ไซอิ๋วเกาหลี

พูดตามตรง เรื่องนี้ทำให้ฉันติดตามนักแสดงมากขึ้นหลังดูจบ

ในเวอร์ชันทีวีที่คนไทยมักเรียกกันว่า 'ไซอิ๋วเกาหลี' (จริง ๆ ชื่อภาษาเกาหลีคือ 'Hwayugi' หรือ 'A Korean Odyssey') นักแสดงนำหลักมีสามคนที่เด่นชัดและมักถูกพูดถึงบ่อย ๆ ได้แก่ Lee Seung-gi รับบทเป็น Son Oh-gong (ซุนโองง/ซุนหงอคงฉบับเกาหลี) ซึ่งเป็นพลังหลักของเรื่องที่ทั้งกวนและหนักแน่น, Oh Yeon-seo ในบท Jin Seon-mi (จินซอนมี) หญิงสาวที่มีชะตาผูกพันกับจอมปีศาจ และ Cha Seung-won รับบท Woo Hwi-chul (อูฮวีชอล) หัวหน้าองค์กรใหญ่ที่มีแง่มุมเป็นทั้งศัตรูและพันธมิตรในเวลาเดียวกัน

ฉันชอบการตีความตัวละครของแต่ละคน—Lee Seung-gi เติมมุกและลีลาการต่อสู้ให้ซุนหงอคงมีความโมเดิร์น, Oh Yeon-seo ทำให้ซอนมีทั้งอ่อนแอและแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน, ส่วน Cha Seung-won ก็ให้ความรู้สึกมีอำนาจแต่ซับซ้อน ทุกคนถือเป็นแกนหลักที่ดันพล็อตให้ไหลลื่น และเมื่อรวมกับตัวละครสมทบอื่น ๆ ก็ทำให้ฉากหลัก ๆ ของ 'ไซอิ๋วเกาหลี' มีมิติที่ต่างจากต้นฉบับจีนอย่างชัดเจน

พอได้เห็นตัวอย่างครั้งแรกก็ว้าวกับการเอาตำนานเก่าๆ มาผสมกับสไตล์สมัยใหม่โดยทีมสร้างของ 'A Korean Odyssey' ทำให้โยงกับต้นฉบับได้แต่ก็มีการตีความใหม่จนแยกตัวออกมาเป็นงานของตัวเอง

เสียงวิจารณ์ในประเทศมักแยกเป็นสองขั้ว: ฝั่งหนึ่งชื่นชมการแสดงและคอสตูมกับการออกแบบฉากที่จัดเต็ม ขณะที่อีกฝั่งถกเถียงเรื่องโทนที่แกว่งและพล็อตบางช่วงที่รู้สึกลากยาว ฉันชอบที่ตัวละครแต่ละตัวมีมิติและนักแสดงใส่อินเนอร์ได้หนักหน่วง แต่ก็ต้องยอมรับว่าบางตอนการเล่าเรื่องไม่ค่อยกระชับนัก

ด้านเรตติ้งทีวีในเกาหลีถือว่ากลางๆ สำหรับละครเคเบิลแบบนี้ เพราะมีแฟนกลุ่มใหญ่ในออนไลน์ที่ตามดูผ่านสตรีมมิ่งและพูดคุยกันเยอะ ซึ่งช่วยชดเชยตัวเลขเรตติ้งดั้งเดิมได้ในระดับหนึ่ง สรุปแล้วผลงานนี้เป็นงานที่สร้างกระแสได้เพราะความแปลกใหม่ แม้จะมีจุดที่ทำให้คนวิจารณ์กันหนักอยู่บ้าง แต่ก็เป็นละครที่คุ้มค่าต่อการติดตามในฐานะแฟนตำนานดัดแปลง

บรรยากาศของตำนานไซอิ๋วในฉบับเกาหลีนั้นชวนให้นึกถึงละครโทรทัศน์เรื่อง 'The Legend of the Blue Sea' ที่ปรับเปลี่ยนโครงเรื่องจากตำนานจีนเดิมให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่น

ตัวละครหลักที่เด่นชัดคือ 'ซon-oh' ซึ่งเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของซุนหงอคงในเวอร์ชันเกาหลี มีลักษณะเป็นหนุ่มสาวยุคใหม่ที่ยังคงไว้ซึ่งพลังวิเศษบางอย่างจากชาติก่อน ต่างจากฉบับจีนที่เน้นการเดินทางไปชินเสียน ไซอิ๋วเกาหลีมักเน้นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครในบริบทสังคมร่วมสมัย

อีกตัวสำคัญคือ 'Ma-wang' หรือราชาปีศาจที่ถูกปรับให้เป็นซีอีโอหนุ่มผู้มีอำนาจลึกลับ บทบาทของพระถังซัมจั๋งถูกแทนที่ด้วยนักธุรกิจสาวผู้บริสุทธิ์ ซึ่งการเล่าเรื่องแบบนี้สะท้อนให้เห็นการตีความใหม่ที่สร้างสรรค์ของเกาหลี

ครั้งแรกที่ผมได้ดู 'A Korean Odyssey' ความรู้สึกคือมันไม่ใช่แค่ย้ายฉากจากทะเลทรายสู่กรุงโซลแล้วจบ แต่เป็นการทำให้แก่นเรื่องเปลี่ยนรูปไปเลย

