Bulong Sa Patay Novels & Stories

Pero mahigpit pa ring hawak ni Boss MJ ang kamay ko. Para bang ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo. Ilang segundo lamang ang lumipas. Bumalik ang ilaw. At kasunod noon... "AHHHHHH!" "MAY PATAY!" "MAY PATAY!" Nagkagulo ang buong bulwagan. Sa gitna ng mamahaling ballroom ay nakabulagta ang katawan ng isang negosyante. Si Nestor Paungan.

Paanong nangyayari to lahat . Makalipas nang ilang araw .May nabasa akong article . "Isang lalaking natagpuang patay sa loob ng isang kubong maliit mula sa quezon .Ang lalaki ay tadtad mg tama nang baril na nabibilang sa 50 gun shot. Ang lalaking ito ay kinilalang si Arnold Javier na isang ex convict .Napag alamang tumakos ito sa kulungan."

Bulong niya sa kaniyang sarili bago nagpakawala ng mahabang buntonghininga. "Thirteen na bangkay ang natagpuan sa isang abandonadong building dahil sa isang sunog." Basa ni Micko sa nakasulat na caption sa balita. Halos ayaw niyang titigan ang mga katawan na nasa larawan. Sunog ang mga ito at hindi na makilala. Wala silang kasalanan sa nangyaring iyon pero kinakain ng kunsensya ang kanyang puso. Napa unat siya ng upo nang maramdaman na sumakit muli ang kanyang likuran. Mabilis mangalay iyon kapag hindi siya nakasandal mula sa pagkaupo.

Isang natira. Napansin ng natitirang bantay ang pagbagsak ng mga kasama niya at mabilis na hinugot ang baril niya. Pero mas mabilis si Gunter. Bago pa makalabit ng lalaki ang gatilyo, isang bala mula kay Gunter ang tumagos sa kanyang ulo. Bumagsak ito sa sahig, wala nang buhay. “All clear,” bulong ko habang pinupunasan ang duguang kamay ko sa damit ng isa sa mga patay na bantay.

Tumayo ako at naglakad palapit sa bulldozer at kinalampag nang kinalampag ang bumper nito Nagmumukha man akong tanga sa ginagawa kong ito pero sino nga ba ang nasa likod ng pagkamatay ni Papa? Ang bulldozer, ang driver nito or si Carlos? Tama…baka si Carlos…galit si Carlos sa amin at baka sinadya nitong ipabundol si Papa para makaganti na ito sa pagkamatay ng mga magulang nito

Ang mga tao sa pulutong ay nagbulungan at umiyak nang mapagtanto nila na malapit na silang mamatay. “Pahihirapan kita ng husto na hilingin mong hindi ka na ipinanganak." Tumawa siya habang inilapit niya ang Bloody Blade kay Alex hanggang sa halos dumapa na ito sa kanyang noo. Lumingon siya sa mga tao at tuwang-tuwa. “Pupunta ako sa kasaysayan bilang ang taong pumatay sa Pangulo ng Baltimore Martial Arts Association," sabi niya.

Tila mga botcha ito ng baboy na patay na nga ay pinatay pa ulit ni Alejandro naging doble dead ang mga bangkay dahil sa kanya at tila mga bolang nagtalunan ang mga patay kanina sa ginawa ni Alejandro na pagsipa at pagwawala. Tinanggal niya ang pagkakatali sa lalaki at sinipa ito sa tiyan. Napaluhod ito dahil sa ginawa ng niya ay nanghihina na din ito. Kawawa, sa lahat yata ng pinagdaanan ng mga kasamahan nito ito ang may pinakamalala.

sagot niya, malamig at matigas ang boses. Sa pagkakataong ito, hindi ko na siya pinilit. Hindi ko rin ito masyadong iniisip dahil ang mga kahihinatnan ay malupit. Kung talagang may kinalaman si Papa sa pagkamatay ni Salvatore Costaloña, ibig sabihin nito ay nahukay na namin ang sarili namin sa isang lungga na sobrang lalim na hindi na namin kayang talikuran ang buhay na ito. Maging ang buhay na puno ng karahasan, kalibugan, at dugo.

Itinaas niya ang kutsarang may natuyong dugo sa dulo. Napatili si Patricia, napaatras. Si Bong naman ay natigilan, hindi malaman kung dapat bang kunin iyon o bitawan. “Mom told me to hide from the bad guys,” tuloy ni Ednel, nanginginig ang boses. “Sabi niya… I have to use it para matakot sila. I-I stabbed it in the eye… of one of the monsters.” “M-monsters?” tanong ni Bong, hindi sigurado kung literal ba iyon o galing sa trauma.

Napahinto ako sa pagtakbo nang makita ko sa gitna ng pasilyo ang dalawang bangkay ng mga babaeng katulong. Pareho silang may malalaking kagat sa leeg, sanhi ng pag kamatay nila. Dumadaloy sa mga sugat nila ang mga dugo nila. Pulang pula. Nakakasuklam at nakaksuka tignan. Pinigilan ko ang pag hikbi at Napa pakip ng bibig at sandig sa pader dahil parang masusuka ako. Hindi ko kaya ang mga nakikita ko.