ทรานฟอร์เมอร์ 6

การกลับมาของ 'ทรานฟอร์เมอร์ 6' นำเสนอภาพรวมที่ผสมผสานตำนานกับไซไฟได้ค่อนข้างจัดจ้านและเต็มไปด้วยฉากแอ็กชันโดยมีแกนเรื่องหลักเกี่ยวกับการเชื่อมโยงอดีตมนุษยชาติกับโลกของทรานส์ฟอร์เมอร์

เนื้อเรื่องพุ่งไปที่การเปิดเผยว่าเหล่าโรบ็อตมีบทบาทในเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ ซึ่งนำไปสู่การตามล่าหาวัตถุโบราณที่มีพลัง ช่วงกลางเรื่องมีการฉายบทของตัวละครที่ทำหน้าที่เป็นสะพานระหว่างมนุษย์กับทรานส์ฟอร์เมอร์ โดยตัวเอกต้องร่วมมือกับพันธมิตรที่ไม่คาดคิดเพื่อหยุดแผนการของฝ่ายร้ายที่หวังเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของโลก ผมชอบที่หนังพยายามใส่ทั้งองค์ประกอบดราม่า การเมือง และมุขตลกเข้าด้วยกัน แม้ว่าบางครั้งจะรู้สึกแน่นไปหน่อย แต่ฉากแอ็กชัน—โดยเฉพาะการต่อสู้ขนาดใหญ่ในเมือง—ยังคงให้ความมันส์ในมุมมองภาพที่คมชัดและจัดเต็ม เอฟเฟกต์เครื่องจักรกลหลายฉากทำให้ผมตื่นเต้นได้แม้พล็อตจะซับซ้อนเกินไปบ้างก็ตาม

พอพูดถึงหนังภาคหกของแฟรนไชส์นี้ หลายคนจะนึกถึงภาคแยกที่โฟกัสที่ตัวละครตัวน้อยสีเหลืองซึ่งมีเสน่ห์เฉพาะตัว

ผมไปดูหนังภาคนั้นที่โรงเมื่อช่วงปลายปีและจำได้ว่ามันเข้าฉายในไทยวันที่ 20 ธันวาคม 2018 ซึ่งเป็นช่วงคริสต์มาสพอดี ทำให้บรรยากาศในโรงค่อนข้างคึกคัก ผู้สร้างเลือกเล่าเรื่องแบบโฟกัสตัวละคร ทำให้โทนหนังต่างจากภาคหลักทั้งเรื่อง ให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีซีนแอ็กชันที่จัดจ้าน แต่ไม่หนักไปทางความดราม่าที่เคยเห็นในภาคก่อน ๆ

คนนอกบางคนอาจงงกับเลขภาคเพราะมีภาคแยกและสปินออฟ แต่ในแง่ของการออกฉายทั่วโลก หนังภาคหกที่ว่ากันเข้าฉายในไทยช่วงวันที่ที่บอกไว้ ใครที่อยากหาเวอร์ชันไทยหรือซับไทยในสตรีมมิ่งภายหลัง มักเห็นสื่อเขียนวันที่ฉายในโรงเป็นช่วงปลายธันวาคม 2018 นี่แหละ ทำให้จำง่ายว่าเป็นหนังที่ดูได้แบบครอบครัวและเหมาะจะดูช่วงหยุดยาว ปิดท้ายด้วยความคิดส่วนตัวคือซีนบางฉากยังคงทำให้ผมยิ้มได้แม้จะเป็นหนังแอ็กชันบล็อกบัสเตอร์ก็ตาม

การกลับมาของ 'Transformers: Rise of the Beasts' ทำให้ฉันนั่งมองจอด้วยทั้งความคุ้นเคยและความอยากรู้อยากเห็นพร้อมกัน

