แฟนฟิคเด็กซ์เตอร์แนวไหนที่คนไทยนิยมเขียนกัน?

ลองนึกดูว่าเวลาคลิกเข้าไปในเว็บแฟนฟิคของไทยแล้วเจอแท็กเต็มไปหมด มันเหมือนเดินเข้าไปในห้องสมุดที่ทุกชั้นวางหนังสือเป็นแนวที่คนรักตัวละครต่างหยิบขึ้นมาเขียนกัน แนวที่เห็นบ่อยและเป็นที่นิยมสุดๆ คงหนีไม่พ้นแนวรักชายชายหรือ BL ซึ่งได้รับความนิยมมากตั้งแต่แฟนด้อมอนิเมะและซีรีส์ต่างประเทศเริ่มขยายฐานในไทย คนไทยชอบเอาตัวละครจาก 'My Hero Academia' หรือ 'Naruto' มาจับคู่วางในสถานการณ์โรงเรียน สลับบท หรือ AU ที่ทำให้เกิดเคมีใหม่ๆ ระหว่างคู่ตัวละคร นอกจากนั้นแนวฟิคแบบหวานใส่บรรยากาศชิลล์ๆ อย่าง fluff และแนวเครียดแบบ angst/hurt-comfort ก็เป็นที่ชื่นชอบ เพราะคนอ่านชอบความเกาใจและการเยียวยาจากตัวละครที่รัก ในมุมของฉันยังเห็นแฟนฟิคแนว AU ยอดฮิตเหมือนกัน เช่น modern AU, high school AU, หรือ soulmate AU ที่เปลี่ยนโลกของเรื่องต้นฉบับให้เป็นชีวิตประจำวันซึ่งเข้าถึงง่าย และทำให้ผู้เขียนสามารถสวมบทให้ตัวละครทำอะไรที่เราอยากเห็น แบบ crossover ระหว่างจักรวาลอย่างเอาตัวละครจาก 'Demon Slayer' มาพบกับสภาพแวดล้อมของ 'Haikyuu!!' ก็มีให้เห็นในรูปแบบทดลองเล่น หลากหลายฟอร์แมตก็เป็นเสน่ห์ หนึ่งช็อต, มัลติเชปเตอร์หรือเรื่องยาวที่เขียนสลับ POV กันไปมา บางคนชอบเขียน smut หรือ NC-17 อย่างเปิดเผย บางคนชอบคุมโทนเป็น soft romance ที่อ่านแล้วฟินไม่ต้องมีฉากหนักๆ อีกกลุ่มที่เด่นคือแฟนฟิคแนวดาร์กหรือ darkfic ที่ส่งเสริมการสำรวจด้านมืดของตัวละครและโลกของเรื่อง บางครั้งตัวละครที่ถูกมองว่าน่ารักในต้นฉบับถูกเขียนให้มีอดีตน่ากลัวหรือการตัดสินใจโหดร้าย ซึ่งกลุ่มผู้อ่านบางส่วนชอบความตึงเครียดนี้เพราะมันให้มิติใหม่ๆ เช่นเดียวกับแนว canon divergence ที่ชวนให้ลองคิดว่าเหตุการณ์จะเปลี่ยนไปอย่างไรถ้าฉากสำคัญเปลี่ยนเพียงแค่จุดเดียว นอกจากนี้การเขียนแนว crossover และ AU ที่ผสมแนวแฟนตาซีหรือไซไฟเข้ากับเรื่องรักก็ปลุกพลังจินตนาการได้สุดยอด สรุปแบบไม่เป็นทางการคือความนิยมของแฟนฟิคในไทยขึ้นอยู่กับความคุ้นเคยกับตัวละครและความต้องการทดลองรูปแบบใหม่ๆ; BL, AU, angst/hurt-comfort, fluff, smut และ darkfic น่าจะเป็นแถวหน้าที่เห็นบ่อยสุด ส่วนเหตุผลที่ทำให้แนวเหล่านี้ได้รับความนิยมคือทั้งความอยากเห็นคู่โปรดในสถานการณ์ที่ไม่ได้เห็นในต้นฉบับกับพื้นที่ปลอดภัยที่แฟนฟิคให้แก่การทดลองแนวคิดใหม่ๆ โดยส่วนตัวฉันชอบการผสมแนวที่ทำให้เรื่องเดิมมีรสชาติแปลกใหม่และบางครั้งก็ได้พบมุมมองของตัวละครที่ทำให้รักพวกเขามากขึ้น

