อีกจุดที่ฉันสังเกตคือการคัดคนพากย์—บางครั้งเลือกคนดังมาเพื่อดึงผู้ฟัง แต่เสียงของคนดังนั้นไม่ตรงกับคาแรกเตอร์ในต้นฉบับ ทำให้รู้สึกขัดหู นึกถึงฉบับไทยของ 'The Girl on the Train' ที่ฉันฟังแล้วรู้สึกว่าบางฉากสูญเสียความตึงเครียดเพราะน้ำเสียงไม่เข้ากับบท นอกจากนี้การกำกับการแสดงเสียงก็สำคัญ ถ้าผู้กำกับไม่ชัดเจน นักพากย์จะเล่นไม่สุดหรือเล่นเกิน ทั้งสองแบบทำลายการอินได้เหมือนกัน
เพราะ One night stand ครั้งนั้น...
ทำให้นักธุรกิจหนุ่มหล่อวัยสามสิบห้า ต้องมาหลงเสน่ห์เด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดอย่างเธอ!!
"ไหนคุณบอกว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแค่ one night stand ไงคะ"
"แล้วถ้าผมไม่ได้อยากให้มันจบลงแค่นั้นล่ะ"
"คะ?"
"มาอยู่กับผม รับรองว่า คุณจะได้ทุกอย่างที่อยากได้"
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย"
"เพราะไม่ว่ายังไง คุณก็ไม่มีทางหนีผมพ้นหรอก..."
"นี่คุณ!"
"บอกว่าให้เรียกพี่ภามไง หรือถ้าไม่ถนัดเรียกที่รัก ก็ได้ แต่ถ้ายาวไปเรียกผัว เฉยๆก็ได้เหมือนกัน"