A Place To Call Home 소설 & 이야기

Ilang ring lamang at sinagot nito ang tawag. “We’re here,” sabi niya sa inis na boses. “Tama ba ‘tong address na binigay mo?” “Bakit?” malamig na tanong ni Callie mula sa kabilang linya. “Huwag mo akong pinagloloko, Callie, ah. E, address ‘to ng mga mayayaman sa Manila. Imposible namang dito ka nakatira!” bulyaw niya rito. “O baka naman nangatulong ka na? Palibhasa ay hindi ka na nakatira sa amin kaya kailangan mo nang buhayin ang sarili mo?”

sabi ni Kuya Aries. Sabay kaming napatingin ni Callie sa may labas ng bintana. Namangha ako sa laki at lawak ng buong bahay. Masasabi mo talagang mayayaman ang nakatira rito. Napakalawak din ng hardin at mas agaw-pansin ang isang fountain sa may gitna. “Mommy, are we gonna live here?” nagagalak na tanong ni Callie. “It’s like the movie I watched yesterday.”

It was both amusing and ironic how one can have her mind at peace while her heart frantic. Instead of saying yes to his question, I just exclaimed, “This is so fetch!” then kissed him like there will be no tomorrow. Our next day was still spent in their village where the members of their pack were already packing and readying to leave the place they once considered as their home. Nakakatawa pero noon ay buong akala ko talaga na ang tahanan ay isang lugar na kaya ako napapagod sa palagian naming paglilipat ay dahil gusto ko nang makahanap ng espasyo ko sa mundo. Mali pala ako at tama si Lola Panya. Home is not a place; home is a person or a group of certain people. Home is wherever your heart

Pakiramdam na pilit niyang iwinawaksi. “Yehey may totoo na akong daddy!” ang masayang sabi pa ni Callie. Tumawa ng mahina doon si Lara. “Yes, sweetie. And a new place called home,” aniya pa.

Lahat ay masaya, sumasayaw at tumatawa kasabay ng tugtog ng musika. Their warm and genuine smile, the noise, the happy bantering of the people in the hacienda, her friends, she had missed this all so much for years. Ngayon niya lang lubos na naintindihan ang kasabihang “Walang lugar na katulad ng tahanan.” Home is where her heart is, indeed...

Tanong ni manang. "Uhm? Di'ba manang bakante ang kabilang bahay?" I ask her with respect. Ang tinutukoy ko ay ang isang bahay na katabi lang nitong bahay namin. We own the subdivision kaya may isa pa kaming bahay dito na hindi pinapatirhan. Madalas iyong ginagamit sa family gatherings or important celebrations. Doon pinapatuloy ang mga bisnita o kamag-anak namin na mula pa sa malalayong lugar.

Maagap itong lumabas nang maalala marahil ang plano niya bago magbiro kay Rain, umikot ito para pagbuksan naman siya ng pinto. "Where were really we?" she asked with her eyes roaming around the wide place, namamangha pa rin siya sa kagandahan ng lugar na iyon. "This place is amazing." "Well, welcome to the Home of Angels, Rain." He used a cheerful tone, binuklat niya ang mga braso para ilahad ang lugar. She cocked her head. "Home of... what?" "Home of Angels, Rain. That's how we named this wonderful place."

No choice ang lola niyo kundi sumunod. "Durless Residence. Good morning!" mala-call center kong bati sa caller. "Where's Barbara?" No way... It's him again!

This is where I belong, where I think that I am suited well. I am just in love here, everything just describes me. Cold yet lovely weather, very romantic places you could go in, foods are very unique, and above all, this is where the home for fashion is. A home for my calling, my purpose... a home for me. This place will forever have a space in my heart. Nang tumingin ako sa aking relo ay nakita kong magthre-three na rin kaya naman bumalik na ako sa aking bahay at nakakita na ako ng pamilyar na sasakyan.

Isang lugar kung saan pwedeng magsama ang pamilya, kung saan pwedeng magsulat, magpahinga, maghilom. At siyempre, hindi mawawala ang mga plano namin ni Atticus. Nais namin magkaroon ng sariling bahay. Hindi penthouse, hindi condo, kundi bahay na may hardin at duyan. Gusto namin ng lugar na may kwento, kung saan lalaki ang anak namin na ligtas at puno ng pagmamahal. At kung suswertehin, baka magkaroon pa ng mga kapatid ang anak namin. Pero wag muna ngayon, napatawa ako sa sariling iniisip. Tumunog ang phone ko, message galing kay Atticus.