kasing –” “I’m planning nto bring her to America,” Dad interrupted me. Mas lalong kumulo ang dugo ko sa kaniya. Umawang ang labi ko at nilingon si Lucas. Bakas din sa kaniyang mukha ang gulat. “Mercy killing is illegal dito sa Pilipinas.”

Mababa ang kaniyang boses, ibang-iba sa paraan ng pagkausap sa akin ni Ate Hazel. Tumango ako bilang sagot. "Pwede tayong gumawa ng isang assumption o kuro-kuro na kaya ka nasa bahay-ampunan dahil ayaw niya rin muna magkaanak pero mas minabuti... pinili niya na hindi ka patayin sa sinapupunan niya bagkus ay nilabas ka niya at binigyan ka niya ng karapatan na mamulat sa mundo kasi karapatan mo 'yon e. Wala siyang karapatan na patayin ang isang tao. Wala siyang karapatan na tanggalin ang isang karapatan ng tao kahit nga Diyos ay walang karapatan dahil may sariling buhay 'yon... buhay mo 'yan at once na magkaroon ka ng buhay kahit nasa sinapupunan ka pa ay may karapatan ka na."

Kung hindi lang humantong sa ganitong sitwasyon, hindi sana siya kailanman aabot sa ganitong ka-desperadong hakbang. Pero ngayon, masyadong pabor kay Kevin ang mga pangyayari, at hindi ito ang tamang oras para magpaka-maawain. "Kasal pa rin kayo sa mata ng batas. Kung isa sa inyo ang mamatay nang biglaan habang kasal pa, awtomatikong mapupunta sa natitirang asawa ang lahat ng ari-arian ng namatay. Wala tayong magagawa tungkol doon."