ลีโอนาโด้ ได้รับรางวัลออสการ์จากบทไหน

จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก จากรักกลายเป็นเกลียด รักแรกของลีโอรักฝังใจเจ็บ ถ้าเขาเจอเธออีกครั้งเขาจะขย้ำเธอให้จมเตียง " หนีได้หนีไปแต่อย่าหวังว่าจะหนีได้อีก"

"ความแค้นจากอดีตชาติที่ถูกกระทำอย่างเหี้ยมโหด จะถูกชำระด้วยความตายที่สยดสยองกว่าร้อยเท่า! เมื่อ ลำดวน วิญญาณอาฆาตที่เคยถูกทรมานจนตายกลับมาทวงคืนทุกหยาดเลือดจาก พิกุล ในร่างของ พิมพ์พลอย... ทุกฝีก้าวคือความหวาดผวา ทุกวินาทีคือความเจ็บปวดเกินจินตนาการ "เล่ห์ลำดวน" จะพาคุณดำดิ่งสู่ห้วงแห่งความมืดมิดที่คุณไม่เคยสัมผัส เตรียมตัวให้พร้อมรับความหลอนสุดขั้ว ความทรมานที่ไร้ขีดจำกัด และบทสรุปแห่งการล้างแค้นที่จะทำให้คุณขนหัวลุกไปถึงไขสันหลัง! จงระวัง... เพราะบางความแค้น ไม่ได้จบลงเพียงแค่ความตาย!"

สาวงามในบทขับลำนำมีหลายประเภท ที่ได้ยินบ่อยๆ ก็มี สาวงามสร้างชาติ สาวงามล่มอาณาจักร สาวงามอาภัพรัก สาวงามร้อยเล่ห์ อ้อ...ที่ขาดไม่ได้เลย คงจะเป็น สาวงามสู้ชีวิต ถ้าให้ลองจัดประเภท อัยน์นา คงเป็นหญิงงามชื่อแปลกที่ครอบครองตำแหน่งทั้งหมดที่พูดมาแบบเกือบจะเหมาเรียบ ไม่ใช่เพราะเธอสวย ไม่ใช่เพราะเธอดวงดีหรือดวงซวย คุณหนูอัยน์นาคนนี้ได้ทุกตำแหน่งมาครองเพราะเธอ 'เป็นเหยื่อ' ต่างหาก แต่เป็นเหยื่อประเภทที่สามารถเปลี่ยนให้คนที่มั่นใจว่าเธอเป็นเหยื่อ กลายเป็นเหยื่อที่น่าสงสารยิ่งกว่าได้ในชั่วพริบตา นี่คือเรื่องราวของผู้หญิงที่ดูคล้ายซินเดอเรลล่า แต่ดันเป็นซินเดอเรลล่าเจ้าเล่ห์ที่พร้อมจะผลักแม่เลี้ยงกับพี่สาวทั้งสองลงเหวทุกเมื่อ กับ คนที่เป็นเหมือนเจ้าชายอสูร แต่ดันเป็นเจ้าชายอสูรที่หล่อที่สุด สุภาพที่สุด สุขุมที่สุด ดูนิ่งที่สุด แต่ก็เจ้าเล่ห์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา เมื่อเจ้าชายอสูรกับซินเดอเรลล่าร้อยเล่ห์มาพบกัน การฟาดฟันระหว่าง "นางเอก" กับ "เจ้าชายอสูร" จึงเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้...แต่ต่อให้เลี่ยงได้ก็คงไม่มีใครยอมเลี่ยงหรอกมั้ง ก็ทั้งคู่ดูจะสนุกกับการฟาดการฟันครั้งนี้มากนี่นา

"ถ้าอยากได้ภาพชัดกว่านี้? ก็มาถ่ายกับฉันแบบตัวต่อตัวบนเตียงนี่สิ...เฌอร์ชีวา” 🔞 เมื่อความซวยเหวี่ยงให้ นักข่าวสาวมือสมัครเล่น “เฌอร์ชีวา” ต้องแอบรับงานสายดาร์กแอบถ่ายภาพฉาว ระหว่างดาราสาวดาวรุ่ง กับ ลูกชายนายก!! . คุณชายสุดโหดโคตรอันตรายแห่งคณะวิศวะ “ลูเซียโน่” . เมื่อความลับในห้องน้ำผับหรู กลายเป็นโซ่ตรวนที่ล่ามเธอไว้กับเขา ...เตรียมพบกับความร้ายกาจ ที่ทำเอาใจสั่นจนหยุดหายใจ! “คนอย่างฉันถ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้มา…” “โดยไม่สนใจว่าสิ่งนั้นจะถูกหรือผิด” พระเอกหล่อร้าย 🏴 แต่อันตรายสุดคนนี้ อาจจะเป็นผู้ชายที่คุณกำลังมองหาอยู่ มาอ่านเรื่องราวของ ลูเซียโน่ ไปพร้อมกัน ๆ วันนี้..

