หนังช็อกโกแลต

อเล็กซ์เป็นคุณชายของครอบครัวที่ร่ำรวยสุด ๆ ระดับโลกครอบครัวหนึ่ง เขาเป็นผู้ชายที่เหล่าหญิงสาวในชนชั้นสูงหลาย ๆ คนหมายปองต้องการที่จะแต่งงานด้วย แต่ว่าเขากลับได้รับการปฏิบัติจากแม่ยายของเขาที่แย่มาก ๆ มันแย่ยิ่งกว่าพี่เลี้ยงในบ้านเสียอีก

คบกันมาสิบปี แฟนหนุ่ม เจียงซู่ เพิ่งจะยอมตกลงแต่งงานกับฉัน เพียงเพราะตอนถ่ายพรีเวดดิ้ง ช่างภาพให้เราถ่ายรูปจูบกันไม่กี่ช็อต เขากลับขมวดคิ้วอ้างว่ากลัวสกปรก แล้วผลักฉันออกพลางเดินหนีไปคนเดียว ฉันได้แต่เอ่ยคำขอโทษกับทีมงานแทนเขาอย่างทำตัวไม่ถูก ในวันที่หิมะตกหนักเรียกรถไม่ได้ ฉันจึงต้องลุยกองหิมะกลับบ้านทีละก้าวอย่างยากลำบาก แต่ในเรือนหอ ฉันกลับได้เห็นเจียงซู่กำลังกอดจูบกับรักแรกอย่างแนบแน่นไม่ยอมแยกจาก “ซินซิน…แค่คุณเอ่ยปากแค่คำเดียว ผมยอมหนีงานแต่งทันที!” หลายปีที่เฝ้ารักอย่างโง่งม กลับกลายเป็นเรื่องตลกในพริบตา หลังจากร้องไห้จนหมดสิ้น ฉันกลับเลือกที่จะหนีงานแต่งก่อนเจียงซู่เสียเอง ต่อมา ในวงสังคมต่างเล่าลือกันไปทั่ว ว่าคุณชายตระกูลเจียงออกตามหาคู่หมั้นเก่าไปทั่วโลก เพียงเพื่อขอให้เธอกลับมา…

หนึ่งปีก่อน หลินเซียงพาชายหนุ่มที่สูญเสียความทรงจำจากข้างถนนกลับบ้าน พ่อหนุ่มคนนี้มีไหล่กว้าง ขายาว หน้าตาหล่อเหลาเป็นอย่างมาก หลินเซียงจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหว สุดท้ายเธอก็ตกหลุมรักและแต่งงานสายฟ้าแลบ หลังจากนั้น สิ่งแรกที่ชายหนุ่มทำหลังจากความทรงจำฟื้นคืน คือขอหย่ากับเธอ โดยอ้างว่าต้องกลับไปสืบทอดกิจการของครอบครัว หลินเซียง : … หย่าก็หย่า ถึงอย่างไรเงินก็หอมหวานกว่า แล้วเขาก็ไม่ใช่คนเดิมที่แสนน่ารักอีกต่อไปแล้ว เธอจะยึดติดกับผู้ชายคนเดียวไปทำไมกัน ในวันหย่า หลินเซียงโยนเอกสารข้อตกลงการหย่าที่มีตัวอักษรตัวหนาขนาดใหญ่ลงบนโต๊ะ ทำให้ทั้งอวิ๋นเฉิงต้องตกใจ [คู่หย่าไม่ได้เรื่อง ไร้สมรรถภาพ] หลังหย่า เธอมีหนุ่มรุ่นน้องและหนุ่มหล่อมาติดพันไม่ขาดสาย ในงานสังสรรค์งานหนึ่ง เพื่อนสนิทถามเธอว่าเธอจะมีโอกาสแต่งงานใหม่อีกไหม? หลินเซียงหัวเราะเยาะ “ใครแต่งงานใหม่คนนั้นเป็นหมา!” กลางดึก เธอรับโทรศัพท์ “ใครคะ?” “โฮ่ง!”

“ปล่อยตัวตามสบายนะครับ” เอามือดันต้นขาด้านในของหล่อนให้แบะอ้า ดึงเป้ากางเกงว่ายน้ำผ้ายืดบางๆ เบี่ยงไว้ตรงซอกขา เห็นร่องสวาทเป็นพูนูน เบียดกันแน่น ปลิ้นทะลักออกมาอวดความอะร้าอร่ามเต็มตา มองแล้วน่าเลียสุดๆ “อ๊ะ… อ๊าย… ” แรมจันทร์สะดุ้งคราง เมื่อลิ้นของจอร์ช สอดเสียบเข้ามาในรอยแยะแย้มของความเป็นสาว เขากดลิ้นลึกลงในร่องร่องสวาท ฉั่วๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ จอร์ชใช้ลิ้นเฉาะรัว ขึ้นๆ ลงๆ ตามแนวยาวของร่องกลีบเผยออ้า ลากเลียเป็นจังหวะยาวๆ ขึ้นมาตามแนวยาวของร่อง ตาเหลือบขึ้นมองหน้าแรมจันทร์ เมื่อหล่อนทำหน้าเสียว เขาก็รีบกดขยี้ปลายลิ้นย้ำๆ ที่เม็ดติ่งด้านบน

