A Dog's Journey Novels & Stories

Itinaas niya ang kanyang ulo at sumigaw sa tuktok ng kanyang lalamunan. “Ahhh!” Naakit ng kanyang mga sigaw ang atensyon ng Dog No. 2. Pagkatapos nito ay agad siyang sumugod sa kanya. Ibinuka nito ang kanyang malaking bibig at sinubukang kagatin ang leeg ni Daisy. Katulad ito ng pagkatalo ng Dog No. 1. Namatay pa rin ito kahit na malakas ang pangangatawan ng aso, kaya ano ang mangyayari kay Daisy na isang mahinang dalaga?

Matagal ko nang hinahanap hanap. Parang nanunuot ang bolta-boltaheng kiliti mula sa aming mga labi patungo sa bawat himaymay ng aking katawan. [Flashback...] "Oh, poor dog..." naaawang bulalas ko habang nakatingin sa isang malaking aso na maraming sugat at may bali pa yatang buto. He looks like a wolf and I know he is a wolf. Pero sa alaala ko ay inakala kong isa lang siyang malaking breed ng aso

It feels so good to be rub that way, Sasha used to do it with me. Naupong muli si Apollo sa tabi ko, pinag-gigitnaan na nila akong dalawa. “Siya nga pala may good news na.” Pareho kaming napatingin ni Apollo kay Maymay. “Yung isa kong katrabaho yung ate niya pala nagtratrabaho sa isang dog compound. Nag-rerescue sila ng mga palaboy na aso tapos doon nagpupunta yung mga willing mag-adopt ng aso.”

Ngayon pa ba ako maghahabol gayong nakikita ko siya na ganoon kasaya? Naging mabilis lang ang aking paghahanda. Nang lumabas kami ni Meico ay wala na ang sasakyan ni Jascha doon sa harap ng kanyang bahay. Only the big brown dog caged at the outside of the house with a lot of food on its food canister. Kumaway ang buntot non nang makakita ng tao. I remember Tita Aleana told me that the pet was part of his healing. Kahit hindi daw ito makaalala ay mayroon pa ding trauma na pinagdadaanan. It helped him to be happy. "Let's go?" Anyaya ni Meico.

Kaagad siyang humandusay sa sahig pero hindi nawalan ng malay. I heard the dog barking and I looked at Jensen. Hindi ako nagsayang ng oras at hinila siya patayo. This is bad for him. He's losing too much blood. Konting-konti na lang ay bibigay na ang katawan niya. He can't even stand on his own and his eyes are not focused. "Fight it. You can't give up," I said.

Malinaw na makikita ang pagkanerbiyos sa maganda niyang mukha. Sa layong isang daang metro sa kanilang likuran, nakita nila ang isang malaking imahe na tumakbo papunta sa kanila—mayroon itong scarlet na mga mata at bibig na puno ng mga pangil. Ito ay isang Howling Celestial Dog ng Yang Jian. Bwisit! Naramdaman ni Darryl na para bang nablangko ang kaniyang isipan, nagpanic siya nang makita niya ang Howling Celestial Dog.

PAGKATAPOS KONG MAGBIHIS ay agad kong pinasukbit ng mga maliliit na backpack nila ang kambal saka kaming tatlo sabay na lumabas ng bahay. Ponkan's dog house was at the backyard kaya malaya siyang magtatatakbo roon sa malawak naming lawn. I don't have to worry about him because I'm assured that he was safe there.

mahina ang tinig na wika nito sa kanya. "Bakit? Sa tingin mo ba ay bubuhayin pa kami ng taong iyan kapag natagpuan na niya ang hinahanap niyang kayamanan?" nakaismid niyang sagot dito. Napahugot ng marahas na buntong-hininga si Alex. " I promise I will let all of you go home safe and sound after this journey," ani Alex pagkatapos ay bigla na siyang tinalikuran. Naiwan siyang naguguluhan sa mga mga inaakto nito. Bakit parang concern ito sa kanila? Hindi ba't isa ito sa mga taong dumukot at nagdala sa kanila sa lugar na iyon?