ซีรีส์ไหนคล้ายกับ Attack On Titan ที่น่าดูในปี 2024

ในปี 2009 มังงะ 'Attack on Titan' เริ่มลงตีพิมพ์เป็นตอนแรกในนิตยสารรายเดือนของค่ายใหญ่ เป็นปีที่ทุกคนยังไม่รู้ว่าผลงานเรื่องนี้จะพายุโหมวงการแค่ไหน แต่ตอนแรกที่เห็นภาพกำแพงพังทลายและเงาของไททันโผล่ออกมานั้นมันกระแทกความรู้สึกตรงๆ ฉันเป็นคนที่ตามอ่านตั้งแต่ตอนแรก ๆ จนอาจจะพูดได้ว่ารู้สึกเหมือนเห็นโลกเปลี่ยนไปบ้าง ตอนนั้นการอ่านฉากแอ็กชันแบบดิบๆ สลับกับมุมมองประชาชนธรรมดาที่ตกอยู่ในความหวาดกลัวให้ความรู้สึกต่างจากมังงะแนวเดิม ๆ มาก และพออนิเมะตามมาอีกหลายปีหลังจากนั้น ความนิยมก็พุ่งขึ้นจนกลายเป็นวัฒนธรรมป๊อปที่พูดถึงกันทั่วโลก ถ้าถามปีของฉบับแรกโดยตรง คำตอบสั้น ๆ ก็คือ 2009 — นี่แหละปีที่ 'Attack on Titan' เริ่มต้นการเดินทางซึ่งสุดท้ายก็เปลี่ยนโฉมหน้าของการเล่าเรื่องมังงะร่วมสมัยได้อย่างชัดเจน

นี่เป็นเรื่องที่ชวนให้คิดเสมอเมื่อพูดถึงที่มาของไททั่นใน 'Attack on Titan' — สำหรับผมมันเหมือนการหยิบเอาตำนานและภาพสยองขวัญมาผสมกันจนเกิดสิ่งที่ดูคุ้นเคยแต่แปลกใหม่ไปพร้อมกัน องค์ประกอบแรกที่ผมสังเกตคือการยืมภาพจากตำนานโบราณ; คำว่าไททั่นเองเตือนให้คิดถึงยักษ์ในตำนานกรีกหรือยักษ์จอทุนในตำนานนอร์สที่เป็นตัวแทนของพลังธรรมชาติที่เกินการควบคุม การออกแบบยักษ์ใหญ่ที่โผล่พ้นกำแพง มุมกล้องที่เน้นความสูงชะลูด และความรู้สึกของสิ่งเล็กต่อสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้ทำงานร่วมกันเพื่อสร้างบรรยากาศคล้ายนิยายตำนาน มิติถัดมาคืออิทธิพลจากวัฒนธรรมสมัยใหม่ — ภาพยักษ์ที่เดินตามเมือง มีกลิ่นไคจู/ก๊อดซิลล่าอยู่ไม่น้อย และการใช้กำแพงเป็นสัญลักษณ์ของการปิดกั้นและการแยกชั้นทางสังคมก็สะท้อนถึงเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์ เช่น เมืองปิดล้อมหรือเขตค่าย ผลลัพธ์ที่ได้คือสัตว์ประหลาดที่ไม่ใช่แค่ศัตรูให้ต่อสู้ แต่เป็นกระจกสะท้อนความกลัว ความเกลียด และการเมืองของมนุษย์ ซึ่งทำให้การเผชิญหน้ากับไททั่นมีความหมายมากกว่าแค่ต่อสู้เพื่ออยู่รอดลงท้ายด้วยความประทับใจส่วนตัวว่าแนวคิดนี้ฉลาดตรงที่ดึงทั้งตำนานและความเป็นเมืองสมัยใหม่มาร้อยเป็นเรื่องเดียวกัน