ในมุมมองคนดูที่โตมากับของเล่นและการ์ตูน ฉากที่ฉายภาพความยิ่งใหญ่ของหุ่นยนต์กับฉากเมืองใหญ่ยังคงทำให้ใจเต้น แต่สิ่งที่ดึงดูดคือการพยายามผสานความทรงจำจากยุคคลาสสิกเข้ากับโทนที่ทันสมัยมากขึ้น เรื่องราวพยายามขยายจักรวาลให้รู้สึกมีที่มาและเชื่อมต่อกับฉากหลังของตัวละครมนุษย์ หลายฉากใช้แสงสีและมุมกล้องที่ฉันชอบ เหมือนกลับไปหาเพื่อนเก่าที่โตขึ้นแล้วแต่ยังคงหัวเราะด้วยกัน

ทางด้านการเล่าเรื่อง หนังเล่นกับจังหวะได้บางช่วงแข็งกระด้างเพราะพยายามยัดไอเดียให้ครบทั้งความดราม่าและงานโชว์เครื่องจักรยักษ์ แต่ก็มีฉากที่วางคัทและเสียงได้ทรงพลังจนเรียกความตื่นเต้นได้จริง ๆ ฉันชื่นชมการออกแบบเสียงที่ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวของโลหะมีน้ำหนัก ขณะเดียวกันการให้พื้นที่กับตัวละครมนุษย์บางคนยังรู้สึกไม่ลึกพอ ทำให้ความเป็นสากลของหนังกับความเป็นส่วนตัวยังไม่ลงตัวทั้งหมด

โดยรวมแล้วนี่คือผลงานที่รับประกันความบันเทิงในระดับที่แฟนเก่าและคนอยากดูหนังบล็อกบัสเตอร์จะได้อะไรกลับไป มีทั้งกลิ่นอายความคลาสสิกและความพยายามจะก้าวข้ามอดีต ซึ่งสำหรับฉันแล้วมันเป็นการผสมที่น่าสนใจ แม้มันจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ยังคงมีหลายช็อตที่ทำให้หัวใจแฟนหนังเต้นแรงได้

ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดใน 'ทรานฟอร์เมอร์5' สำหรับฉันคือการพยายามขยายขอบเขตเรื่องราวจากแค่การปะทะกันของหุ่นยนต์ไปสู่การลากเส้นเชื่อมกับตำนานและประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ซึ่งหนังกล้าเล่นกับไอเดียว่าหุ่นยนต์ไม่ได้เพิ่งมาเมื่อเร็วๆ นี้ แต่มีส่วนเกี่ยวพันกับตำนานโบราณ ทั้งการโยงไปถึงเวทมนตร์ อังกฤษยุคกลาง และตัวละครอย่าง Sir Edmund Burton ที่ทำให้โทนของหนังโค้งไปทางเทพปกรณัมมากกว่าภาคก่อนๆ ที่เน้นแค่สงครามหุ่นยนต์กับฉากแอ็กชันล้วนๆ

วิธีเล่าเรื่องของหนังภาคนี้ค่อนข้างต่างจากภาคต้นฉบับอย่างเห็นได้ชัด จากที่เคยมีเนื้อเรื่องแนวเรียบง่ายตามฮีโร่ฝั่งมนุษย์ หนังพยายามผสมปมต้นกำเนิดของ Transformers เข้ากับการเปิดเผยความลับของโลก แนวทางนี้ทำให้โครงเรื่องซับซ้อนและกระโดดข้ามเวลาไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบัน บทบาทของตัวละครมนุษย์เองก็ดูเปลี่ยนไป—ความสนใจถูกแบ่งไประหว่างตัวละครที่เป็นนักประวัติศาสตร์และคนธรรมดาที่เคยเป็นตัวเอกจนกลายเป็นแนวร่วมมากกว่าแนวหน้า

