A Place To Call Home นิยาย & เรื่องราว

Mabuti na lamang at kahit wala na sa tamang katinuan ang dalaga, nasabi pa rin niya ang eksaktong address ng bago nilang tirahan ni Callieyah. Inalalayan niya ang kaibigang halos hindi na makatayo nang tuwid habang nakaharap sila sa malaking gate. Nag-doorbell siya at umasang magigising agad kung sino mang tao ang nasa loob. Mukhang hindi naman siya mahihirapan dahil kitang-kita mula sa labas na bukas pa ang mga ilaw sa living room nito.

Sabi ni mama, kaya pumanik na ko. I entered in my room, Ahhh, I miss my place. I’m doing all my stuffs here, four years na rin ako hindi nakakauwi dito, my world revolve in working far from my home, I’ve always been full of things running to my mind, when I got my first job, Im struggling with my bills, the apartment, my food, I was alone, and being able to go home, makes me feel calm and relax.

Nararamdaman ba ng puso mo na may kulang, Andrea? Kahit gaano katagal pa ang ganitong senaryo natin ay ayos lang. Kahit araw-araw ay nasasaktan ako, ayos lang. Makikinig ako. Papakinggan ko ang lahat ng mga gusto mong sabihin. Because that's the purpose of my home visit.

I just want a normal welcome home, not this kind of agaw-eksena-thing, nakakahiya sila! Nagpadiretso agad ako sa condominium ko dahil mas lumalala ata ang pagsakit ng ulo ko dahil sa kanila. I'm staying with Ella as usual, dahil like me she doesn't want to stay at the mansion. "I'm going to rest," I said leaving them all at the sala. Hours of travel exhaust the whole hell out of me. I'm finally home. I was about to lay down when my phone ring, it's a call from unknown number.

Napalunok ako because he sounded so sincere. "Kaya huwag ka mahiyang tawagan ako kung kailangan mo ako, kahit nasa cebu ako pupuntahan kita agad. Kahit nasa ibang bansa pa ako uuwi ako kung kailangan mo ako, always remember I'm only one call away." Ngumiti pa siya at sinenyas ang call sign sa tapat ng tenga niya.

"Dad. Kailan tayo aalis dito? Kailan tayo lilipat sa bahay natin? Dad mahal ba ang Renta natin dito?" Nakalimutan na yata ng don na sinabi niyang nirentahan lang nila ang kanilang tinitirhan ngayon. "Baby, I already bought this place." Ngumuso ang pasaway. "But it's a remote place. We have no neighbors here." Syempre talagang walang kapitbahay ang buong angkan dahil ang kinatatayuan ng kanilang mansion ay ang buong bundok na iyun. "Aren't you happy?"

“Welcome home,” sabi ni Callisto habang ibinababa niya ang maleta ko sa tabi ng sofa. Home daw. Kung ‘home’ ang tawag niya sa lugar na amoy disinfectant at mukhang art gallery. “Home?” taas-kilay kong sagot, sabay lingon sa paligid. “Mas mukha itong luxury hospital, kung tutuusin.” Tiningnan niya ako saglit, yung tipong ‘you’re being dramatic but I’ll let you have this moment’ kind of look. “I like things organized.”

Sobrang hirap especially since I am new to this kind of status in life pero heto ako ngayon, nakatayo at matapang. "No reason, your grace." sagot niya. Suminyas ako na pwede na siyang umalis. Matapos kong marinig ang pagbukas-sara ng pinto ay napangiti ako. How about I'll visit them without telling them about my arrival? Tutal they want me to go back home. HOME. My ass. That place is not my home. I will never call that damn place my home. Paano ko yun matatawag na home kung ginawa nila akong alipin? Stupid.

"Wow! Ang ganda naman dito. Ah, nga pala. Bakit tinawag na home of the living vampires ang lugar na ito?" "Hindi pa ba halata? Look around you, buhay na buhay ang lugar na ito kahit gabi na. Saan ka nakakita ng ganito sa inyo? Wala 'di ba? Eh kaylan lang ba gising ang mga bampira? Tuwing gabi lang 'di ba?" "Oh... That's why. Akala ko naman totoo talagang bampira ang mga tao dito. Medyo nawala ang kaba ko."

"E, saan po ba siya nakatira ngayon?" "Sa isang apartment siya nakatira ngayon," nakangising sagot ng mommy niya sa kanya. "Ayaw naman niyang mag-condo unit dahil mahal ang bayad. Hindi naman gaanong kalaki ang kinikita niya sa pagiging isang call center niya hindi kagaya ng iba na malalaki talaga pero sapat naman sa kanya ang sinasahod niya. Nakakapagpadala rin siya sa mga magulang niya ng pera kung kailangan nito sa probinsiya."