Novel & Cerita A Place To Call Home

Bagay para sa mga kagaya kong kailangan ng mapayapang lugar para makapag-isip isip ng mas maayos. Maya maya pa ay huminto kami sa isang cute na bahay na may puting gate sa labas. So, ito pala ang bahay nina Macy. Ang cute at ang ganda naman ng bahay na ito. Ito yung naiimagine kong bahay sa mga highlands na cozy ang dating.

Tumango ako, at tinuloy lang ang ginagawa ko. Wala naman akong lilinisin, dahil mukhang wala naman siyang kalat. Nagtataka lang ako, sobrang yaman nya, pero sa condo sya nakatira imbes na sa mansion? Afford naman nya yon Narinig ko ang kumakalembang na ringtone ng cellphone ko, kaya tinakbo ko agad ang kwarto ko, at sinagot agad ang tawag, “Hello?”

I smiled, even though deep inside, it felt like my heart was shattering into pieces. Sa tuwing lumalabas ako ng bahay na iyon, parang mas lalo akong nadudurog. Hindi ko man lang naramdaman ang tinatawag nilang init ng pamilya. Home. They say it's called home because it's where you find rest after a long, exhausting day. But why is it that I can't find peace inside my own home? Why does it hurt more inside the place that's supposed to be my safe space?

A Place Called Home Avianna's POV Napakatahimik ng buong bahay. Tanging mahinang ugong lamang ng air conditioner at ang mahinang kaluskos ng walis ang maririnig sa loob ng malawak na sala. Katatapos ko lang linisin ang dining area kaya lumipat naman ako sa living room. Hawak ko ang feather duster habang isa-isang pinupunasan ang mga estante, picture frames, at ang malaking center table.

Ibang-iba ang bersyon nito sa nakilalang May nila Xandra. It's been years since she last went home. Pero para sa kaniya ay hindi bahay ang tawag niya ro'n, sapagkat ang tahanan ay nagsisilbi dapat na pahingaan, ngunit para sa kaniya ay isa iyong bilangguan na nagkakait sa kaniyang kalayaan.

Halos lahat ng relatives namin ay wala rito sa pilipinas. “Yes, Beatrice will proceed there for studying law,” Saglit ako’ng napaisip. Naalala ko na naman ang ginawang pag tawag ni Callum kanina. If I were ever leave here, will I experience the peace I want? Will I ever be able to get away from him and from the bitterness I suffered here? “Hindi ba at may bahay tayo sa states, mommy?” bigla kong tanong. Naningkit ang mata niya sa’kin. “Yes, we have. It’s a two storey house that we build I think 15 years ago? Kalapit lang niyon ang bahay ng Tito Benedict mo, bakit?”

Hinablot ko ang calling card at humarurot paalis sa lugar na tinitirahan nila Diana–ang Martinez Homes. Mahirap makapasok dito sa private subdivision na pag-aari ng mga Martinez. Mga sikat na personalidad at mga mayayamang tao lamang ang mga naninirahan dito. May bahay akong nabili hindi kalayuan sa bahay na ito pero kay Cathy ko ipinangalan. Kung nakakapasok dito ng walang kahirap-hirap ang lalaking ’yun, siguro ay hindi rin siya basta-basta.

Ang lugar na akala niya’y hindi kailanman nila kakailanganin. Ang safe place ay naroon pa rin. Nasa ilalim mismo ng bahay. Isang hininga ang pinakawalan ni Alliyah, pilit kinokontrol ang nanginginig na katawan. Hindi pa tapos ang lahat. Hindi pa ito ang wakas. Kung may natitirang pag-asa—naroon iyon.

“This place is so special to us. Don’t you think so?” “It is,” mabilis niyang sagot sabay pihit paharap dito. Isinandal niya ang kanyang sarili sa bureau saka ngumiti rito. “This is not just a condo unit, Rick. This is a home for us. I hope you will keep this place.”

"Sir dito po kayo maninirahan, ito pa ang bahay niyo. Pagpasensiyahan nyo na lamang dahil magulo at kulang pa sa gamit" "It's okay, i'll work here hindi na po ako iba sainyo. You can call me Colten stop the formality. Hindi po ako boss niyo rito" "Kung ganun po mauuna na ako" I let a heavy sigh as I enter on the house honestly you can't say that it was a house cause it was a simple and small NIPA hut. There's still a lot of things I need to buy on my new house, yes this will be my new home. This is the new environment I am talking about, I want a new situation that will test my capabilities and patience, this is what I need.