โกโจ มีพลังอะไรและต้นกำเนิดพลังมาจากไหน

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อ แต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉัน ในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันทนมันอย่างเย็นชา เพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดี คำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล “มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด “เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธอยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ” ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาล เขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา “เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามมาแย่งมรดกเท่านั้น” “เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง” ใบหน้าฉันซีดขาว ร่างกายสั่นเกร็ง ขณะที่ฉันฝืนพูดกระซิบอย่างสิ้นหวัง “ลูกกำลังจะคลอดแล้ว ฉันไม่สนมรดกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่รักคุณ และอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัย!” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจจริง และถ้ามีความรักให้ฉันแม้เพียงนิด เธอก็คงไม่บังคับให้สการ์เล็ตต์เซ็นสัญญาก่อนแต่งงาน เพื่อสละสิทธิ์มรดกของลูกเธอหรอก” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมาหาเธอหลังเธอคลอด เธอก็อุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน” เขาเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของสการ์เล็ตต์ตลอดทั้งคืน จนกระทั่งได้เห็นเด็กแรกเกิดในอ้อมแขนของเธอ เขาถึงนึกถึงฉัน ในที่สุดเขาก็ส่งมือขวาของเขา มาร์โก มาปล่อยฉัน แต่เมื่อมาร์โกโทรมา เสียงของเขากลับสั่นเครือ “บอส... คุณผู้หญิงกับเด็ก... หายไปแล้วครับ” ในวินาทีนั้นเอง วีโต้ ฟัลโคน ก็แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

ท่านหญิงจีเป็นผู้มีพลังมหาศาลและวรยุทธ์สูง นางแต่งงานกับใต้เท้าฟ่านเพื่อหวังให้ตระกูลของตนพ้นภัย ฟ่านหลี่เจี๋ยผู้เป็นบัณฑิตที่หวังจะใช้ชีวิตอย่างสุขสงบแต่เมื่อแต่งงานกับท่านหญิงผู้แสนประหลาดแล้ว ชีวิตของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต

กัวเอินถงปรารถนาเพียงให้พี่ชายกลับมาแข็งแรง ท่านพ่อและท่านแม่ปลอดภัย ดินแดนทะเลทรายเซี่ยงซาวานสงบสุข จึงยินยอมนั่งรถเข็นลากสังขารพิการเดินทางไปยังเมืองหลวงแคว้นหมิง เพื่อเจรจาสงบศึกด้วยการแต่งงาน คนผู้เดียวที่เป็นเป้าหมาย คือ แม่ทัพจีแห่งค่ายพยัคฆ์ไฟเพราะมีความลับในสกุลจีเท่านั้นที่จะทำให้เป้าหมายของนางบรรลุผลสำเร็จ

ในแผ่นดินอาณาจักรสุริยัน กฎเกิดขึ้นมาพร้อมกับลมหายใจแรกของทุกคน ทุกคนต่างมีพลังธาตุประจำตัว บางคนบิดน้ำให้เป็นคลื่น บางคนจุดไฟให้ลุกโชนดั่งดวงอาทิตย์ บางคนสั่งลมให้พัดพา หรือบังคับแผ่นดินให้แยกออก ทุกคนต่างรู้ว่าพลังคือคุณค่า คือชื่อเสียง คือทุกสิ่งที่จะทำให้คุณยืนอยู่บนแผ่นดินนี้ได้อย่างมีเกียรติ ยกเว้นผม… คาริน ผมอายุสิบหกปี เติบโตในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ติดกับป่าต้องห้าม ชื่อหมู่บ้านแสงอรุณ ทุกคนในหมู่บ้านต่างมีพลัง ยกเว้นผมเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะลองวิธีไหน ไม่ว่าจะฝึกฝนแค่ไหน พลังก็ไม่เคยปรากฏให้เห็น ชาวบ้านเรียกผมว่า “ไร้ธาตุ” บางคนสงสาร บางคนดูหมิ่น บางคนก็แค่เมินเฉยราวกับผมเป็นเพียงก้อนหินที่อยู่ตรงนั้นเฉยๆ “คาริน! ไปตักน้ำให้หน่อยสิ ลูกฉันบังคับน้ำไม่ค่อยถนัด” “คาริน! ช่วยยกฟืนหน่อย พวกเราใช้ไฟเผาไม่ได้ตอนตากฝน” “คาริน… อย่าไปเล่นแถวป่าต้องห้ามนะ เดี๋ยวพลังในตัวมันดึงดูดสิ่งชั่วร้ายมา” ผมแค่ยิ้มรับ รับปาก แล้วทำตามที่เขาขอ ถึงจะไม่มีพลัง แต่ผมก็ยังมีมือ

เมื่อโลกแห่งความจริงเริ่มสั่นคลอนด้วยพลังแห่งเงามืดที่ถูกปลุกขึ้นจากอดีตอันลึกลับ หลงเซิง เด็กหนุ่มผู้มีพลังวิญญาณที่ไม่รู้ถึงขอบเขตของตนเอง ต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกหนี การเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตรายและความลึกลับได้เริ่มขึ้นเมื่อเขาได้พบกับหวางหลง จอมยุทธ์ผู้มากประสบการณ์ ทั้งสองต้องร่วมมือกันในการต่อสู้กับพลังที่เหนือธรรมชาติ พร้อมกับค้นหาความลับของวิญญาณที่ถูกลืมเลือน ท่ามกลางเส้นทางที่เต็มไปด้วยปริศนาและการทดสอบ ความจริงเกี่ยวกับวิญญาณที่สลายไปและตำนานที่ถูกปกปิดมานานนับศตวรรษจะถูกเปิดเผย หลงเซิงจะสามารถค้นพบพลังที่แท้จริงในตัวเอง และหยุดยั้งเงามืดที่คืบคลานเข้ามากลืนกินโลกนี้ได้หรือไม่? ทุกก้าวที่เดินทางไป มีเพียงความกล้าและศรัทธาที่จะนำพาเขาไปสู่บทสรุปของการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่!

อาเฟย ลูกครึ่งไทยจีน เขาเป็นนักโบราณคดี ไประหว่างที่เขากำลังตรวจสอบวัตถุโบราณเกิดสิ่งอัศจรรย์ นำพาให้เขาทะลุมิติไปในราชวงศ์ฉิน เขาทะลุมาในกองทัพของท่านอ๋องหลี ท่านอ๋องผู้มีฉายาว่าไร้พ่าย ทั้งสองคนเป็นคู่อริกันทันทีเพราะท่านอ๋องเข้าใจว่าอาเฟยเป็นหัวขโมยและขโมยหยกประจำตัวของเขาไป อาเฟยที่ใช้แม่ไม้มวยไทยกับท่านอ๋องที่ปากดี ไม่เคยมีสักวันที่พวกเขาจะดีกัน