พูดตามตรง โลกแฟนฟิคเถือนในไทยมีรสชาติหลากหลายจนบางทีก็ตกใจได้เหมือนกัน — ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กซ์อย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของพล็อต อารมณ์ และความสัมพันธ์ที่คนเขียนพยายามสื่อออกมาในมุมมองที่หลุดจากค่านิยมเดิม ๆ ผมมักเจอแนวที่โดดเด่นคือ BL (ชาย×ชาย) แบบมีทั้งหวาน ฮาร์ดคอร์ และดาร์กแฟนฟิค เหตุผลง่าย ๆ คือการเปิดพื้นที่ให้ความสัมพันธ์แบบชายรักชายถูกอ่านและยอมรับมากขึ้นในวงสังคมไทย ตัวอย่างงานที่มักมีแฟิคเถือนเยอะคือแฟรนไชส์ตัวละครยอดนิยมอย่าง 'Demon Slayer' หรือการจับคู่ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในเรื่องจริง ทำให้คนเขียนเอาความคิดสร้างสรรค์มาเติมเต็มจินตนาการ อีกอย่างที่เห็นบ่อยคือ AU (Alternate Universe) และ domestic slice-of-life ที่เปลี่ยนฉากจากสนามรบเป็นชีวิตประจำวัน แล้วเติมฉากเถือนเข้าไปเพื่อให้ความใกล้ชิดมีน้ำหนัก คนเขียนหลายคนเลือกธีม age-gap, teacher-student, หรือ mpreg ตามแต่ผู้ชมเป้าหมายและความต้องการปลดปล่อย แต่ก็มีชุมชนที่ชัดเจนในการติดแท็กและเตือนเพื่อความปลอดภัยของผู้อ่าน มุมมองของผมคือแฟนฟิคเถือนในไทยไม่ใช่แค่เรื่องต้องห้าม แต่มันเป็นพื้นที่ทดลองอารมณ์ การยกเครื่องตัวละคร และการปลดปล่อยที่อ่านแล้วรู้สึกตรงกับบางความใคร่หรือความโหยหา—ซึ่งนั่นเองที่ทำให้คนมาเขียนมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก

แฟนฟิคไทยมีแนวหนึ่งที่ผมเห็นบ่อยจนกลายเป็นคลื่น: นิยายที่โฟกัสความสัมพันธ์เป็นใจกลางเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นคู่ชาย-ชาย คู่หญิง-หญิง หรือคู่ต่างเพศ ที่สำคัญคือเขาอยากให้ตัวละครรู้สึกจริงจังและทะลุออกมานอกจอ ผมชอบอ่านแฟนฟิคที่เอาโลกของ 'Kimetsu no Yaiba' มาทำเป็น modern AU เพราะมันปลดล็อกความเป็นไปได้ได้มากกว่า ฉากต่อสู้กลายเป็นมุมชีวิตประจำวัน เหลือแค่ความสัมพันธ์และการเยียวยาจิตใจที่คนอ่านไทยชอบ มันทั้งแฟนอ่อนหวาน ทั้งมีซีนดราม่าที่ทำให้ต้องกลั้นหายใจ บางเรื่องยืดเวลาความสัมพันธ์แบบ slow burn จนสุดท้ายพาไปสู่ฉากเรียกน้ำตาได้ อีกกลุ่มที่ได้รับความนิยมคือฟิคแนว transmigration หรือย้อนเวลาที่เอาตัวละครจากเรื่องดังไปอยู่ในร่างอื่น คนเขียนไทยชอบจับตัวละครมาเจอวัฒนธรรมใหม่ ๆ แล้วเล่นกับความขัดแย้งทางคาแรคเตอร์ ผลลัพธ์คือความแปลกใหม่ที่ทั้งขำและซึ้ง นี่แหละคือเหตุผลที่ชุมชนแฟนฟิคไทยยังคึกคัก: มันเป็นพื้นที่ทดลองความสัมพันธ์และไอเดียที่แฟน ๆ อยากเห็นจริง ๆ

