แจ บ อม Got7 เริ่มเส้นทางศิลปินและฝึกฝนอย่างไร?

เพลงหนึ่งที่ชอบจากแจบอมคือ 'Parachute' ซึ่งเป็นเพลงที่จับตัวตนของเขาในมุมโทน R&B นุ่ม ๆ ได้ชัดเจนและอบอุ่นมาก เวลาฟังแล้วผมรู้สึกเหมือนกำลังฟังคนที่พูดกับเราแบบส่วนตัว เสียงร้องมีเท็กซ์เจอร์ที่นุ่มแต่ยังคงน้ำหนัก ทำให้ทุกคำในท่อนฮุคมีน้ำเสียงและความหมาย การเรียบเรียงใช้เครื่องดนตรีไม่เยอะ แต่เลือกโทนที่เติมอารมณ์ได้ดี — เบสลึก ๆ กับซินธ์บาง ๆ ช่วยดันให้ท่วงทำนองยิ่งลื่นไหล อีกอย่างที่ผมชอบคือการแสดงสดของเพลงนี้บางครั้งจะแสดงมุมที่แตกต่างจากเวอร์ชันสตูดิโอ ทำให้รู้สึกว่าเพลงยังหายใจได้ มีโมเมนต์ที่เหมือนแจบอมคุยกับผู้ฟังโดยตรง ถ้าต้องเลือกเพลงเดี่ยวที่อยากให้คนใหม่เริ่มฟัง 'Parachute' น่าจะเป็นประตูที่ดีเพราะมันรวมทั้งเสียง สีทางดนตรี และการเล่าเรื่องไว้ในชิ้นเดียว

แหล่งแรกที่แนะนำคือช่องแฟนคลับบน YouTube ที่มักจะรวมคลิปสัมภาษณ์พร้อมซับไทยไว้เป็นเพลย์ลิสต์ให้ดูต่อเนื่อง ผมเป็นคนตามคลิปพวกนี้บ่อยๆ เพราะแฟนซับไทยมักจะตัดคลิปอินเตอร์วิวสั้น ๆ จากงานโปรโมต คอนเสิร์ต หรือรายการต่างประเทศแล้วใส่คำแปลแบบอ่านสบาย ทำให้เข้าใจมุขและโทนเสียงของแจบอมได้ชัดขึ้นมาก อีกข้อดีคือมักมีคอมเมนต์ใต้คลิปที่ชี้แหล่งที่มาหรือเขียนคำอธิบายเพิ่มเติม เผื่ออยากตามไปดูคลิปต้นฉบับ ส่วนใหญ่จะพบคลิปจากงานในไทยหรือคลิปรายการต่างประเทศที่มีแฟนซับไทยแปลไว้ ถ้าชอบอ่านบทสัมภาษณ์แบบยาว ๆ ผมมักจะเก็บลิงก์โพสต์จากเพจแฟนคลับใน Facebook ที่แปลบทสัมภาษณ์จากนิตยสารหรือรายการเป็นไทย บางเพจยังรวบรวมเป็นอัลบั้มให้เปิดอ่านง่าย นี่แหละที่มักเจอบทสัมภาษณ์ภาษาไทยของแจบอมในรูปแบบที่จับใจและอ่านสนุก ไม่ยากเลยถ้าจะเริ่มจากที่สองที่นี้แล้วค่อยขยับไปหาแหล่งอื่น ๆ