ด้านสไตลิงและเซตพีซก็มีความเปลี่ยนแปลง เช่น การออกแบบฉากที่ผสานบรรยากาศประวัติศาสตร์กับเทคโนโลยียักษ์ ทำให้บางครั้งภาพดูอลังการและแปลกใหม่ แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกที่กระจัดกระจาย พักหนึ่งที่ชอบคือฉากที่เปิดเผยไอเดียว่ามีการเชื่อมโยงระหว่างโลกมนุษย์กับแหล่งกำเนิดของหุ่นยนต์ แต่ข้อเสียคือบางความพยายามในการยืดขยายจักรวาลทำให้เนื้อเรื่องไม่กระชับและมีจุดที่คนดูต้องใช้ความพยายามมากกว่าปกติที่จะตาม ในมุมมองของฉัน นี่เป็นความกล้าที่จะทำอะไรแตกต่าง แต่ก็ไม่ได้ลงตัวในทุกส่วน—ยังมีความเพลิดเพลินจากฉากแอ็กชันและงานภาพอยู่บ้าง แต่มันถูกปกคลุมด้วยโครงเรื่องที่พยายามเยอะเกินไปจนบางครั้งหลุดจังหวะไปบ้าง

ฉันมองว่า 'Bumblebee' คือตัวแทนชั้นเยี่ยมของภาคที่หกในแฟรนไชส์ เพราะมันเปลี่ยนโทนจากหนังแอ็กชันไซไฟยักษ์มาเป็นเรื่องอบอุ่นและเป็นมิตรกับคนดูมากขึ้น

รายชื่อนักแสดงนำที่เด่นที่สุดในภาคนี้คือ Hailee Steinfeld ในบท Charlie Watson ที่เป็นหัวใจของเรื่อง กับ John Cena ที่รับบทเป็น Agent Jack Burns ซึ่งทั้งคู่เป็นจุดศูนย์กลางของความสัมพันธ์ระหว่างคนกับหุ่นยนต์ นอกจากนี้ Jorge Lendeborg Jr. ก็มีบทบาทสำคัญในฐานะเพื่อนของ Charlie และ Jason Drucker เล่นเป็นน้องชายของ Charlie ซึ่งช่วยเติมความสดและมิติให้ครอบครัวในเรื่อง ส่วน John Ortiz และ Pamela Adlonก็มีบทบาทสนับสนุนที่ทำให้ฉากตำรวจหรือฉากครอบครัวสมจริงขึ้น

การจัดวางนักแสดงคนหนุ่มสาวคู่กับชื่อที่คุ้นเคยทำให้ภาคนี้รู้สึกเข้าถึงง่ายและให้ความสำคัญกับตัวละครมนุษย์มากกว่าภาคก่อน ๆ ฉันคิดว่าความตั้งใจแบบนั้นทำให้หนังโดดเด่นและเป็นเหตุผลว่าทำไมหลายคนถึงชอบภาคนี้เป็นพิเศษ

มีคนชอบถามเรื่องการนับภาคของหนังชุดนี้อยู่บ่อย ๆ และวิธีที่หลายคนเรียก 'ทรานฟอร์เมอร์6' ก็ค่อนข้างต่างกัน แต่ถ้าหมายถึงภาพยนตร์ที่ผู้ชมมักนับเป็นภาคที่หกของชุดภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันโดยรวม นั่นมักหมายถึง 'Bumblebee' ซึ่งเข้าฉายในไทยช่วงปลายปี 2018 ในโรงภาพยนตร์ใหญ่ ๆ ของประเทศ

ช่วงที่ 'Bumblebee' เข้ามาฉายในไทย ผมจำได้ว่าตั๋วรอบแรก ๆ ขายดีมาก โดยเฉพาะรอบ IMAX และรอบพิเศษแบบ 4DX แม้จะเป็นสปิน‑ออฟ แต่สเกลงานโปรดักชันสูง และโรงที่มักฉายจะเป็นเครือหลักของเมือง อย่าง 'Major Cineplex' และ 'SF Cinema' รวมถึงโรง IMAX ที่ศูนย์การค้าใหญ่ ๆ อย่างสยามพารากอนหรือเมเจอร์รัชโยธินในบางรอบ ก็มีการฉายพิเศษด้วย ผมไปดูรอบ IMAX ตอนเข้าฉายเดือนธันวาคมและบรรยากาศคึกคักมาก