บรรยากาศของเรื่องนี้ชวนให้เขียนแฟนฟิคแบบอบอุ่นที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเป็นพิเศษ ผมชอบมองเห็นฉากบ้านเรือนเล็กๆ ใน 'บ้านชมดาว' เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ตัวละครได้เติบโตมากกว่าจะเป็นแค่ฉากหลัง นั่นเลยทำให้แนวที่คนไทยนิยมเขียนกันมากสุดมักเป็นแนวที่โฟกัสไปที่ชีวิตประจำวัน—ฟิควันสบาย (slice-of-life), future domestic, หรือฟิคที่เล่าเรื่องหลังแต่งงานของตัวละคร สไตล์เหล่านี้ให้ความพึงพอใจแบบอบอุ่น เหมือนอ่านตอนพิเศษยาว ๆ ที่เติมความอ่อนโยนให้ต้นฉบับ อีกแนวที่มักเห็นคือ hurt/comfort กับ slow-burn romance เพราะธีมในเรื่องต้นฉบับมีมิติของความเปราะบางและการเยียวยา คนเขียนไทยชอบยืดช่วงเวลาการพัฒนาอารมณ์ ช่วยให้ตัวละครได้ลำดับความรู้สึกกันชัดขึ้น นอกจากนี้มียูเอของชุมชนที่ชอบเล่นกับเวลา—AU โรงเรียน กลับชาติมาเกิด หรือโลกสลับกัน—ซึ่งช่วยให้ได้เห็นตัวละครจากมุมที่ต่างออกไป โดยแทบไม่เบียดเบียนแก่นเรื่องเดิม ถ้าจะยกตัวอย่างเปรียบเทียบกับสไตล์การเล่าเรื่องอื่น ผมมักคิดถึงงานแนววัยรุ่น-ชีวิตจริงอย่าง 'Honey and Clover' ที่เน้นรายละเอียดชีวิตเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งสะท้อนว่าความเรียบง่ายนี่แหละที่ทำให้แฟนฟิคของ 'บ้านชมดาว' ถูกใจคนอ่านไทยมาก เพราะมันให้ทั้งความคุ้นเคยและความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

บอกเลยว่าสายแฟนฟิคไทยนิยมเขียนแนวที่ให้ความรู้สึกเข้าถึงง่ายและเล่นกับอารมณ์ได้หลากหลาย ตั้งแต่ฟีลกู๊ดไปจนถึงดาร์กจัดจ้าน แนวที่เจอบ่อยสุดคงเป็นเรื่องรักแบบชัดๆ อย่างคู่จิ้นชาย-ชาย (BL) กับคู่ชาย-หญิงที่ยังได้รับความนิยมตามกระแสอนิเมะหรือนิยายที่กำลังมาแรง แล้วค่อยๆ ขยับมาที่ AU (Alternate Universe) หรือ 'โลกคู่ขนาน' แบบเอาตัวละครที่รู้จักไปยัดไว้ในโรงเรียนมัธยมหรือโลกสมัยใหม่ ซึ่งคนไทยชอบเพราะมันอ่านง่ายและจินตนาการต่อได้ไม่ยาก ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือการที่ชุมชนแฟนของ 'Haikyuu!!' จะผลิบานไปด้วยฟิคโรงเรียนและ slice-of-life ส่วนแฟนๆ ของ 'Genshin Impact' มักเขียน AU สมัยใหม่กับ shipping หลากหลายคู่ อีกแนวที่ได้รับความนิยมคือแนว heal/comfort กับ hurt/comfort ซึ่งจะโซ้ยใจคนอ่านชาวไทยพอควร เพราะหลายคนอยากเห็นตัวละครที่รักกันปลอบกันหลังผ่านความเจ็บปวด ทั้งในจักรวาลของ 'Demon Slayer' ที่แฟนฟิคเล่นประเด็นครอบครัวและการเยียวยา หรือใน 'Attack on Titan' ที่บางคนเลือกเขียนฟิคซ่อมแซมแบบ fix-it fic เพื่อแก้ปมจบซีรีส์ แนวข้ามจักรวาล (Crossover) ก็เป็นอีกสไตล์ที่คนไทยชอบ เพราะให้เล่นกับมุกตลกและเคมีแปลกใหม่ เช่นเอาตัวละครจาก 'One Piece' ไปปะทะกับตัวละครจาก 'My Hero Academia' เพื่อดูปฏิกิริยาและสร้างซีนฮาๆ นอกจากนี้แนวคอมเมดี้หรือ crack fic ที่เขียนเล่น ๆ ก็ฮิต เพราะอ่านสะบาย ๆ ไม่นิยมซีเรียสมาก รูปแบบการเขียนที่เป็นที่นิยมยังรวมถึง slow-burn romance ที่ค่อยๆ เกลี้ยงกันช้าๆ และแนวที่เน้นการวิเคราะห์จิตวิทยาตัวละครอย่าง intense character study ซึ่งผู้เขียนชาวไทยมักใส่ความอินและมุมมองพื้นบ้านลงไปให้คนอ่านรู้สึกเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมท้องถิ่น บนแพลตฟอร์มต่างๆ อย่าง 'Dek-D' หรือเพจแฟนด้อมใน Facebook มีฟิคแนว BL เยอะพอสมควร ขณะที่ Twitter และ Spotlight จะเอื้อให้ฟิคสั้นหรือ intimate moment เป็นที่นิยม ความหลากหลายของผู้อ่านทำให้ทุกแนวยังมีที่ยืน ไม่ว่าจะเป็น dramatic angst, fluff ที่อบอุ่น, หรือแม้แต่ฟิคที่ผสมแฟนตาซีและโรแมนซ์เข้าด้วยกัน โดยส่วนตัวชอบฟิคแนว slow-burn ที่ค่อยๆ เล่าเคมีของคู่ตัวละครและ AU ที่ทำให้ตัวละครที่คุ้นเคยได้หายใจในโลกใหม่ เหมือนอ่านแล้วได้เห็นมุมมองแปลกใหม่ของตัวละครที่ชื่นชอบ แถมยังได้เห็นความคิดสร้างสรรค์ของคนเขียนไทยที่มักจะผสมมุกท้องถิ่นหรือภาษาพูดเข้ามา ทำให้ฟิคไทยมีเสน่ห์เฉพาะตัวและอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม

พวกแนว 'ร้าย ก็ รัก' ในชุมชนแฟนฟิคไทยมีความหลากหลายที่ทำให้ฉันหลงใหลจริงๆ เพราะมันรวมทั้งความเข้มข้นของอารมณ์กับการเล่นกับคาแรกเตอร์ที่มีมิติ ฉันมักชอบแนวที่ให้มุมมองตัวร้ายเป็นศูนย์กลาง เช่น เมื่อเรื่องเล่าไปอยู่กับคนที่คนทั่วไปมองว่าเป็นตัวร้าย แต่กลับมีเหตุผลและแผลใจที่ทำให้พวกเขาทำในสิ่งที่ทำ เหมือนกับการดัดแปลงมุมมองของ 'Black Butler' ที่ย้ายโฟกัสมาให้ตัวร้ายมีพัฒนาการทางใจ โทนเรื่องสามารถเป็นได้ทั้งโรแมนติกดราม่าและแนวดาร์กรีดีมป์ชั่น อีกสไตล์ที่ได้รับความนิยมคือ enemies-to-lovers แบบค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งผม/ฉันชอบที่นักเขียนต้องบาลานซ์ระหว่างความตึงเครียดและสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงในตัวละคร สิ่งหนึ่งที่ฉันสังเกตคือผู้อ่านไทยมักชอบการเขียนที่เน้นจิตวิทยา ไม่ใช่แค่การทำให้ตัวร้ายดูเท่ แต่ต้องอธิบายแรงจูงใจของเขาให้เห็น ฉากที่เปราะบางหรือหัวใจสลายของฝ่ายร้ายมักทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมให้ความรักเกิดขึ้นอย่างมีเหตุผล และเมื่อการไถ่ถอนเกิดขึ้นจริง มันให้ความรู้สึกคุ้มค่าและอินได้มากกว่าการเปลี่ยนตัวละครแบบฉาบฉวย

