6th Hokage Novels & Stories

Ngumisi si Yahiko at sinabi nang may bakas ng panunuya, “Ikaw ang tipikal na palaka sa balon. May sasabihin ako sayo… tulad ng sinasabi sa mga alamat, sobrang bihira at makapangyarihan ang totoong Ninjutsu. Sobrang kaunti lang ang totoong Ninjutsu master sa panahon ngayon, bagaman, karamihan sa kanila ay maingat na sinasamba ng mga top family sa bansa. Ang mga master na ito ay parang nuclear weapon, at wala sa mga pamilya ang pwede silang ilantad nang kusa!” Pagkatapos, ngumisi siya at idinagdag, “Kailan lang, namatay nang hindi maipaliwanag ang sixth leader ng Yakuza sa sarili niyang hots spring resort na may maraming bantay sa Hokkaido. Alam mo ba ang tungkol dito?” Tumango agad si Hiroshi

Nakarating kami sa likod ng bahay nila na may mga halaman at bulaklak na tinanim namin ni Mahiro. Kyohei leaned against the wall, his hands in his pockets. He resembles his father, but he looks more like his deceased mother. He has the physical appearance of a Japanese actor. He's tall and masculine, but not overly so. He has black medium long hair and appears solemn and manly.

Ang boses niya ay parang sa demonyo dahil ginamit niya ang kanyang mental power. Bilang isang cultivator, ang pangunahing lakas niya ay ang pagkontrol sa mga isipan. Ang kanyang kapangyarihan ay kilala bilang Shiketsu Melody. Saglit na natigilan si Holly. Dahil sa abala na ito ay bahagyang bumagal ang kanyang kamao. Kaya naman, naiwasan ito ni Flora at nagawa niyang ilabas ang isang punyal mula sa kanyang mga bulsa, itinututok ito patungo kay Holly.

Galawang hokage na naman ang gago! Tinaasan ko siya ng kilay at tiningnan ang braso niyang tila nakaakbay na sa akin. "Tang'na mo! Hokage moves ka na naman, Seii. Gusto mong basagin ko 'yang balls mo?" asik ko at saka sinadya kong bugahan siya ng usok sa pagmumukha n'ya.

Marahan akong natawa dahil hindi pa rin siya makapaniwala sa nagagawa ko. 6th generation are the strongest warrior that the Alpha would use as the opening attack. But, the gap between me and the 6th generation are far from winning. By the helps of my magic and summon my guardian, they would definitely bow and kneel to me. Kailangan ko lang talaga maging malakas para pamunuan ang mga guardian ko. Tulad ng sinabi ni Hamna kanina, kapag mahina ako, ganoon din ang mga guardian ko.

Ang kanyang sibat ay tumusok sa dibdib ni James, na naging sanhi ng isang madugong sugat. Makapangyarihan si Zenaida. Siya ay naging Sixth Heaven Grand Emperor para sa maraming Epoch. Bagama't hindi kahanga hanga ang kanyang cultivation rank, ang Supernatural Powers na pinagkadalubhasaan niya ay katangi tangi at bawat pag atake ay napakalakas. Pagod na si James matapos makipagpalitan ng ilang galaw. Matapos mabutas ang katawan ay mabilis niyang nilaslas si Zenaida.

Pagkatapos niyon, tumalon siya sa hangin. Sa pamamagitan ng pag-alon ng kanyang katana, pinutol niya ang buntot ng spider beast. Malinaw na kilala ni Kazuo ang gagamba Kahinaan ng Hayop: Boom! Naputol ang buntot ng spider beast, at pumutok ang katawan nito nang mabangga. Pinatay ni Kazuo ang Napakalaking hayop na gagamba na may isang pag-ugoy lamang ng kanyang talim!

Why didn’t he tell us? Hiroshi locked eyes with him, a nervous smile cracked at the corner of his mouth that quickly disappeared as his grandfather the current leader of the clan and Asahi approached. “And now, we have a special treat for you all this evening!” the leader’s voice boomed as Asahi strode into the makeshift fighting ring opposite of Hiroshi. Asahi’s stare was the same stony stare as Faustus and Jonas combined when Leopold first tried to seek help few moths ago, magnified to where it could cut a diamond in two.

Mas lalo n'ya pang pinag-igihan ang paglakad habang nakapaskil sa mga labi ang isang matamis na ngiti para sa lahat . "Hiro Nagasaki, fifty eight years old, leader of one of the scariest yakuza group in Japan. Isa sa mga kinatatakotang lider dahil sa sobrang pagkahalimaw nito. Mahilig bumili ng mga babae at ginagawang sex slave at kapag nagsawa na ay pinapatay nito at pinapakain sa alagang tigre.

As Kokai drew near, the old man laughed aloud merrily, and turning into a large and beautiful white crane, flapped his wings and flew upwards into the heavens. When Hako and Eiko saw this, they knew that their deliverer was no mere human being—was perhaps a god in disguise—and they hoped later on to find out who the venerable old man was. In the meantime they had retreated, and it being now the close of day, for the sun was setting, both Kokai and the young warriors gave up the idea of fighting more that day.