น้อง ฟ้า มีพลังหรือความสามารถพิเศษอะไรในอนิเมะ

​จาก‘น้องสาวต่างสายเลือด’ที่เขาเกลียดชัง สู่สถานะ ‘นางบำเรอ’ที่เขาเผลอรักสุดหัวใจ เมื่อโชคชะตานำพาคนที่เขาเกลียด ให้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐานะ‘ลูกหนี้’ที่ต้องชดใช้ ​ความเกลียดชังที่ฝังลึก หรือ ไฟรักที่ไม่อาจต้านทาน...อะไรจะเผาผลาญหัวใจของเขาได้มากกว่ากัน?

เมื่อหนุ่มหล่อคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ดูแลลูกคนเดียวมาสิบกว่าปี เข็ดเรื่องความรัก ขยาดเรื่องผู้หญิง เนี๊ยบและหวงตัวที่สุด!! ถึงแม้ว่าจะมีสาวๆเข้ามาไม่ขาดก็ตาม เขาเป็นที่ปรึกษาการบริหารธุรกิจ ได้รับคำวานจากเพื่อนสนิทให้รับงานที่ญี่ปุ่น เขาจึงต้องเดินทางมาที่นี่เดือนนึง จะไม่เป็นอะไรเลยถ้ามาคนเดียวน่าจะสบายมากๆเลยแหละ แต่สายจาก HR เข้ามาว่า "ผู้ใหญ่ฝากเด็กมาเป็นผู้ช่วยคุณอรรถค่ะ" เรื่องราวจึงได้เริ่มต้นขึ้น ส่วนฟ้า ยัยลูกน้องตัวแสบ สาวสวยวัย 25 ที่มาตอนแรกก็ทำอรรถวุ่นวายเพราะเหมือนจะทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง!! นี่หรอจะมาเป็นผู้ช่วย แต่ก็น่านะเด็กมันซ่อน...ไม่ได้แค่สวย หุ่นดี เอวเป็นเอว อกเป็นอกเท่านั้น เก่งและฉลาดสุดๆ พื้นเพคือลูกสาวคนเดียวของเจ้าของบริษัทฯที่ว่าจ้างมาเชียวนะ อนาคต CEO เห็นๆ เอาน่ะสอนน้องหน่อยเท่าที่ดูไม่น่าจะได้สอนแค่งานด้วยน่ะสิ เรื่องอื่นๆก็ฉ่ำจนหยุดไม่อยู่เลยทีเดียว ก็อย่างว่าเนอะเด็กมันแรงเยอะ สอนงานเด็กมันหน่อยนะ อย่ามัวแต่ฉ่ำรัก "ฉ่ำรัก ฟ้า ยัยลูกน้องตัวแสบ!!"

เมื่อขวัญตาถูกพ่อบังคับให้แต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ เธอค้านหัวชนฝาแต่พ่อไม่ยอมบอกถ้าไม่แต่งครอบครัวเธอก็จะไม่เหลืออะไร "นี่พี่เองเหรอผู้ชายที่ฉันต้องแต่งงานด้วย" คิณมองคุุณหนูปากดีที่เขาเกลียดหนักหนาแล้วนึกสนุก จากที่ไม่อยากแต่งกลับรู้สึกสะใจขึ้นมาซะงั้น "สุดท้ายคูณหนูปากดีแบบเธอก็ต้องมานอนครางใต้ร่างคนอย่างฉัน" นิยายในเซตเดียวกัน อ่านแยกกันได้ค่ะ 1.วิศวะร้อนรัก เพลิง&ปิ่นมุก 2.วิศวะลวงรักร้าย คิณ&ขวัญตา 3.วิศวะร้ายพลาดรัก เสือ&มะปราง 4.เล่ห์รักพายุร้าย พายุ&ลินดา

“อ๊ะ… ซี้ดดดดดด… ” ชมจันทร์เสียว… รู้สึกวาบหวามจนต้องขยับสะโพกเบาๆ กดกลีบสาวบดคลึงเข้าหารากไม้ดันดุนอยู่ด้านล่างของผืนเสื่อด้วยความลืมตัว แม้ว่าจะมีกางเกงและผืนเสื่อกันเอาไว้ตรงกลาง หากก็ไม่อาจกั้นความรู้สึกวาบหวามที่จู่โจมเข้ามาจนไม่อาจต้านทานเพราะในหัวของหล่อนกำลังนึกถึงแต่ท่อนเนื้อความเป็นชายของลุงโทน “อูยยย… ลุงโทนจ๋าดูสิลำตุงแน่นเชียวท่าทางจะใหญ่มากสินะ… ” หญิงสาวครางเบาๆ…

“ไปสงบสติอารมณ์ซะ !!” คุณป๋าพูดทิ้งท้ายก่อนที่รถยนต์ราคาแพงจะจอดสนิทตรงลานจอดรถที่มีรถจอดเรียงรายนับสิบคัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุณป๋ารวยขนาดไหน “ค่ะ” เวลาที่ฉันมีเรื่องกับใคร ทุกครั้งที่คุณป๋ารู้จะให้ฉันเข้าไปอยู่ในห้องสีเหลี่ยมที่ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ใดๆ อยู่ภายในห้อง เป็นห้องที่ปิดตายไม่มีแม้กระทั่งบานหน้าต่าง และฉันต้องอยู่ข้างในนั้นเป็นเวลาสามชั่วโมง เพื่อสำนึกผิด กับความผิดที่ฉันไม่ได้เป็นคนเริ่ม มันน่าตลกสิ้นดี!! “ถ้าเข้ามหาวิทยาลัยแล้วเธอยังดื้อด้านอยู่แบบนี้ เธอคงรู้ว่าเธอจะไม่ได้เรียนต่อ” คำพูดที่ดูเหมือนเป็นแค่คำขู่ แต่ฉันรู้ดีว่าคุณป๋าพูดจริง คุณป๋าเป็นคนเด็ดขาดในคำพูดของตัวเองมาก ซึ่งฉันก็ไม่ได้โต้เถียงอะไร “มึงลงไป” คุณป๋าสั่งให้คนขับรถลงไปจากรถก่อน ทำเหมือนว่ามีธุระสำคัญอะไรจะคุยกับฉัน หลังจากที่คนขับรถลงไปแล้ว คุณป๋าก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ใกล้จนรับรู้ได้ถึงไอร้อนจากลมหายใจ “เวลาอยู่กับฉัน” คุณป๋าเว้นจังหวะในการพูดก่อนจะเพ่งตามองมาที่ริมฝีปากของฉัน “เธอเลิกทำตัวเหมือนหุ่นยนต์สักที !!” “หนูลงจากรถได้หรือยังคะ ?”

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...