ทรงพลัง Novels & Stories

กุลยาเอ่ยขึ้น เพราะเข้าใจมาตลอดว่าพลคือบิดาของเธอ “พ่อไม่ได้ตั้งใจจะเป็นชู้กับแม่ แต่พ่อรักกับแม่มาก่อน ไอ้พลมันเลว ข่มเหงแม่ของพวกหนู แล้วขู่ว่าจะเอาคลิปไปประจาน แม่ของหนูน่าสงสารเลยต้องแต่งงานกับมัน มันไม่ยอมรับความจริงคิดว่าผู้หญิงจะรักมัน ไอ้นี่มันโรคจิต มันบ้า คิ ดว่าพ่อโกงเงินบริษัท ยักยอกเงิน ทั้ง ๆ ที่มันนั่นแหละเป็นคนทำเองทั้งหมด พ่อยอมรับผิด ถึงแม่ของพวกหนูแต่งงานไปแล้วพ่อก็ยังแอบมีสัมพันธ์ลับ ๆ ด้วยจนแม่พวกหนูตั้งท้อง พ่อกับแม่พยายามปิดเรื่องนี้เป็นความลับมาตลอด ไม่คิดว่ามันจะรู้และแก้แค้นเอากับพวกหนูแบบนี้”

ชายหนุ่มคำรามก้อง ตูม! ตูม! พร้อมปลดปล่อยพลังที่มีออกมา ทำให้ศัตรูรอบด้านถึงกับแตกกระจายออกไปคนละทิศทาง ไอสังหารพวยพุ่งออกมาเพื่อกดดันฝ่ายตรงข้าม “เสด็จพ่อ / ฝ่าบาท”

พรรคเมฆขาว ปล่อยพลังปราณที่ฝ่ามือและหมัดลมปราณ ฝ่ามือและหมัดสัมผัสศัตรูลอยกลางอากาศ ขาเตะศัตรูสะบัดลมจนก้อนหินกลิ้งลงเหว พลังสมดุลทุกแรงกระแทก หอหยกสวรรค์ พวกเขาปล่อย “หยกพิษขาว” ฝ่ายพรรคมารบาดเจ็บพากันทรุดตัวลงดิ้นทุรนทุรายสู้ต่อไม่ได้

ก๊อก ก๊อก "คุณแผ่นดินเปิดประตูหน่อยค่ะประตูล็อก" "ที่จริงมันมี 13 บริษัท ที่คุณเห็นว่าบริษัทสละสิทธิ์ชื่อบริษัทของฉันเอง" "ก็สละสิทธิ์แล้วไม่ใช่เหรอ"

พลับพลึงยกมือไหว้เพื่อขอร้อง รู้สึกหวาดกลัวจับใจ “จับอีนี่ไปขายซ่อง พ่อมันบอกว่าได้” “พ่อ!” พลับพลึงอุทานหันไปมองบิดาทั้งน้ำตา พันหลบสายตาบุตรสาวเป็นพัลวัน ใบหน้าเขียวช้ำเพราะโดนรุมซ้อม เจ้าตาลเห่าเสียงดังมันวิ่งเข้าไปกัดกลุ่มชายฉกรรจ์เพื่อปกป้องเจ้านายสาว หนึ่งในชายฉกรร จ์เตะเจ้าตาลจนกระเด็น

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบทำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ” ​“ไอ้ภาค ปากยิ่งกว่ากะเทยอีกอะ หูย ปากร้ายใจร้าย ว่าเจ๊ลงคอ” เจ๊จิกทำตาปริบๆ เข้าสู่โหมดดราม่า ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้า อิจฉาทีมของภ าคพลกับณรินทร์ ว่าช่างทำงานเข้าขากันมาก ยอดก็ทำพุ่งทะลุ เกินหน้าเกินตาเพื่อน

น้ำรินกับสามชาย บทนำ ลุงเข้มพลังช้าง “อูยย...โอววว...มันส์ฉิบ...เมียจ๋า” ลำเอ็นใหญ่ยาวอวบอ้วนราวสิบเจ็ดนิ้วของชายแก่วัยห้าสิบปีราวกับงวงช้างมีชีวิต แท่งเนื้อสีน้ำตาลออกคล้ำกร้านกรำขรุหยาบมีขนขาวแซมดำรกรุงรังตรงส่วนโคน ซึ่งซ่อนซุกพวงเงาะลูกโตสีดำเอาไว้ ส่วนหั วของงวงนั้นเท่ากำหมัดเด็ก แดงเรื่อมันแผล่บผลุบโผล่ออกมาตามการสาวรูดของเปลือกหนังสีน้ำตาลคล้ำที่ห่อหุ้มดุ้นดุ เอ็นเขียวผุดรอบลำบ่งบอกถึงการกดเกร็งเสียดแน่นจากภายใน

ี่ยวกับความสำคัญของค่ายกลนี้เลย “ดีที่พวกเรามีแต่พลังที่เกี่ยวกับธรรมชาติทั้งนั้น จูจูมีพลังธาตุแสงบริสุทธิ์ เฟยเฟยมีพลังธาตุเหมันต์บริสุทธิ์ คงคงมีพลังธาตุดาราสวรรค์ ปิงปิงมีพลังพฤกษาเพลิง ซานซานมีพลังพฤกษาประกาย และฮวาฮวามีพลังฤทัยมรกตที่เป็ นธาตุธรรมชาติเหมือนกัน ดังนั้นพวกเราสามารถใช้ค่ายกลนี้ช่วยหลิวหลิวบ่มเพาะได้อย่างสบายเลย” สิ้นเสียงของฮวาฮวา การเริ่มต้นช่วยเหลือผู้เป็นนายก็ได้เกิดขึ้นทันที

ส่วนตัวที่นั่งด้านขวา ก็คือตัวที่ขวัญยิหวาเรียกให้มารั้งลายเมฆออกจากตัวเขา ไอ้ตัวนี้ชื่อว่าพิมาน ส่วนไอ้ตัวด้านหน้าหล่อเกาหลีนั้นชื่อว่าลีดงชอน และทั้ง 3 ตัวนี้ไม่ใช่คน แต่เป็นกุมารทองที่ขวัญยิหวาเลี้ยงเอาไว้ และรวมทั้งบรรดาหนุ่มๆ เกือบ 20 คน ที่เขาเห็นรายล้อมรอบตัวข วัญยิหวาที่สระว่ายน้ำนั่น ทั้งหมดนั้นขวัญยิหวาบอกว่าเป็นกุมารทอง พร้อมทั้งเอาโหลใส่กุมารที่บรรจุไว้มากมายออกมาให้เขาดูด้วย แถมไอ้ 3 ตัวนี้ก็ไปชี้กันใหญ่ว่า... ‘นี่กระผม’ ‘นี่กระผม’ ‘นี่ก็กระผม’