A Place To Call Home Mga Nobela at Kwento

Good thing hindi na ko pinatawag ni Dad nung dinner, mawawalan lang ako ng gana lalo na't andiyan din ang step mother ko. Itinulog ko agad after ng call, pinapanalangin na sana maging mabilis lang ang araw dahil parang ang sikip sikip ng bahay na ito for me. Mas malaki pa dito ang mansion ng triplets pero hindi naman ako ganito pag nasa bahay nila. Ganun siguro talaga kapag ayaw na ayaw mo ang nakakasama mo sa iisang bahay. Nandito ako sa terrace nang tawagin ako ng isa sa katulong dito.

Tumango ako, at tinuloy lang ang ginagawa ko. Wala naman akong lilinisin, dahil mukhang wala naman siyang kalat. Nagtataka lang ako, sobrang yaman nya, pero sa condo sya nakatira imbes na sa mansion? Afford naman nya yon Narinig ko ang kumakalembang na ringtone ng cellphone ko, kaya tinakbo ko agad ang kwarto ko, at sinagot agad ang tawag, “Hello?”

ang seryusong wika nang isang lalaki. "Pero hindi ba bawal sainyo ang umapak sa lugar namin? "Wag kayong mag-alala dahil hindi nila kami kilala sa lugar niyo. Habang kinukuha namin ang inyong kayamanan dito muna kayo panandalian sa kubong ito. "Kubo?" Kubo lang ang tawag nila sa ganitong bahay? Ang saad ni carmela sa kanyang sarili.

“Thank you for helping me find a new place for the fam.” Malawak namang ang ngiting tumango si Zarina. “Tatlong bahay lang mula rito ang aking bahay, kaya kung pareho tayong walang ginagawa ay pwede kayong pumunta roon.” Nang malaman kasi ng kaibigan na uuwi na siya ng bansa ay pati rin ito ay naghanap ng sariling bahay, iyong malapit lang din sa kanya. At dahil marami namang ‘for rent’ ang subdivision dahil ang iba ay nag-migrate na, grinab na niya ito.

Madami na ring ang mga sasakyang nakakasalubong namin. Naalala ko dati, itong daan na tinatahak namin ito yung palaging dinadaanan ko. It feels nostalgic. Parang gusto ko tuloy maiyak. . Hindi ko man aminin sa sarili ko but I miss this feeling. I miss this place. I miss home. There's no place like home. This place is really my home. "Brute, may chismis ako. May gusto magpatulong kay pareng Hottorney tungkol sa annulment."

A Place Called Home Avianna's POV Napakatahimik ng buong bahay. Tanging mahinang ugong lamang ng air conditioner at ang mahinang kaluskos ng walis ang maririnig sa loob ng malawak na sala. Katatapos ko lang linisin ang dining area kaya lumipat naman ako sa living room. Hawak ko ang feather duster habang isa-isang pinupunasan ang mga estante, picture frames, at ang malaking center table.

Ibang-iba ang bersyon nito sa nakilalang May nila Xandra. It's been years since she last went home. Pero para sa kaniya ay hindi bahay ang tawag niya ro'n, sapagkat ang tahanan ay nagsisilbi dapat na pahingaan, ngunit para sa kaniya ay isa iyong bilangguan na nagkakait sa kaniyang kalayaan.

Halos lahat ng relatives namin ay wala rito sa pilipinas. “Yes, Beatrice will proceed there for studying law,” Saglit ako’ng napaisip. Naalala ko na naman ang ginawang pag tawag ni Callum kanina. If I were ever leave here, will I experience the peace I want? Will I ever be able to get away from him and from the bitterness I suffered here? “Hindi ba at may bahay tayo sa states, mommy?” bigla kong tanong. Naningkit ang mata niya sa’kin. “Yes, we have. It’s a two storey house that we build I think 15 years ago? Kalapit lang niyon ang bahay ng Tito Benedict mo, bakit?”

Hinablot ko ang calling card at humarurot paalis sa lugar na tinitirahan nila Diana–ang Martinez Homes. Mahirap makapasok dito sa private subdivision na pag-aari ng mga Martinez. Mga sikat na personalidad at mga mayayamang tao lamang ang mga naninirahan dito. May bahay akong nabili hindi kalayuan sa bahay na ito pero kay Cathy ko ipinangalan. Kung nakakapasok dito ng walang kahirap-hirap ang lalaking ’yun, siguro ay hindi rin siya basta-basta.

Ang lugar na akala niya’y hindi kailanman nila kakailanganin. Ang safe place ay naroon pa rin. Nasa ilalim mismo ng bahay. Isang hininga ang pinakawalan ni Alliyah, pilit kinokontrol ang nanginginig na katawan. Hindi pa tapos ang lahat. Hindi pa ito ang wakas. Kung may natitirang pag-asa—naroon iyon.