ฉากต้นตอความผูกพันระหว่างไมคาสะกับเอเรนใน 'Attack on Titan' เป็นหนึ่งในภาพที่ยังติดตาฉันเสมอ — ตอนเด็กที่เธอสูญเสียครอบครัว ถูกจับแล้วกำลังจะถูกขายออกไป แล้วเอเรนโผล่มาช่วยแบบไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ฉากนั้นไม่ได้เป็นแค่การเล่าอดีต แต่เป็นรากของตัวตนไมคาสะ: ผ้าพันคอที่เอเรนมอบให้ กลายเป็นสัญลักษณ์ความปลอดภัยและความผูกพันที่คอยย้ำว่าแรงขับเคลื่อนของเธอมาจากความสัมพันธ์ส่วนตัวไม่ใช่แค่วิชาการรบ เมื่อดูซ้ำหลายครั้ง จะเห็นมิติเล็กๆ ที่ทำให้ฉากนี้ทรงพลัง — แววตาของไมคาสะ สายลมที่พัดผ้าพันคอ บทสนทนาสั้นๆ ที่แทบไม่ต้องพูดอะไรเยอะ แต่สื่อสารถึงการตัดสินใจที่จะยึดคนเดียวไว้ให้ปลอดภัย ฉะนั้นแฟนหลายคนรักฉากนี้เพราะมันเป็นจุดเริ่มที่ซับซ้อนและมนุษย์ ไม่ใช่แค่ฉากโชว์พลังหรือแอ็กชัน ความรู้สึกตอนดูฉากนี้ไม่เหมือนฉากบู๊อื่นๆ ของ 'Attack on Titan' มันอบอุ่นแต่ขม — รู้สึกว่าไมคาสะมีเหตุผลทุกครั้งที่ยึดติดกับเอเรน แม้จะมีคำถามทางศีลธรรมตามมาในตอนท้ายก็ตาม ฉากนี้ทำให้เข้าใจเธอมากขึ้น และยังเป็นฉากที่แฟนๆ นำมาพูดถึงเสมอเมื่อคุยถึงแรงจูงใจของตัวละคร

ปีนี้มีซีรีส์อนาคตหลายเรื่องที่น่าสนใจ แต่ 'Dune: Prophecy' น่าจะเป็นตัวเลือกที่ทรงพลังที่สุด ซีรีส์นี้ดัดแปลงจากนิยายคลาสสิกของ Frank Herbert และเล่าเรื่องราวก่อนเหตุการณ์ในภาพยนตร์ 'Dune' เราจะได้เห็นการก่อตั้งเบเน เจเซอริต และสงครามศาสนาที่เปลี่ยนจักรวาล สิ่งที่ทำให้ฉันตื่นเต้นคือการผสมผสานระหว่างธีมทางการเมืองและจิตวิญญาณที่ลึกซึ้ง แน่นอนว่าการผลิตของ HBO Max ก็ดูอลังการไม่แพ้ภาพยนตร์ แสง สี และฉากแต่งานระดับออสคาร์ช่วยให้โลกของ 'Dune' มีชีวิตชีวาขึ้นมา แฟนพันธุ์แท้คงอดใจไม่ไหวกับรายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่คาดว่าจะเชื่อมโยงกับภาพยนตร์ภาคต่อ

