Pamahiin Sa Patay Novels & Stories

tanong niya sa akin "Oo nga HAHA, Pero ang ibig-sabihin ko dun ay yung mapapakain ako! Grabe ka naman sa Revive, Bubuhayin nga yon pero kung patay na! Revive Revive ka diyan. Hindi pa ako patay ano!" sabi ko saka tumawa na naman. "Pinapatawa lang kita." Sabi niya.

Napanganga ako dahil sa nakita ko. Nakahandusay sa sahig si Miranda Robain at ang kapatid niyang si Paolo Salazar... Parehas silang may tama ng baril sa katawan at ngayo'y parehas na silang patay. Wtf? Paano sila namatay? 'Tang ina sino gumawa nito?

Mas lalo akong natawa, bakit nga ba hindi ko na isip gawin ang bagay na iyon? Sayang, mabilis siyang namatay. Dapat pala ay pinahirapan ko muna siya bago ko pinasabog ang ulo niya. Nanghihinayang talaga ako. "Sayang at patay na siya." Pareho silang napatingin sa akin habang nakanganga ang bibig. "S-seryoso ka?" Tumango ako ng tatlong beses sa tanong ni Fatima. Hindi ata sila kasali kanina.

Freya's POV Ang init. Ang init sa pakiramdam. Heto na ba ang sinasabi nilang peace kapag namatay ka? Pero paano mahahanap ang totoong katahimikan kung ako ay namatay ng wala man lang nakukuhang kahit na anong hustisya?

Sabi ko nmn sakanya "Pero ano ang nangyari sa papa mo you said nawala dibah?" tanong niya kaya napatingin nmn ako sakanya at ngumiti "Papa ko? heheheh Pinatay si papa sa araw pa ng birthday ko debut kopa nun, pauwi na ang papa ko at bigla siyang binaril hanggang ngayon hindi pa natukoy kung sino ang salarin, tuwing birthday ko hindi ako Masaya kasi sa mismong birthday ko pinatay ang ama ko. Hindi ko alam kung bakit pinatay si papa sobrang bait niya at marangal siyang police na nagsisilbi sa bayan natin pero hindi ko alam e bakit nila nagawa yun sa ama ko" I said at hindi ko nmn maiwasan ang maluha. Hinagod niya nmn ang likod ko

Patricio P.O.V Hinahaplos ko ang buhok ni Grethel, nakatulog sya kakaiyak. She keeps saying that she saw Meggay but Meggay is already dead. I let out a heavy sigh. "'Wag mo nang alalahanin ang patay na tao, dahil hindi nabubuhay ang mga patay," I whispered while looking at her innocent face. Tama naman ako, hindi na sila babalik, habang buhay na silang mananatiling patay.

Ang dali ko ‘di bang napaikot ang taong pumatay sa ‘yo! Napaghiganti ko na rin sa wakas ang pagkamatay ng babaeng pinakamamahal ko and this time isusunod ko namang patayin si Sage.

Chapter 102 TAHIMIK lang ang buhay sa tinutuluyan nila. Kain, tulog, nood ng TV, basa ng libro. Wala na masyadong gulo mula sa labas, kaya parang payapa at maganda ang lahat. Pero pati painkillers, itinigil na ni Patricia. Kaya kapag sumasakit ang tiyan niya paminsan-minsan, sobrang tindi ng sakit.

“Hindi nila ako hahayaang makalabas nang buhay.” “Alam ko,” sagot ng ina habang inilalapat ang kanyang kamay sa salamin. “Pero paano kung patay ka na?” Matagal siyang tumingin dito. “Hindi binabantayan ang mga patay,” mahina nitong sabi. “At kayang gawin ng mga patay ang kahit ano.” Matagal na nanahimik ang lalaki.Pagkatapos ay tumango siya.

“Sigurado akong alam mo na: kung sakaling mahanap ko ang kanyang a**, gagawin ko siyang patay gaya ng dapat na siya ay patayin. Patay na siya sa mata ng batas diba? Kaya ano ang masama sa pagpatay ng patay, hmm? Kahit na ang mga pulis ay hindi nag-iisip na siya ay buhay. Ngayon, dahil alam kong buhay siya, hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap, sa tulong mo man o hindi. Don't worry though, after I'm done with your dear husband, I'll make sure na ipapadala ko sa iyo ang pugot niyang ulo para lang ipaalam sa iyo kung paano siya nagtitimpi. Kung tutuusin, tinanggap na ninyo ang perang ibinigay ko sa inyo para sa 'aksidente' niya. Patay na siya, sabi mo, kaya paano natin siya hahaya