1 Corinthians 15:58 Tagalog Explanation の小説・ストーリー

CLOVETT SALMIGAN JASPER POV: Life teaches us a lesson, never give up. Just surrender everything sa Panginoon. Hindi naman talaga ang sakit ang papatay agad sa atin kundi ang walang tiwala sa sarili natin. Kapag nawala ang tiwala at pananalig mo sa'yong sarili ay doon na mismo susuko ang puso mo, doon na mismo susuko ang katawan mo pero kapag ikaw ang klase ng taong matindi ang pananalig ay walang imposible na bigyan ka pa ng another chance to live. Another chance to smile. Another chance to breathe sa mundong ito and another chance na makasama mo ang mga mahal mo sa buhay.

Iyong lesson dito: basta keep tue faith, always forgive, trust, constant at huwag ipikit kung hindi talaga para sayo. Grazie, YsanneCwrites/ Ysanne Cross

"The gospel is the burial, death and resurrection of Christ. For I delivered to you first of all that which I also received: that Christ died for our sins according to the Scriptures, and that He was buried, and that He rose again the third day according to the Scriptures. (1 Corinthians 15:3-4)" Umayos ng upo si Gideon at tumingala sa kalangitan. Walang masyadong ulap. Isang kumpul ang nando'n sa itaas at dahan-dahan 'yong gumagalaw tungo sa isang direksyon. Napatingala na rin siya. Hindi direktang tumatama ang sinag ng araw sa mata niya dahil sa mga dahon ng puno.

"Tangina diba kanta yon ng ben and ben?" "Malay ko?" "Tama! Ang kailangan lang ay hindi ko siya makita! hindi kami magkita means walang bible study!" "Bakit ano naman masama sa bible study kuya? Good thing kaya iyon!" Tangina naalala ko yung kahapon puta *** "Let's close our eyes for the presence of the lord... let us pray" Putang ina! "Diyos namin na naglikha maraming salamat po sa biyaya na inyong binibigay naway gabayan niyo si calcifer"

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

inosenteng sabi n'ya rito. Parang aaso na ang ilong ni Isaac sa galit dahil sa kan'yang sinabi. Namumula din ang mukha, leeg at tainga nito dahil sa inis. Lihim s'yang natawa dahil sa hitsura ng binata. "Jesu Christ Calixta Asuncion Gisupsop Batumbakal!"

Nagkasya naman na kami si Jay ay nasa kanan ko at ako naman ay katabi sa kaliwa ang mabait na matandang babae kanina. Nagsimula na ang misa at tahimik lang kaming nakikinig sa mga salita ng Diyos na ipinapahayag. "Life is a journey going to the land of dying going to the land of living." Sabi ni Father sa homily niya. Lahat tayo ay mamatay at muling mabubuhay. Walang permanente sa mundo lahat may aalis at pag may umalis ay paniguradong may dadating. Ang mananaliti nalag sa mundo ang pagmamahal ng Diyos sa atin at ang pagmamahal natin sakanya.

Pareho kasi nilang namana sa ina ang hilig sa paghahalaman. Humugot ng malalim na hininga si Jhaz bago sinumulang magsalita sa madla. “Thessalonians 4:13 reads, ‘Brothers and sisters, we do not want you to be uninformed about those who sleep in death so that you do not grieve like the rest of mankind, who have no hope.”

Habang papasok ako ay nakarinig akong nag uusap, sa salitang Latin. "Quid facturi sumus Macario, cur eos attingitis? Magnum errorem Macario fecisti," (Anong gagawin natin Macario, bakit ba kasing nakipag-ugnayan ka sa kanila. Malaking pagkakamali ang iyong ginawa Macario,") sabi sa boses na babae. "Tunta! tumahimik ka! " (Stulte! claudite!") sabi nito sa Babaing nasasalita kanina.

Tumigil saglit si August upang uminom ng tubig. “Maaaring may nagawa akong mali noon, pero hindi porket nagkamali ay hindi na pwedeng magbago. May pakialam ako sa mga nakapaligid sa akin, lalo na sa’yo. Well, if you faint from hunger, that's fine; I can pack you up and carry you back right now.” mahaba pang litanya ni Fifth habang sinisimulan na ang pagkain at panaka-naka ang tingin noon sa kanya.