A Dog's Way Home Novels & Stories

Malamang kung nakakatawa lang ang aso, talagang tinawanan niya na ako. Tumayo na kami mula sa pagkaka salampak sa couch at nagtungo sa kusina. Oras na ng pagkain. Ang paboritong gawin ni Chogi bukod sa panoorin ako maligo. I gave him food on his clean stainless bowl. Hinintay niya munang makapag sandok ako ng para sa akin bago siya nagsimulang kumain. This dog really have some manners. I remember when I first brought him home, hindi muna siya pumasok sa bahay hangga't hindi ko siya tinawag at pinapasok. He is a very smart dog. Kaya lang ay walang respeto sa privacy. He's so clingy and wants to tail me wherever I go. Lalo na kapag maliligo ako. Kapag kukunin ko na ang tuwalya ko ay nauuna pa

Ningning Hindi ako kumurap kahit nasilaw sa headlights ng parating na puting Audi. Humalukipkip ako sa harapan no’n, walang kurap na hinintay ang kung sino mang baba. Tumagal ng ilang minuto pero walang bumaba. Patay na ang makina at ang headlights pero nanatili sa loob ang may-ari. It's him for sure. Joachim Altamayo. My husband.

Ilang sandali pa ay dumating na ang mga pulis at taga-PAWS para i-rescue ang mga aso at huliin ang mga dog traffickers. “Let me take over,” Ani ni Doc Paulo kay Maymay. She hesitated to hand me over to Doc Paulo but she ended up letting him take over. “Lilly, this drug is a tranquelizer it will help you calm down. You badly need it right now, okay?” He said as he was aking for a permission to me. I felt a thin needle struck my skin and I slowly felt drowsy, Maymay’s face was the only thing I remember before I fell asleep.

Papatayin kitang gago ka! “Papa tama na po! PAPA!” Wala na halos malay ang animal nang pakawalan ko ito matapos marinig ang tinig ni Saphira. Tumakbo siya palapit sa akin, h******n ako sa hita at saglit na tinignan ang kalagayan ng magnanakaw na naiwang nakahandusay sa sahig at namimilipit sa sakit habang inuubo ng dugo. Binuhat ko si Saphira sa braso ko, binayaran ang napili niyang bestida at lumabas na sa shop. Habang palabas ay nakasalubong namin ang kotse ng mga pulis na kararating lang.

That is tomorrow’s problem. Tumalon ang puso niya nang tumunog ang doorbell ng bahay. Naulinigan niyang may tumigil na motor pero hindi niya akalaing siya ang sadya nito. Alam niyang hindi si Sinatra iyon dahil tiyak na mag-aabiso ito bago magpunta. Ito lang ang taong naiisip niyang sasadya sa kanya.

Tumango-tango naman ako, naintindihan agad ang gusto niyang iparating. "Hmm," I hummed. "So, I guess that's it for now. Kung gusto mo ngang manood ng movies, you can just knock me on my room so I can setup the television for you. If you want to continue reading whatever you want to read, then also just do the same thing, or even when you are having a hard time understanding the complexity of a normal college girl's life, in After. Or maybe you can ask me things in the S*x Ed book, too. Whatever you need, just knock on my door. And don't do what you just did this morning. Peeping is bad, Delgado. I won't stop reminding you that over and over again."