ช่วงนี้ชุมชนแฟนฟิคไทยมักจะพูดถึงแนวที่เรียกว่า 'รักโคตรๆ' ในเชิงดราม่าและทดแทนความปรารถนาทางอารมณ์มากที่สุด เราเห็นว่ารากเหง้าของความฮิตมาจากแฟนเบสที่อยากเห็นความสัมพันธ์แบบเข้มข้น—ไม่ว่าจะเป็นคู่รักที่ทะเลาะกันหนักแล้วเริ่มปรับความเข้าใจ หรือคนที่เคยแยกกันแล้วกลับมารักกันใหม่ ผม/เรา (หลีกเลี่ยงการใช้คำเดียวกันตลอด) ชอบดูว่าฟิคแบบนี้มักฉายให้เห็นทั้งความเจ็บปวดและการเยียวยา ทำให้อารมณ์ขึ้นลงเหมือนดูมินิซีรีส์หนึ่งตอนยาว ตัวอย่างที่ชัดเจนในวงการไทยคงหนีไม่พ้นแฟนฟิคที่อิงจาก 'TharnType' หรือ '2gether' ซึ่งมักมีทั้งฉากหวานและฉากเจ็บปวดสลับกันไป เราชอบตรงที่นักเขียนสามารถเล่นกับเวลาและมุมมองของตัวละครได้คล่อง ทำให้ผู้อ่านรู้สึกร่วมได้ง่าย นี่คือเหตุผลว่าทำไมแนวรักแบบเข้มข้นถึงเป็นที่นิยม—มันให้ทั้งการระบาย ความฝัน และความหวังในเวลาเดียวกัน

พูดตามตรง ชุมชนแฟนคลับของ 'เกมปาหี่' ในไทยมีความหลากหลายจนทำให้ฉันตื่นเต้นทุกครั้งที่เลื่อนดูฟีด — แต่ถ้าต้องสรุปแนวที่คนไทยนิยมเขียนมากที่สุด จะเห็นภาพค่อนข้างชัดว่ามีเส้นหลักๆ อยู่ไม่กี่แบบที่ครองพื้นที่เยอะ: โรแมนซ์ไม่ว่าจะเป็นวาย (BL) หรือสายฮีโร่-ฮีโรอินก็ยังฮิตมาก, AU ที่เอาตัวละครไปวางในโลกใหม่เช่นโรงเรียนหรือยุคปัจจุบัน, ดาร์กฟิค/แองจ์สท์ที่เน้นอารมณ์หนักๆ และฮาร์ทคัมฟอร์ตที่ให้ความอบอุ่นหลังจากความเจ็บปวด อีกกลุ่มหนึ่งที่ได้รับความนิยมคือครอสโอเวอร์กับแฟนดอมอื่นๆ ซึ่งมักจะเกิดเป็นเรื่องตลกหรือดราม่าเชื่อมโลกสองใบเข้าด้วยกัน ฉันเห็นว่าเทรนด์ย่อยที่ได้รับความนิยมหนักๆ ประกอบด้วย: คู่รอง (side-ship) ที่หยิบตัวละครรองขึ้นมาเป็นพระเอกนางเอก, คู่แปลก (odd-couple) ที่จับคู่กันแบบไม่ได้คาดคิด, และแฟนฟิคแบบ ''what if'' ที่เปลี่ยนชะตากรรมของตัวละครเหมือนพลิกเกมใหม่ ตำแหน่ง AU เช่น ''โรงเรียน'' หรือ ''เมืองสมัยใหม่'' เป็นที่นิยมเพราะเขียนได้ง่ายและคนอ่านเข้าถึงอารมณ์ได้เร็ว ส่วน trope อย่าง enemies-to-lovers, forced proximity, marriage of convenience, soulmate หรือ time-travel มักถูกยืมมาใช้ซ้ำๆ แต่แต่ละคนเติมมุมมองและวัฒนธรรมไทยเข้าไปทำให้ได้รสชาติใหม่ๆ เสมอ ด้านฟอร์มการนำเสนอ นิยายช็อตสั้นหรือ one-shot มักได้รับการแชร์บ่อยเพราะอ่านจบได้ในคราวเดียว ขณะที่นิยายยาวเฉพาะแฟนดอมนี้ก็มักเป็นซีรีส์บทที่ต่อเนื่องและมีฐานแฟนมากพอจะคุยกันเป็นชุมชน แนวทดลองอย่าง genderbender หรือ omegaverse ก็มีผู้เขียนและผู้อ่านกลุ่มเฉพาะที่ชอบสำรวจบทบาททางเพศและพลังสัมพันธ์ แต่แนวแบบนี้มักสร้างข้อถกเถียง ต้องเขียนด้วยความระมัดระวัง ในทางกลับกันแนวตลกหรือ crackfic