หนึ่งสัปดาห์ก่อนเทศกาลอีสเตอร์ เอเดรียนให้วันหยุดฉันเจ็ดวัน พร้อมกับยัดตั๋วเครื่องบินไปสตอกโฮล์มใสกระเป๋าให้ ฉันหลงคิดไปว่าในที่สุดเขาก็เริ่มเรียนรู้วิธีที่จะใส่ใจกันเสียที จนกระทั่งฉันได้ยินเขาคุยกับลูกชายของเราที่ตรงบันได “พ่อครับ พ่อจะแต่งงานกับป้าบิอังก้าจริงๆ เหรอครับ แล้วแม่ล่ะครับ?” โนอาห์กอดรถของเล่นในมือแน่น พยายามทำเสียงให้ดูเข้มแข็ง เอเดรียนเงียบไปครู่หนึ่ง “มันเป็นแค่การแต่งงานตามกฎหมายเท่านั้นลูก มัตเตโอจากไปแล้ว บิอังก้าและโซเฟียกำลังตกอยู่ในอันตราย พ่อทิ้งพวกเขาไว้แบบนั้นไม่ได้ พวกเขาต้องการนามสกุลเดอลูก้าไว้ปกป้องพวกเขา” “แล้วแม่รู้เรื่องนี้ไหมครับ?” “แม่รู้ไม่ได้” เสียงของเขานุ่มนวลลง “อย่าบอกเรื่องนี้กับแม่นะโนอาห์ พอถึงวันเกิดลูก พ่อจะซื้อรถแอสตัน มาร์ตินรุ่นที่ลูกอยากได้ให้” ที่แท้ตั๋วใบนั้นก็ไม่ใช่ของขวัญ แต่มันคือใบเบิกทางเพื่อกันฉันออกไปจากภาพชีวิตของเขา หากเขากล้าประทับนามสกุลของเขาลงบนตัวผู้หญิงคนอื่น แม้จะเป็นเพียงการแสดง... ฉันเองก็พร้อมจะทวงคืนศักดิ์ศรีและความทะเยอทะยานที่เคยฝังกลบไว้ในชีวิตแต่งงานนี้กลับมาเช่นกัน คราวนี้ เมื่อฉันออกเดินทางขึ้นเหนือไป ฉันจะไม่กลับมาอีก

การแต่งงานระหว่างฉันกับลอเรนโซ คอร์สิกา เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เหมือนจะขาดก้าวสุดท้ายไปเสมอ หมั้นหมายมาห้าปี จัดงานแต่งงานมาแล้วถึงสามสิบสองครั้ง แต่ทุกครั้งก็ต้องล้มเลิกกลางคันเพราะอุบัติเหตุ จนกระทั่งครั้งที่สามสิบสาม พิธีดำเนินไปได้เพียงครึ่งเดียว ผนังโบสถ์ด้านนอกก็ถล่มลงมาทับร่างฉันจนต้องหามส่งห้องไอซียู กะโหลกศีรษะร้าว สมองกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง ใบแจ้งอาการวิกฤตินับสิบใบถูกส่งออกมา... ฉันดิ้นรนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตายถึงสองเดือน กว่าจะยื้อชีวิตกลับมาได้ ทว่าในวันที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันกลับได้ยินบทสนทนาระหว่างลอเรนโซกับลูกน้องคนสนิท “นายน้อยครับ ถ้าท่านหลงรักนักเรียนทุนคนนั้นจริง ๆ ก็แค่ถอนหมั้นกับคุณหนูเคียร่าไปตรง ๆ เถอะครับ อำนาจของตระกูลคอร์สิกามากพอที่จะสยบข่าวลือพวกนั้นได้ ท่านจะสร้างอุบัติเหตุครั้งแล้วครั้งเล่าไปทำไม...” “เธอเกือบตายแล้วนะครับ” น้ำเสียงของลูกน้องคนสนิทเจือแววไม่เห็นด้วย ลอเรนโซเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยปากขึ้น “ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก... สิบปีก่อน คุณมอร์โตแลกชีวิตของเขากับภรรยาเพื่อช่วยฉัน บุญคุณนี้ ฉันชดใช้ได้แค่ด้วยสัญญาหมั้นหมายเท่านั้น” “แต่ฉันรักโซเฟีย นอกจากเธอแล้ว ฉันก็ไม่อยากแต่งงานกับใครทั้งนั้น” ฉันก้มมองรอยแผลเป็นที่พาดผ่านไปมาบนร่างกาย แล้วร้องไห้ออกมาอย่างเงียบงัน ที่แท้ความเจ็บปวดทั้งหมดที่ฉันต้องแบกรับ ไม่ใช่เพราะโชคชะตาเล่นตลก แต่เป็นเพราะแผนการอันแยบยลของคนที่ฉันรักหมดหัวใจ ในเมื่อเขาเลือกไม่ได้ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป็นคนจบเรื่องทั้งหมดนี้แทนเขาเอง