ถ้าต้องการวันที่ชัดเจน ณ ครั้งนั้น 'Bumblebee' เข้าฉายในไทยช่วงกลางถึงปลายเดือนธันวาคม 2018 และเปิดตัวตามโรงภาพยนตร์ที่เป็นเครือหลักทั่วประเทศ โดยเฉพาะสาขาในห้างใหญ่ที่มีระบบพิเศษ (IMAX/4DX) ซึ่งเป็นตัวเลือกยอดนิยมสำหรับหนังบล็อกบัสเตอร์แบบนี้ การชมในรอบแรกจะได้ฟีลแบบงานเปิดตัวมากกว่ารอบปกติ และถ้าอยากได้บรรยากาศแบบเดียวกัน ควรเล็งรอบ IMAX หรือ 4DX ของเครือโรงหลักไว้ เพราะมันให้ความรู้สึกร่วมกับภาพและเสียงที่ต่างไปจากรอบธรรมดา ปิดท้ายด้วยความคิดส่วนตัว: สำหรับคนที่ชอบความนุ่มนวลของเรื่องราวตัวละครร่วมกับแอ็กชันหนัก ๆ 'Bumblebee' เป็นภาคที่ดูแล้วอบอุ่นกว่าที่คิดและเหมาะกับการดูในโรงใหญ่

ได้ยินกันบ้างไหมว่างานฉายของ 'ทรานฟอร์เมอร์ 7' มาไกลถึงบ้านเราแล้ว — สำหรับเวอร์ชั่นที่พูดถึงก็มักจะหมายถึง 'Transformers: Rise of the Beasts' ซึ่งเข้าโรงในไทยวันที่ 8 มิถุนายน 2023 (บางประเทศฉายต่างวัน แต่บ้านเราเปิดตัวช่วงต้นเดือนมิ.ย.)

ฉันไปดูรอบหนึ่งมาแล้ว และจำได้ว่ามีทั้งรอบพากย์ไทยและรอบเสียงต้นฉบับพร้อมซับไทยให้เลือกตามที่นั่งและสกรีน ถ้าอยากได้อรรถรสเต็ม ๆ แนะนำรอบเสียงต้นฉบับซับไทย แต่ถ้าอยากดูสบาย ๆ กับเด็กหรือผู้ใหญ่ที่ไม่ถนัดอังกฤษ รอบพากย์ไทยก็จัดเต็มให้ อุปกรณ์พิเศษอย่าง IMAX, 4DX หรือ ScreenX ก็มีรอบให้จองสำหรับหนังใหญ่แบบนี้ ข้อดีคือตั๋วจะแสดงไอคอนหรือคำบอกชัดเจนว่าเป็น 'พากย์ไทย' หรือ 'ซับไทย' ก่อนกดจอง

บรรยากาศการดูในรอบพากย์ไทยแตกต่างจากรอบซับตรงจังหวะอารมณ์และโทนเสียงของตัวละคร บางฉากที่ผมชอบเป็นพิเศษทำให้คิดถึงสไตล์การเล่าเรื่องของ 'Transformers: Age of Extinction' แต่โทนของเรื่องนี้สดกว่าและเน้นแอ็กชันแบบสมัยใหม่ ถ้ามีเวลา ลองเทียบรอบต่าง ๆ ดูว่าชอบเวอร์ชั่นไหน แล้วเลือกตามความสะดวก จะได้สนุกกับหุ่นยนต์ในแบบที่คุณต้องการ

ความตื่นเต้นในการกลับมาของหุ่นยนต์ยักษ์นั้นกระจายอยู่ทั่วไปในโพสต์โปรโมตและตัวอย่างที่ปล่อยมาก่อนหน้า

หนังเรื่อง 'ทรานฟอร์เมอร์ 7' เข้าโรงสากลวันที่ 9 มิถุนายน 2023 และฉายในไทยราวช่วงสุดสัปดาห์เดียวกัน ฉันอยากบอกเลยว่าการจัดฉายรอบพรีวิวและงานสื่อก่อนวันฉายนั้นมีผลต่อความคาดหวังของคนดูมาก ทั้งคลิปแอ็กชันสั้น ๆ และโมเมนต์ที่ย้ำถึงยุค 'Beast Wars' ทำให้แฟนรุ่นเดิมตื่นเต้น ในมุมของแฟนรุ่นเก่าที่เติบโตมากับ 'Transformers' ภาคแรก ความรู้สึกตื่นเต้นมักมาจากการเห็นการต่อสู้ขนาดมหึมาและการออกแบบหุ่นที่ย้อนความทรงจำ

