Novel & Cerita Coffin In Tagalog

Ipinarenovate na nga ito kaya nagmukha ng modernong bahay kubo. "Señorita, este es tu dinero," sabi ng driver na naghatid sa kaniya sa lugar na 'yon, sabay abot ng sobre kung saan naroon ang perang galing sa kaniyang ama na magagamit niya sa pamumuhay niya rito sa Pilipinas.

Isang mabigat na paghinga ang pinakawalan ko bago ko maisipang tumayo. He sighed deeply, "So, I'll better be going.." Tumayo na rin ito at naghanda na para umalis. I lowered my eyelids to cover the guilt in my eyes. Bigla akong nakaramdam ng hiya sa ginawa ko, hindi tamang istorbohin ko ito sa pagtulog para lang ibili ako ng gusto ko. Hindi rin tamang umakto ako ng ganito dahil wala naman s'yang responsibilidad sa akin.

“Kaya nakakaduda kung ano ang nakatago sa mansyon niyang iyon.” Nanlamig ang aking sikmura. Ang salitang nakatago ay may ibang bigat kapag galing sa bibig ni Rafael. Hindi iyon basta lihim. Iyon ay isang bagay na sadyang inililibing—buhay man o patay. “Kung nandoon si Troy…” hindi ko natapos ang pangungusap. “Hindi natin alam,” sagot ni Rafael. “At hangga’t hindi natin alam, kailangan nating kumilos na parang wala.”

Galit niyang sigaw. Tatayo sana siya ngunit kaagad siyang akong kinubabawan ng lalaki, pinned his hands above her head, using only his one hand saka nito sinipa ang kanyang mga binti upang maghiwalay. And using his free hand, he unzipped his jeans at inilabas ang pagkalalaki. "Alastair. This motherfuc*er's name is Alastair. And this motherfuc*er's name is the name that you will be screaming every day and every night." Alastair said through gritted teeth saka nito walang sabi-sabing ipinasok ang naghuhumindig nitong pagkalalaki sa kanyang lagusan na kanyang ikinasinghap.

Sa kaliwa, mga hanay ng mga bestida na tila hinabi ng liwanag — puro seda, puro kinang. Sa kanan, mga bag na nakalagay sa salaming estante, bawat isa’y may tag na may presyong nakakasakal lang isipin. Napahinto ako sa harap ng isang bag — kulay puti, may gintong chain, at may logo na hindi ko mabasa nang buo. Ang liit-liit nito, pero sigurado akong higit pa sa ipon namin ni Papa sa loob ng ilang taon ang halaga nito.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Pinony tail ko lang din ang buhok ko para hindi magulong tingnan. Kaunting polbo at liptint lang ang nilagay ko sa muka ko ‘tsaka ko kinuha ang cellphone ko na nasa bag ko para i-text si Hugo na pupunta lang ako sa sementeryo. Pagkatapos ay bumaba na ‘ko para i-inform ang guards na aalis kami. “Manila North Cemetery po,” sabi ko sa driver. Nagsimula nang umandar ang sasakyan. Nanatili lang ang mata ko sa labas ng bintana hanggang sa makarating kami sa Manila North Cemetery kung saan nakalibing si Mama.

Halatang nagpapa-cute din ito sa dalaga. "Ang labo mo naman, kuya. Ang haba ng statement mo pero sa huli iyon din ang ending ng sagot mo," nakanguso na sabi ni Kryzell. Nakaalis na ang driver at naiwan si Kryzell na hawak ang sash na may nakasulat na condolence. Paulit-ulit niyang binibigkas ang pangalan ni Kaizer. "Nakakabulol naman ang pangalan ng taong ito," mahinag usal ng dalaga.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi kaya ang ilalim ng eternal coffin ay gawa sa Zircobsite. Nakayuko si Gerald habang iniisip niya ito, ngunit bigla niyang napagtanto na may mga character na nakaukit sa dingding na nasa tabi ng matanda! Mukha itong isang suicide note! Dahil mula sa Department of Language and Literature si Gerald, madali lang para sa kanya na maunawaan ang ibig sabihin ng mga karakter na iyon.