ก็ช่วยคลายเครียดและเห็นการเล่นกับตัวละครในแบบไม่จริงจังซึ่งได้ใจคนอ่านหลายคน โดยสรุป ฉันเชื่อว่าเหตุผลที่บางแนวยังคงได้รับความนิยมมาจากสองอย่างหลัก: ความต้องการเห็นตัวละครที่ชอบในบริบทที่ต่างกัน และความอยากได้อารมณ์แบบเติมเต็มหรือคลายความค้างคาใจจากเนื้อเรื่องหลัก ทำให้คนไทยมักชอบแนวโรแมนซ์/วาย, AU, ดาร์กฟิค และครอสโอเวอร์มากเป็นพิเศษ ส่วนตัวฉันชอบอ่าน AU ที่เปลี่ยนบรรยากาศให้ตัวละครดูเป็นคนธรรมดามากขึ้น เพราะมันทำให้เราเห็นมุมมองใหม่ ๆ ของคนที่เราคุ้นเคย และอ่านแล้วได้อมยิ้มตามบ่อยๆ

พูดตรงๆ ว่าแฟนฟิคดอกคัดเค้าแบบที่คนไทยมักคลิกเข้าไปอ่านบ่อย ๆ คือแนวที่จับหัวใจด้วยความอบอุ่นแล้วแอบเจ็บเล็ก ๆ ก่อนจะตายไปด้วยความฟิน ฉันเป็นคนนึงที่ชอบอ่านฟิคแนว 'hurt/comfort' ที่ผสมกับ 'slow burn' เพราะจังหวะการคลี่คลายความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไปทำให้ตัวละครดูมีมิติและคนอ่านได้อินกับการเยียวยา เช่น ฉากที่ตัวเอกถูกปมในอดีตทำให้พัง แต่คนรักค่อย ๆ ดูแลจนเริ่มยอมเปิดใจ ความละเอียดของบรรยายความรู้สึกกับบทสนทนานุ่ม ๆ มักเป็นสิ่งที่ดึงคนอ่านไทยให้ติดหนึบ ตอนที่ฉันเขียนหรืออ่านแฟนฟิคประเภทนี้จะให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศมากกว่าพล็อตใหญ่ เหมือนฉากใน 'Kimetsu no Yaiba' บางแฟนอาร์ตที่เน้นการเยียวยาหลังศึก คนไทยชอบความอบอุ่นปะปนกับความเจ็บปวดเล็ก ๆ เพราะมันทำให้ตอนจบมีรสชาติมากขึ้น นอกจากนี้ AU แบบชีวิตประจำวัน/มหาวิทยาลัย/ร้านกาแฟ ก็เป็นที่นิยม เพราะทำให้ตัวละครที่เรารู้จักกลายเป็นเพื่อนหรือคนรักที่เราจินตนาการได้ง่าย ไม่ต้องคิดเยอะแต่ฟินเต็ม ๆ

ในฐานะคนที่ติดตามแฟนฟิคแนวเทพ/เซียนมานาน ผมชอบเห็นเรื่องที่ดันความยิ่งใหญ่ของโลกกับความใกล้ชิดของตัวละครมารวมกันอย่างลงตัว เรื่องแนวนี้ที่คนไทยนิยมมักจะยืมโครงสร้างแบบ 'เซียนฟู' มาใส่ความสัมพันธ์แบบโรแมนซ์หรือพี่น้องต่อสู้ เช่นการเอาระบบการบำเพ็ญตนและลำดับขั้นพลังมาเป็นแกนกลางแบบเดียวกับใน '魔道祖师' แล้วเติมความขัดแย้งระหว่างสำนักหรือบรรพบุรุษเข้าไปจนเกิดปมดราม่า เสน่ห์ของแฟนฟิคชนิดนี้ไม่ใช่แค่ฉากต่อสู้อลังการ แต่เป็นจังหวะที่นักเขียนค่อยๆ เปิดเผยอดีตของเทพหรือเซียน ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าความยิ่งใหญ่ของโลกนั้นมีราคาที่ต้องจ่าย นักเขียนไทยจึงชอบจับคู่ตัวละครขัดแย้งแล้วค่อยๆ ปรับความสัมพันธ์จนกลายเป็นพันธะที่หนักแน่น นี่แหละที่ทำให้เรื่องแบบนี้อ่านแล้วติด เพราะมันให้ทั้งเวทมนตร์ การเมืองของสำนัก และความสัมพันธ์ที่กินใจคนอ่านไปพร้อมกัน