นี่แหละคือของที่ฉันมักแนะนำให้แฟน ๆ มองหาเมื่ออยากสนับสนุน 'แจ บอม' แบบเป็นชิ้นเป็นอัน: อัลบั้มเดี่ยวรุ่นพิเศษที่มักมาพร้อม photobook และเซ็ตการ์ดรูป (photocard) หลายเวอร์ชันซึ่งเป็นของชิ้นหลักที่หาซื้อได้ออนไลน์ ลูกเล่นของอัลบั้มพิเศษจะมีทั้งปกกล่อง ลายแทรก และโปสเตอร์ม้วนที่มักถูกบรรจุมาในบ็อกซ์เซ็ต นอกจากนั้นยังมีสินค้าจำกัดแบบลิมิเต็ด เช่น บ็อกซ์เซ็ตรวมเพลงพร้อมดีวีดีคอนเสิร์ต ซึ่งบางครั้งจะออกวางขายพร้อมลายเซ็นแบบลิมิเต็ดหรือสินค้าแจกพิเศษสำหรับการสั่งจองล่วงหน้า ส่วนแหล่งซื้อที่ฉันใช้บ่อยคือร้านค้าออนไลน์ของศิลปินหรือร้านค้าตัวแทนที่เชื่อถือได้ในเอเชีย ซึ่งมักจะมีการเปิดพรีออร์เดอร์และส่งต่างประเทศ ถ้าหาของที่เลิกผลิตแล้วก็ต้องมองตลาดมือสองอย่างอีเบย์หรือกลุ่มแฟนคลับที่ขายแลกเปลี่ยน แต่ระวังเรื่องของปลอมหรือสำเนาไม่ครบเซ็ต ฉันมักเช็กรีวิวผู้ขายและดูรูปสินค้าจริงก่อนตัดสินใจ สุดท้ายแล้วของพวกนี้ให้ความสุขแบบจับต้องได้ และเวลาเห็นอัลบั้มที่สะสมอยู่บนชั้นวาง มันให้ความรู้สึกคุ้มค่าเหมือนเป็นบันทึกช่วงเวลาของศิลปินคนโปรดเลย

เราเป็นแฟนเพลงสายคลุกคลี พอพูดถึงงานแสดงของแจบอมแล้วสิ่งที่เด่นชัดในหัวคือซีรีส์เว็บ 'Dream Knight' ซึ่งปล่อยออกมาเมื่อปี 2015 และได้เห็นสมาชิก GOT7 เล่นบทบาทแบบละครสั้นที่มีองค์ประกอบแฟนตาซีและโรแมนซ์ร่วมกัน การที่แจบอมลงเล่นใน 'Dream Knight' ทำให้เราเห็นมิติอีกแบบหนึ่งของเขา—ไม่ใช่แค่ลีดเดอร์วงแต่ยังเป็นคนที่สามารถสื่ออารมณ์ผ่านการแสดงได้ แม้หลังจากนั้นเขาจะไม่ได้ลุยงานละครต่อเนื่องเหมือนเพื่อนร่วมวงบางคน แต่งานชิ้นนี้ก็ยังคงเป็นผลงานแสดงที่แฟนๆ ย้อนกลับไปดูกันบ่อยๆ เพราะมันรวมทั้งเพลง ฉากที่เป็นคาแร็กเตอร์วง และความเป็น GOT7 ไว้ด้วยกันอย่างลงตัว

พูดถึงการมาไทยของแจบอมแล้ว ฉันรู้สึกว่าเส้นทางการมาเยือนบ้านเราของเขาเป็นแบบคลื่น ๆ มากกว่าเป็นทัวร์เดี่ยวต่อเนื่อง เมื่อย้อนดูภาพรวม แจบอมมาเมืองไทยบ่อยที่สุดในฐานะสมาชิกของ 'GOT7' — แสดงทั้งคอนเสิร์ตใหญ่และแฟนมีตในช่วงก่อนที่สมาชิกจะแยกย้ายไปทำงานส่วนตัว ฉันมีความทรงจำจากแฟนมีตที่แสง สี และบรรยากาศอบอุ่นที่แฟนไทยมอบให้ เหมือนทุกครั้งที่พวกเขากลับมาจะเต็มไปด้วยโมเมนต์เรียล ๆ ระหว่างศิลปินกับแฟน พอแจบอมเริ่มทำงานเดี่ยวเอง การมาไทยในฐานะศิลปินเดี่ยวยังไม่บ่อยนักจนถึงกลางปี 2024 แต่เขามีการปล่อยผลงานและจัดอีเวนต์ในเอเชียบ้างในบางเวลา ใครที่อยากเห็นแจบอมแบบ Solo-live อาจต้องรอตามประกาศจากเพจต่าง ๆ อย่างใจจดใจจ่อ — ส่วนตัวแล้วฉันชอบคิดถึงวันที่ถ้าเขามา จะเป็นโชว์ที่เน้นบรรยากาศใกล้ชิดและเพลงที่เขาเลือกเองเป็นหลัก

