Hunter Killers 소설 & 이야기

Gayunpaman, ang apelyidong Hunter ay mas bihira, at kapag ang dalawang pangalan ay binanggit nang magkasama, walang pag-aalinlangan ito. Gaya ng inaasahan, sumagot si Darven, “Si William Rockefeller ay isang martial arts Grandmaster, at isa rin siyang napakalakas na cultivator. Si Susan Hunter ang kanyang nobya, isang tomb raider. Noong nakaraang taon, sa ilalim ng kanilang pamumuno, nagtulungan kami para makapasok sa isang libingan. Ang bagay na hinahanap mo ay wala sa aking mga kamay. Kung gusto mong hanapin iyon, kailangan mong hanapin sila.”

Humahangos na anito may hawak na baril sa magkabilang kamay. I growl at him and looked ahead. Nang makita kong ilang metro na lang ang layo ng apat sa limang kalaban namin, pinaputukan ko ang dalawa. The other two fall to the ground. I searched and saw Keyller's unsmiling face ahead of me. Like the true assassin that he is, he's perched on a makeshift table with dirt on his face. His covered with black like a starless night from head to toe. The jerk knows how to hide in plain sight.

agad nanlaki ang mga mata ko nang makita ko na hindi si Hunter ang humila sa akin. Akma na sana akong sisigaw ngunit mabilis niya akong hinila sa isang kuwarto at doon niya ako tinutukan ng baril sa sentido. "Don't shout or I'll kill you," sabi ng lalaki sa harap ko. Hindi naman ako kumibo sa takot na baka barilin niya ako. "Maraming tao rito ang gustong makitang patay ka dahil sa connection mo kay Gunner. Kilala mo man lang ba ang taong pinakasalan mo?" tanong niya. Hindi ko alam kung bakit mas kinabahan ako.

I told Julian as I placed him on his baby seat. "Echosera ka!" kinurot ako ni Nicole sa tagiliran, "Chicken nuggets for Hunter!" tukso niya. "Manahimik ka nga!" saway ko sa kanya at binalik ang kurot sa kanyang pisngi. Just the nick of time as Hunter sauntered the dining room, behind him was his men in black (no pun intended). They're like soldier angels, kulang lang ng pakpak. Obviously, with the face and body they're sporting, they're ex-mercenaries. Or retired soldiers or mercenaries. The option isn't limited.

Siya ang pinaka madumi at walang hiyang lalaki sa pamilya Quinn, ang taong may pinaka madugong kamay sa lahat! Laging gumagamit ng panloloko at pakana si Malcolm para makuha ang mga layunin niya, pero iba si Hunter. Ginawa niya ang lahat ng pagpatay at krimen na kailangan gawin ng pamilya Quinn. Ito ay isang lalaki na hindi nagdadalawang isip na pumatay, at ang mga kamay niya ay madumi sa dugo ng maraming tao na namatay dahil sa pamilya Quinn.

Many left-handed students there were killed by crazy serial murderer. Ilang saglit pa naramdaman ko nalang na tumutulo na ang aking mga luha dahil bumalik sa aking isipan lahat ng ala-ala ko noong nangyari iyon. ‘When I learned the identity of the killer, I tried to catch her, but she was escaped and abducted you to take a revenge on me.’ Huminga ako ng malalim at pinunasan ang mga luhang tumulo mula sa aking mga mata, tsaka pinagpatuloy ang pagbabasa.

At katulad ng hiling niya ay lumapit ako sa kanya hanag hindi ko tinatanggal ang tingin ko sa mata niya. Sa tayo niya ay halatang sanay siyang pumatay, a methodical killer. Ang lalaking ito ang tipo ng mamatay tayo na mahalaga sa kanya ang proseso ng pagpatay niya sa kaniyang biktima. May tiwala siyang kaya niya akong patayin kahit kalian niya ako gustong patayin. Subalit dahil mahalaga sa kanya ang proseso ng pagpatay niya, gusto niyang lumapit ako upang dahan-dahan akong hulihin at pasukuin hanggang sa magmakaawa ako. I saw many of his kind before.

“Tanya…” “Gusto niya akong patayin. Pagkatapos sa akin, gusto niyang isunod si Zyline…” Hindi napigilan ni Hunter ang mapamura. “Ayokong mamatay…” ani Tanya habang humahagulgol. “I used Salvador’s gun… I killed him. Pinatay ko siya…” Tila binuhusan ng yelo ang pakiramdam ni Hunter. Kahit pa na tumatakbo na sa isip niya ang posibilidad na iyon… hindi niya pa din napigilang panlamigan.

“Kyran Russo is dead,” sabi ni Azyl habang sinisilip si Athena mula sa gilid ng mata. “You killed one of the most wanted serial killers, Athena.” “He deserved it,” simpleng sagot ni Athena, hindi man lang umaangat ang tingin mula sa holographic screen habang tuloy-tuloy ang pagtakbo ng mga code. Tuloy ang paghahack niya sa US system, kalmado ang mga daliri, parang ordinaryong gabi lang ang lahat.

Iniwan naman niya ito at naupo siya sa loob. “Bakit parang ayos lang sa’yo ‘yung nangyari? Wala ka bang pakialam sa kanya? Hindi ba’t dapat pinapa-imbistigahan mo na ‘yung nangyari? Hindi mo ba alam na patay na ang driver? Inayos ko na dapat ang mga aayusin. Pero hindi ako kumbinsidong aksidente lang ang nangyari. Someone must have plotted to kill him and you’re letting them get away with it,” hiyaw nito nang pumasok ito sa loob at padabog na isinara ang pinto.