แฟนหลายคนมักจะงงเรื่องจำนวนภาคของ 'Attack on Titan' เพราะการแบ่งเป็นซีซันและพาร์ตย่อยทำให้ตัวเลขดูเยอะกว่าความเป็นจริง ในแง่โครงสร้างหลัก ถ้าพูดถึงเรื่องราวหลักตามอนิเมะแล้ว จะนับเป็น 4 ซีซันหลัก: ซีซัน 1 เปิดตัวในปี 2013, ซีซัน 2 ตามมาในปี 2017, ซีซัน 3 ถูกแบ่งเป็นพาร์ตย่อยที่ออกในช่วง 2018–2019, และซีซันสุดท้ายที่เรียกว่า Final Season เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปลายปี 2020 และถูกแบ่งเป็นหลายพาร์ตจนสิ้นสุดในปี 2023 ด้วยตอนพิเศษสองตอนที่เป็นการปิดเรื่องอย่างครบถ้วน ดังนั้นถ้านับแบบมาตรฐานตามการโปรโมตและการจัดเป็นซีซัน จะบอกได้ชัดเจนว่านี่คือซีรีส์หลัก 4 ภาค แต่ละภาคมีพาร์ตย่อยที่แฟนๆ มักจะเรียกกันว่า Part 1, Part 2 หรือพาร์ตพิเศษ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้บางคนเข้าใจผิดว่ายาวกว่าปกติ ส่วนสปินออฟกับงานที่เกี่ยวข้องนั้นมีจำนวนพอสมควรและหลายชิ้นก็น่าสนใจ แต่ส่วนใหญ่จะถูกมองว่าเป็นผลงานแยกออกจากเส้นเรื่องหลัก สปินออฟเด่นๆ ที่คนมักจะพูดถึงได้แก่ 'No Regrets' ที่เล่าเรื่องราวต้นกำเนิดของเลวีในรูปแบบ OVA/มังงะ, 'Lost Girls' ที่โฟกัสตัวละครไมค์ และแอนนี่ในมุมอื่น, 'Junior High' ซึ่งเป็นพาร์อดีคอมเมดี้สไตล์ชิบิ และ 'Before the Fall' ที่เป็นไลท์โนเวล/มังงะสำรวจโลกก่อนเหตุการณ์หลัก นอกจากนี้ยังมี OVA เล็กๆ อย่าง 'Ilse's Notebook' และภาพยนตร์รวมตัดต่อหรือเวอร์ชันไลฟ์แอ็กชันสองภาคที่ออกในปี 2015 ซึ่งทั้งหมดนี้ไม่ใช่ภาคต่อของเรื่องราวหลักโดยตรง แต่เป็นงานเสริมที่ขยายหรือมุมมองที่ต่างออกไป ถ้าต้องให้คำแนะนำแบบตรงไปตรงมา: ถามว่า "มีกี่ภาค" ให้ตอบว่ามี 4 ซีซันหลักสำหรับเรื่องราวของ 'Attack on Titan' แต่ถานับรวมสปินออฟและงานอื่นๆ ด้วย ตัวเลขก็จะเพิ่มขึ้นอีกมากและขึ้นอยู่กับเกณฑ์ที่ใช้ (OVA, มังงะสปินออฟ, ไลท์โนเวล, ภาพยนตร์, หรือซีรีส์พาร์ตคอมเมดี้) การเลือกว่าจะนับรวมหรือไม่ควรขึ้นกับจุดประสงค์ของคนถาม—ถาต้องการติดตามเนื้อเรื่องหลักจริงๆ ให้ยึด 4 ซีซันเป็นตัวตั้ง แต่ถาต้องการความลึกของตัวละครหรือมุมมองเล่นๆ ก็สามารถเอาสปินออฟมาเพิ่มสีสันได้ การจัดลำดับที่ชอบคือ เริ่มด้วยซีซันหลักก่อน แล้วตามด้วยสปินออฟที่สนใจเพื่อให้ภาพรวมสมบูรณ์ขึ้น — อย่างส่วนตัวรู้สึกว่า 'No Regrets' ให้มิติของเลวีที่ควรค่าแก่การดู แต่ก็ยังชอบความตลกและผ่อนคลายใน 'Junior High' ที่ทำให้เห็นตัวละครในมุมกลับหัวกัน ช่วงเวลาที่ได้ดูทั้งเรื่องหลักและสปินออฟทำให้รู้สึกว่าจักรวาลนี้ทั้งหนักแน่นและหลากหลายในแบบที่ยากจะหาในซีรีส์อื่น