A Place To Call Home の小説・ストーリー

While this one was really an ordinary house. Pero hindi naman talaga matatawag na bahay iyon, dahil bakasyunan lang ng mga ito ang lugar na iyon. At mas malayo pa ang villa na iyon sa pagiging ordinaryo. A typical getaway place from all the stressful life in the city, na ang tanging makakapiling mo ay ang nature sa paligid. “Hindi ba kapani-paniwala?” amused na tanong nito bago nilinga ang paligid. “This is my own hideout.” Pagbubulgar nito na lalo lang ikinakunot ng kanyang noo.

“I don’t want to stay here longer. Ayoko nang makita ang pagmumukha ni Jessica. I… I just wanted to leave. Can we?” Walang pagdadalawang isip na tumango si Beau. “Do you want to leave today?” She nodded her head as well. “Yes, please?” Tipid na ngumiti si Beau. “I’ll go and call my pilot. Get changed. We’re going home.” Home. Why does it feels so weird to feel warm by the word home. Is that the real definition of home?

"And you need a place that will last. Not just some temporary shelter." Sa huli, napagdesisyunan kong bilhin ang bahay na iyon kasi mahal ko ang Garay Street, dito na ako lumaki kaya ayos na dito, hindi naman mukhang squatter area dito sa dulo kasi malalaki at mamagandang bahay na ang mga nakatayo rito. Hindi na ako nagdalawang-isip pa. Gusto kong ilipat agad ang mama ko roon para mas komportable siya habang nagpapagaling.

Hinahanap pa niya ang sarili at kakailanganin niya ang tulong ng mga eksperto. Paradigm of Wellness Center. Ito ang nabasa niyang pangalan bago sila pumasok sa reception ng animo bahay-bakasyunan na lugar. Hindi niya alam kung sa'ng lugar siya pero malayo ito sa siyudad na labis niyang nagustuhan. Kagabi pa niya pinatay ang cellphone para hindi siya matawagan ng mga kaanak. May lagpas isang linggo pa silang natitira bago tuluyang makabalik sa U.K.