มุมมองส่วนตัวอีกอย่างคือประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างตัวละครกับผู้อ่าน เพราะมันเปิดพื้นที่ให้ตั้งคำถามว่าความจริงที่ว่าเจ็บนั้นคุ้มค่าหรือไม่ และทำให้ฉันนึกถึงความขมของตอนหนึ่งใน 'The Lord of the Rings' ที่การยอมรับชะตากรรมหนึ่งกลายเป็นการปลดปล่อย แม้ภายนอกจะดูเป็นบทพูดธรรมดา ประโยคของเจี่ยเฟยกลับทำให้ฉากนั้นกลายเป็นหนึ่งในฉากที่น่าจดจำสุด ๆ ของเรื่อง และนั่นคือเหตุผลที่ฉันยังคงทวนมันในหัวเมื่อคิดถึงนิยายเล่มนี้