ขอเริ่มแบบตรงไปตรงมาว่าเรื่องนี้ค่อนข้างกระชับ: ในเชิง 'การร่วมงานอย่างเป็นทางการ' กับศิลปินไทยชื่อเด่น ๆ ปรากฏว่าจงบี (Jaebum) มีชื่อที่ชัดเจนเพียงคนเดียวที่พูดถึงได้โดยตรง นั่นคือ 'แบมแบม' ซึ่งเป็นสมาชิกชาวไทยของวงเดียวกันคือ 'GOT7' ฉันมองว่าการร่วมงานกันในกรอบวงนี้ไม่นับเป็นความร่วมมือข้ามศิลปินจากคนละวงแบบปกติ แต่ในทางปฏิบัติแล้วทั้งสองคนทำงานร่วมกันในการอัดเพลง แสดงคอนเสิร์ต และโปรโมตซิงเกิลของวงร่วมกันมาโดยตลอด ในมุมของแฟนเพลง การได้เห็นจงบีกับศิลปินไทยอีกคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนร่วมวงมันมีความหมายพิเศษ เพราะนอกจากจะเป็นการสนับสนุนกันเองแล้ว ยังเป็นการเปิดพื้นที่ให้เสียงไทยได้แทรกอยู่ในกิจกรรมระดับนานาชาติ ฉันชอบคิดว่าความร่วมมือนี้ช่วยทำให้ทั้งภาษา วัฒนธรรม และจังหวะเล็ก ๆ ของไทยไปโผล่ในสเตจเกาหลีกับเวทีทั่วโลกได้ แม้ว่าจะไม่ใช่การคอลแลบซิงเกิลอย่างเป็นทางการก็ตาม

จิ้มก้องเริ่มต้นจากความหลงใหลเล็กๆ ที่ค่อยๆ ขยายตัวจนกลายเป็นเส้นทางอาชีพที่ชัดเจนสำหรับเขาในวงการดนตรีและศิลปะการแสดง ผมจำภาพการฟังเพลงบ้านๆ ในร้านกาแฟย่านชานเมืองได้ชัด—เสียงร้องที่ไม่พยายามจะเพียบพร้อม แต่ส่งตรงและจับใจ นั่นแหละคือแก่นของจิ้มก้อง: มาจากพื้นฐานแบบบ้านๆ ได้แรงบันดาลใจจากเพลงลูกทุ่ง เกจิชาวบ้าน และเพลงป็อปยุคก่อน ผมเห็นว่าเขาเริ่มจากการร้องในงานท้องถิ่น เล่นกีตาร์ตัวเดียว บางครั้งก็ลองแต่งเพลงขึ้นมาเองแล้วบันทึกส่งให้เพื่อนๆ ฟัง จากความซื่อและตรงไปตรงมานั้นแหละที่ทำให้คนจดจำเสียงของเขาได้อย่างรวดเร็ว เส้นทางของเขไม่ได้หวือหวาด้วยโชว์ทีวีใหญ่ตั้งแต่วันแรก แต่คือการไต่ขั้นจากเวทีเล็กๆ การเป็นศิลปินอิสระ และการใช้โซเชียลมีเดียเป็นกระบอกเสียง ผมชอบวิธีที่เขาเลือกทำงานร่วมกับนักดนตรีท้องถิ่นและศิลปินอิสระคนอื่นๆ แทนที่จะพึ่งพาสูตรสำเร็จ นั่นทำให้งานชิ้นแรกๆ ของเขามีกลิ่นอายเฉพาะตัว มีทั้งความดิบ ความจริงใจ และการทดลองเสียงที่ไม่กลัวผิดพลาด เมื่อมีคนฟังมากขึ้น งานของเขาถูกเชิญไปแสดงในเทศกาลดนตรีขนาดกลาง ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนที่ช่วยเปิดประตูสู่โอกาสใหม่ๆ ทั้งการร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ที่เข้าใจวิสัยทัศน์ของเขาและการเข้าถึงผู้ฟังที่หลากหลายขึ้น มุมมองของผมคือการเป็นศิลปินของจิ้มก้องไม่ได้จบแค่การมีชื่อหรือเพลงฮิตเท่านั้น แต่เป็นกระบวนการเรียนรู้กับทุกการแสดง ทุกการร่วมงาน และทุกความล้มเหลวที่กลายเป็นบทเรียน งานของเขพัฒนาจากเพลงเล็กๆ ที่เน้นลายมือแบบเดิม มาสู่การผสมผสานเสียงดนตรีพื้นบ้านกับซาวนด์ร่วมสมัย ทำให้ผลงานมีหลายชั้นและยังคงสัมผัสผู้ฟังได้อย่างตรงไปตรงมา ผมชอบเวลาที่เขาเล่าเรื่องผ่านเพลง—มันเหมือนการนั่งคุยกับเพื่อนในค่ำคืนที่ไม่ได้รับการตกแต่งเยอะ แต่มีความหมาย และนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เส้นทางของจิ้มก้องน่าสนใจสำหรับผมมากขึ้นเรื่อยๆ