ในเวอร์ชั่นต้นฉบับของ 'ไซอิ๋ว' แกนหลักคือการเดินทางเพื่อนพ้นจากกิเลสและบรรลุธรรม แต่เวอร์ชั่นเกาหลีนำแกนเรื่องไปโฟกัสที่ความสัมพันธ์เชิงส่วนบุคคลมากขึ้น โดยเฉพาะความสัมพันธ์เชิงโรแมนติกระหว่างตัวละครหลักกับคนที่ควรเป็นศิษย์หรือนักบวช การเดินทางกลายเป็นฉากหลังของการเยียวยาบาดแผลและสัญญาผูกพันแทน

ผมชอบตรงที่หลายตอนใช้ชีวิตในเมืองสมัยใหม่เพื่อถ่ายทอดปัญหาที่คนรุ่นใหม่เจอ เช่น การจัดการอดีตและการเลือกทางเดินชีวิต ซึ่งทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนสองยุคสมัยผสมกันมากกว่าการเล่าเรื่องว่าใครจะถึง 'นิพพาน' ก่อน จบแบบเปิดที่ให้ความรู้สึกเศร้าและหวังไปพร้อมกัน เหมือนบทเพลงบัลลาดที่ยังคงบดบังความคิดถึงไว้อย่างละมุน

หลายคนคงสับสนเรื่องต้นตอของ 'ไซอิ๋วเกาหลี' กันบ่อย ๆ แต่บอกได้ชัดเจนว่าแกนกลางมาจากนิยายจีนคลาสสิก '西遊記' ของวู่เฉิงเอิน ซึ่งเป็นต้นแบบตัวละครและโครงเรื่องหลักที่ถูกเอาไปตีความใหม่ในเกาหลี

ผมชอบดูว่าเวอร์ชันเกาหลีเอาอะไรไปเล่นบ้าง — ยกตัวอย่างชัด ๆ คือ 'A Korean Odyssey' ที่หยิบโครงสร้างของตัวละครหลักจากนิยายต้นฉบับมาแปลงเป็นเรื่องรัก-แฟนตาซีร่วมสมัย โทนเรื่องเปลี่ยนจากการเดินทางบู๊เป็นการเล่นกับปมความสัมพันธ์และคำสาป แต่ยังคงมีตัวละครที่เป็นเวอร์ชันของซุนหงอคง พระถังซัมจั๋ง และซัวเจ๋ง ซึ่งแปลว่าเกาหลีมักไม่นำต้นฉบับมาทำซ้ำเป๊ะ ๆ แต่จะหยิบธีม ตำนาน และคาแรกเตอร์มาปรุงใหม่ให้เข้ากับวัฒนธรรมและสื่อที่ต่างกัน

เรื่องนี้เป็นเวอร์ชันที่หลายคนพูดถึงเมื่อนึกถึงการตีความไซอิ๋วในสไตล์เกาหลี — ชื่อซีรีส์ที่ชัดเจนคือ 'A Korean Odyssey' (หรือที่รู้จักในชื่อ 'Hwayugi') ซึ่งนักแสดงนำหลักประกอบด้วย Lee Seung-gi, Cha Seung-won, Oh Yeon-seo และ Lee Hong-gi.

ผมชอบภาพรวมของการคัดนักแสดงชุดนี้เพราะแต่ละคนนำสีสันแตกต่างกันมาเติมเต็มเรื่องราว: Lee Seung-gi รับบทเป็น Son Oh-gong ในเวอร์ชันนี้ ซึ่งปรับความเป็นลิงหนุ่มให้มีเสน่ห์ร่วมสมัย ขณะที่ Oh Yeon-seo สวมบท Jin Seon-mi หญิงที่มีชะตาผูกพันกับโลกวิญญาณ ส่วน Cha Seung-won กับ Lee Hong-gi ทำหน้าที่เป็นเสาหลักทั้งด้านความเข้มแข็งและมิติของมิตรภาพ/ความขบขัน การเลือกนักแสดงชุดนี้ทำให้ฉากดราม่าและฉากตลกมีความสมดุล จนคนดูที่ชื่นชอบแฟนตาซีเกาหลีอย่าง 'Goblin' อาจรู้สึกคุ้นเคยกับโทนการเล่าเรื่องแบบนี้

ถ้าตั้งใจดูแค่คำตอบสั้น ๆ นักแสดงนำคือ Lee Seung-gi, Cha Seung-won, Oh Yeon-seo และ Lee Hong-gi — แต่ถ้าอยากได้เหตุผลว่าทำไมคนถึงชอบดูเวอร์ชันนี้ ก็ต้องลองสังเกตเคมีระหว่างนักแสดงกับการดัดแปลงโทนเรื่องที่ผสมทั้งโรแมนซ์ ดราม่า และคอมเมดี้เข้าด้วยกัน

ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างตำนานไซอิ๋วเวอร์ชันเกาหลีกับจีนคือตัวละครหลักและบริบททางวัฒนธรรม เวอร์ชันเกาหลีอย่าง 'The Journey of Flower' จะเน้นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับวิญญาณมากกว่า ตัวเอกมักเป็นผู้หญิงที่มีพลังพิเศษ บททดสอบที่เธอต้องเผชิญก็เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาความสัมพันธ์และความเข้าใจซึ่งกันและกันมากกว่าการต่อสู้แบบกายภาพเหมือนซุนหงอคง

อีกจุดที่น่าสนใจคือการนำเสนอภาพลักษณ์ของเทวดาและปีศาจที่ต่างออกไป เทวดาในเวอร์ชันเกาหลีดูเป็นมนุษย์มากขึ้น มีความเปราะบางทางอารมณ์ ขณะที่ปีศาจก็ไม่ได้ชั่วร้ายไปเสียทุกตัว บางทีอาจเป็นเพียงวิญญาณที่ยังติดข้องในโลกมนุษย์เพราะอาลัยอาวรณ์อะไรบางอย่าง