รีวิวจากผู้ชมรอบแรกโดยรวมมีทั้งเชียร์และติแข็ง ๆ บางคนยกให้เป็นภาคที่คืนชีพองค์ประกอบคลาสสิกและดูสนุกกว่า 'The Last Knight' ส่วนคนที่ไม่โอเคจะชี้เรื่องเนื้อเรื่องบาง ลำดับตัวละครไม่ได้ลงลึกเหมือนกับโทนที่อ่อนโยนแบบ 'Bumblebee' ที่เน้นอารมณ์มากกว่า ฉันมองว่าความเห็นพวกนี้จริงหรือไม่ก็มองได้ทั้งสองทาง: แง่ดีคือหลายคนดูแล้วรู้สึกคุ้มค่าเงินตั๋ว แง่ลบคือบางรีวิวเน้นมุมมองส่วนตัวมากจนดูเหมือนการเปรียบเทียบกับภาคก่อน ๆ มากไปหน่อย

โดยสรุป ฉันคิดว่าถ้าคุณอยากสัมผัสความบันเทิงและฉากแอ็กชันใหญ่ ๆ 'ทรานฟอร์เมอร์ 7' น่าจะให้ความพึงพอใจ แต่ถาต้องการพล็อตลึก ๆ หรือดราม่าตัวละครที่กินใจ อาจต้องตั้งความคาดหวังให้น้อยลงและมองเป็นหนังบล็อกบัสเตอร์ที่เน้นความมันเป็นหลัก

บอกตรงๆ ว่าตัวละครใหม่จาก 'ทรานฟอร์เมอร์ 6' ทำให้เรื่องมีมุมมนุษย์ที่อบอุ่นขึ้นมาก ฉันชอบการวางตัวละครหลักฝั่งมนุษย์ที่ไม่ใช่แค่ฐานะผู้ช่วยต่อสู้ แต่เป็นคนที่ผลักดันอารมณ์ของเรื่องอย่างแท้จริง—ตัวละครหญิงวัยรุ่นชื่อ Charlie Watson ถูกวางให้เป็นใจกลางทางอารมณ์ของเรื่อง เธอไม่ได้แค่พบบัมเบิ้ลบีแล้วพาไปซ่อนไว้เท่านั้น แต่การเรียนรู้ ซ่อม และปกป้องหุ่นยนต์กลายเป็นเส้นเรื่องที่ทำให้หนังมีหัวใจเหมือนภาพยนตร์วัยรุ่นยุค 80 มากขึ้น ฉันชอบที่เธอมีมิติทั้งความเปราะบางและความกล้าในเวลาเดียวกัน ทำให้การตัดสินใจของเธอดูสมเหตุสมผลและน่าติดตาม

อีกคนที่สะดุดตาคือตัวละครฝ่ายรัฐบาลชื่อ Jack Burns บุคลิกของเขาเป็นเสมือนกระจกสะท้อนความหวาดระแวงต่อเอเลียนจากรัฐบาล เขาเข้ามาในเรื่องด้วยท่าทีแข็งกร้าวและเป็นตัวต้านที่ชัดเจนต่อบัมเบิ้ลบี แต่พอเล่าไปเรื่อยๆ ก็เห็นชั้นของความกลัวและเหตุผลของเขา—ซึ่งช่วยทำให้บทบาทมนุษย์ในหนังไม่แบนราบ นอกจากนี้ยังมีตัวร้ายหลักจากฝั่งเดเซปติคอนอย่าง Shatter ที่ถูกออกแบบให้ต่างจากเดเดโปรเฟสเดิม: เธอมีสไตล์การต่อสู้ที่ฉลาดและมีท่าทีเยือกเย็นมากกว่าความโหดร้ายล้วนๆ ฉันยกให้ทั้งสามเป็นแกนสำคัญของหนัง เพราะคนสองคนกับหุ่นยนต์สองตัวสร้างความสมดุลทั้งอารมณ์และแอ็กชันได้ดี