2 Hour Cocktail Party

อุปสรรคไม่อาจขวางกั้นพันธนาการระหว่างเขาและเธอ ด้วยจิตวิญญาณผูกกันอันเหนียวแน่น รัก ซื่อสัตย์ เชื่อใจ และศรัทธาในกันและกันทำให้พวกเขาต่อสู้สุดชีวิตเพื่อจะได้กลับมาครองคู่ และเพื่อทดแทนช่วงเวลาที่หายไป

Prologue: Moi: Mais papa enfin! Lui: N'insistes pas ma décision est prise. Moi: Tu n'as même pas essayer de m'écouter! Elle: Quand l'homme parle, la femme écoute et se tait. Moi: Maman!... 0_0... Je n'arrive pas à croire qu'elle soutienne la décision de papa. Qu'est-ce que je dis?... Elle a toujours été de son côté de toute fâçon. Mais j'espérais pour une fois qu'elle prenne ma défense vu les enjeux. Moi: comment vous pouvez prendre de telles décisions? Lui: Ce n'est pas à toi de décider ma fille mais à moi. Et j'estime que tu as trop fait l'école. Dans nos traditions la femme ne doit même pas y mettre les pieds mais toi tu y es allée alors maintenant c'est fini. Moi:...mais... Quoi? À cause de ces stupides traditions encore?...je ne sais même plus quoi dire, quoi faire pour les convaincre de me laisser continuer.

It's been ten years now and I've programmed my brain to forget her little did I know that I was deceiving myself. Things changed when I saw her. She looked different. She wasn't the same little girl I had fallen in love with. She was now a grown woman. She was gorgeous. I needed her beneath me just for one night. I'd get her out of my system and move on. That was probably a lie. Months later. Here I am drowning my sorrow in alcohol on my last night as a single man. I was getting married to a woman I never truly loved. Tara gave me a shy smile as she approached the aisle with her father. Kelsey looked away and ignored me. I was about to slide the ring on Tara's finger and her father's voice stopped me. "Stop." I turned around and faced him. Tara grabbed his hand angrily. "Dad what are you doing?!" Tara yelled furiously.

จากมาเฟียหนุ่มมาดโหด สายตาดุนิ่งราวกับยามรัตกาล ที่มองใคร คนนั้นเป็นต้องหลบสายตา แต่เมื่อชีวิตมาเฟียสุดโหดต้องเข้าโหมดมีลูก

Menikah dengan pria yang baru ditemuinya dalam hitungan hari tidak masuk dalam bayangan dan juga pikiran Naila. Permasalahan dengan pria dari masa lalunya telah selesai tapi tidak dengan dokter yang dijanjikan sebuah jawaban, dan Naila tidak akan bisa menjawab apapun pada dokter tersebut yang tidak lain adalah sahabat sepupunya. Irwan menikahi Naila karena pertemuan pertama saat melamar kerja di cafe milik ayah Naila, pertemuan kedua tanpa sengaja membuat Irwan yakin untuk menikahi Naila. Kemudahan di dapat dengan kehadiran saudaranya yang memiliki hubungan dekat dengan keluarga Naila, saat itu juga Irwan memutuskan menikahi Naila dengan kesederhanaan ketika mereka liburan. Apa tujuan Irwan menikahi Naila? Cinta atau ada sesuatu hal lain? Bagaimana dengan masa lalu Naila?

'ไม่อยากเป็นแล้วเพื่อน ขอเลื่อนสถานะได้ไหม?' เมื่อเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กเริ่มคิดไม่ซื่อ ได้แต่เก็บงำความรู้สึกเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ เพื่อรักษาสถานะความเป็นเพื่อนให้คงเดิม ทั้งที่รู้อยู่ในอกว่าเขาเริ่มคิดกับเธอมากกว่าคำว่า เพื่อน

Ils s’aiment comme on se noie : sans retenue, sans air, sachant que chaque vague les rapproche du fond. Leurs jours sont des nuits blanches, leurs caresses des batailles, leurs silences des aveux trop lourds. Puis un matin, sans un mot, elle part. Non par lassitude, mais par lucidité. Certains incendies sont trop beaux pour devenir des cendres. Elle emporte l’incendie entier dans sa poitrine. Une cicatrice à vif qui, désormais, éclaire toutes ses nuits. L’amour passe. L’intensité, elle, demeure.

Ini adalah kelanjutan cerita dari season pertama yang pernah begitu viral dan ramai. bercerita tentang kelanjutan hidup sakinah setelah kembali bersama suaminya, dan gangguan Kartika yang tidak pernah berhenti karena merasa sakit hati sakinah berhasil merebut kembali suaminya.

For as long as I can remember, my family and I have been living in an underground basement that's completely shut off from the outside world. My parents have told me that the zombie apocalypse is terrorizing the outside world. The air is completely plagued with the zombie virus, and we'll die if we ever leave the basement. In order to save the supplies—which are already dwindling, to begin with—I've starved myself to the point I'm all skin and bones despite being only 18 years old. When I realize that there's only one last can of food left, I leave behind a suicide note. "Mom, Dad, now there's one less mouth to feed. You'll last a few more days." After that, I slit my wrist right away. Once I'm dead, my soul phases through the thick and heavy metal door. Bright sunlight illuminates the entire world. It's a beautiful, peaceful world filled with greenery. I can even hear birds chirping in the distance. Mom, Dad, and a bunch of people are throwing a barbecue party on the lawn. The mouth-watering smell of food being grilled permeates the air. So, it turns out that the zombie apocalypse is just a lie that's designated to trap me inside the fortress. I'm the only one who has died in this sunny, peaceful world.

ใครเลยจะรู้ว่างานอดิเรกของ ‘อัลวาโร อัลทาซา’ ทายาทมหาเศรษฐีพ่อค้าอาวุธสงครามแห่งโมร็อกโก ก็คือการเป็นโจรสลัด ออกจี้ปล้น อาละวาดจนชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วทั้งคาบสมุทร แต่เป้าหมายของชายหนุ่มไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทองหรือชีวิตคน หากเป็นผู้หญิง โดยเฉพาะหญิงสาวพรหมจรรย์ที่กล้าหาญพอจะขัดขืนความต้องการอันเร่าร้อนของเขา ‘หม่อมราชวงศ์หญิงอนามิกา’ ไม่เคยคิดว่าการล่องเรือสำราญในทะเลแคริบเบียนเพื่อพักผ่อนหลังสำเร็จการศึกษา จะกลายเป็นฝันร้าย เมื่อเธอต้องตกเป็นเชลยอยู่ในเงื้อมมือของโจรสลัดจอมหื่น มิหนำซ้ำยังปากเสียผิดกับหน้าตาที่หล่อเหลาจนแทบเคลิ้ม ทางเดียวที่เธอจะรอดพ้นจากการตกเป็นทาสบำเรอบนเตียงของเขา นั่นก็คือการคว้ามีดปอกผลไม้ แล้วแทงเขาให้ตายคามือ