การฝึกและเดบิวต์ของยุนโฮเป็นเรื่องที่ฉันติดตามด้วยความสนใจเพราะมันผสมผสานความมุ่งมั่นแบบนักเต้นกับความรับผิดชอบแบบผู้นำในวงการเพลงอย่างชัดเจน ฉันเห็นภาพเขาต้องฝึกทั้งร้องและเต้นอย่างหนัก ฝึกคอร์สเต้นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกล้ามเนื้อจำท่าได้เอง รวมถึงต้องปรับเสียงให้เข้ากับฮาร์โมนีของวง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเมื่อเป็นวงที่มีสมาชิกหลายคน ทักษะการแสดงบนเวทีและการสื่ออารมณ์ผ่านการเต้นนั้นเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่นตั้งแต่ช่วงก่อนเดบิวต์ เส้นทางของเขามุ่งตรงสู่การเป็นสมาชิกหลักของ 'TVXQ' ในช่วงต้นสหัสวรรษใหม่ การเดบิวต์สู่ตลาดใหญ่ไม่ใช่แค่การร้องเพลงวันเดียว แต่คือผลจากชั่วโมงฝึกซ้อมที่ถูกสะสมมาเป็นปีๆ ทั้งการฝึกเสียง การฝึกแดนซ์ การเรียนรู้ทักษะการแสดง และการฝึกวินัยในการทำงานร่วมกับทีม ฉันชอบคิดถึงช่วงเวลาที่เขาต้องรับผิดชอบมากกว่าการเป็นแค่ไอดอล เพราะการเป็นหัวหน้าทำให้เขาต้องดูแลทั้งด้านการเตรียมตัวและมารยาทบนเวที มองจากมุมแฟนแล้ว การได้เห็นเขาฝึกจนประสบความสำเร็จนั้นให้ความรู้สึกภูมิใจแบบเงียบๆ—ไม่ใช่แค่เพราะผลงาน แต่เพราะเห็นถึงความตั้งใจที่อยู่เบื้องหลังทุกโชว์ ใครที่ดูคลิปเต้นเก่าๆ จะเห็นพัฒนาการชัดเจน ตั้งแต่ความซับซ้อนของท่าไปจนถึงการควบคุมเวที ซึ่งทำให้การเดบิวต์ของเขาดูสมเหตุสมผลและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในแบบที่ฉันชื่นชมจริงๆ