[ทำไร่ + ถูกเนรเทศ + เชี่ยวชาญทั้งแพทย์และยาพิษ + มิติพิเศษ + นิยายสุดมัน + นางเอกเก่ง + โรแมนติกหวานซึ้ง] เมื่อตื่นขึ้นมาก็ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ ถูกบังคับให้แต่งงานแทนคนอื่น และกำลังจะถูกเนรเทศ ไม่เป็นไร นางมีมิติพิเศษที่เก็บเสบียงได้ไม่จำกัด! บิดาใจร้ายจะตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกหรือ? เก็บหนังสือตัดขาดไว้ให้ดี อย่ามาร้องขออ้อนวอนทีหลังล่ะ! ต่อไปจะต้องมีชีวิตที่แสนรัดทดหรือ? ไม่ต้องรีบร้อน เราก็ขนสมบัติของพ่อบัดซบไปให้หมดก่อนแล้วค่อยไปก็ยังไม่สาย! ตระกูลสามีโดนหมายยึดทรัพย์สินหรือ? ไม่ต้องกลัว เราก็ขนทรัพย์สินของบ้านสามีออกมาให้หมดก่อน ปล่อยให้ฮ่องเต้สุนัขได้เจอแต่ความว่างเปล่า! แม้แต่ทรัพย์สมบัติในคลังหลวงของฮ่องเต้ก็ขนไปให้หมด เงินสักแดงก็อย่าได้เหลือทิ้งไว้! ถูกลอบสังหารระหว่างถูกเนรเทศหรือ? นางมีเข็มเงินอาบยาพิษอยู่ในมือ หากพวกเจ้ามาก็อย่าหวังว่าจะรอดกลับไปได้! มีมิติร้านค้าสมัยใหม่อยู่ในมือ พวกข้าจะเดินเฉิดฉายไปยังแดนเนรเทศอย่างไม่หวาดหวั่น ดินแดนเนรเทศที่ยากจนถึงขนาดที่นกยังไม่ยอมถ่ายมูลทิ้งไว้ พวกข้าจะสร้างเมืองหลวงใหม่ให้เจริญรุ่งเรืองเอง! ว่าไงนะ ฮ่องเต้สุนัขส่งทหารมาบุกเมืองหรือ? สู้กลับไป! นางจะชำระบัญชีทั้งเก่าและใหม่ให้หมด จนฮ่องเต้สุนัขไม่มีแม้แต่กางเกงในเหลือให้ใส่เลย!

เมื่อเจ้าพ่อมาเฟียร็อกโกแห่งตระกูลฟาลโคน สามีของฉัน ตัดสายโทรศัพท์ของฉันเป็นครั้งที่ 99 ฉันพาร่างกายที่ป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย เดินเข้าไปในห้องทำงานของที่ปรึกษากฎหมายประจำตระกูล "สวัสดีค่ะ ฉันต้องการยื่นเรื่องหย่า" หลังสิบนาทีต่อมา ร็อกโกที่พึ่งได้รับข่าว ก็รีบเข้ามาพร้อมกับคนในครอบครัวของฉัน ผู้นำตระกูลผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเขาก็ตบหน้าฉันอย่างแรง "เพื่อจะป่วนงานเลี้ยงฉลองเลื่อนตำแหน่งของโซเฟีย คุณถึงกับกล้าใช้เบอร์ฉุกเฉินพร่ำเพรื่อเลยเหรอ? สมองคุณหายไปไหนหมด!" รายงานผลการวินิจฉัยโรคที่ฉันกำไว้ในมือถูกแม่แย่งไปทันที เธอเหลือบมองเพียงไม่กี่วินาทีก็หัวเราะเยาะออกมา "แกล้งป่วยเรียกร้องความสงสาร เพียงเพื่อให้พวกเราหันมาสนใจแก แคลร์ ตั้งแต่เด็กจนโตแกโกหกมาไม่พออีกหรือไง?" โซเฟียน้ำตาคลอเบ้า พร้อมคว้าแขนของร็อกโกไว้ "ขอโทษนะพี่ หนูไม่ควรรับตำแหน่งนี้เลย พี่อย่าทำร้ายตัวเองและทำร้ายร็อกโกอีกเลยนะ!" ฉันเช็ดคราบเลือดที่ค่อยๆ ซึมออกมาจากมุมปาก แล้วหันไปเผชิญหน้ากับทนายความอีกครั้ง "ตอนนี้ฉันไม่เหลือครอบครัวแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาในการเผาศพของฉันในอีกสามวันข้างหน้า รบกวนช่วยจัดการเรื่องหย่าให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุดด้วยค่ะ"