A Tree Without Roots Bl

ลูกชายคนเล็กของตระกูลหานจำต้องแต่งงานกับผู้นำมาเฟียอันดับหนึ่งเพื่อสร้างพันธมิตร พร้อมกับคำพูดแสนหยาบคายในคืนเข้าหอ"โตขึ้นขนาดนี้แล้วเหรอ ขอเฮียสำรวจดูหน่อยสิ ว่าข้างในมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง"

ศิลาเป็นเเฟนกับคิวมา7ปี วันหนึ่งเขาเล่นพนันเเพ้ไม่มีเงินจ่ายบอดี้การด์ของพายุไม่ให้ออกจากร้าน ถ้าจะออกให้เอาของมาจำนำถึงจะออกได้ ศิลาโวยวาย พายุที่นั่งอยู่ในห้องส่วนตัว บอดี้การ์ดเข้ามารายงาน เขาจึงลุกขึ้นไปดูด้วยตัวเองก็เห็นศิลาเพื่อนร้ก พายุยิ้มมุมปาก มองศิลา ไม่คิดว่า มาเฟียอันดับต้นของ ของประเทศมหาเศรษฐี ถึงได้สภาพเป็นเเบบนี้ ยาจกชัดๆ ศิลา:พายุ พายุ:อืมกูเอง ไม่เจอกันนานเลยนะเพื่อนรัก มึงสบายดีไหมศิลา พายุ:ฉันต้องการคุยกับศิลาเป็นการส่วนตัว คีริน: เเต่... นายครับ พายุ:ไม่มีเเต่ ออกไป คีริน:ครับนาย พายุ:ฉันได้ข่าวว่านายเล่นพนันเเพ้เหรอ ศิลา:อืม กูเล่นพนันเเพ้ พายุ:อืม เห็นเเกที่กูกับมึงเป็นเพื่อนกัน กูมีข้อเสนอให้มึง ศิลา: ข้อเสนอ อะไร พายุ :กูได้ข่าวว่าเเฟนมึงสวยที่สุด เห็นเขาลือกัน กูอยากเห็นเเฟนมึงพามาให้กูดูหน่อยสิ มึงอย่าทำหน้าเเบบนั้นสิ เเค่ดูเฉยๆน่า อย่าคิดมากเลย

◎あらすじ 瘴気に覆われた僻地・ローデンフェル。 そこに送られた、元・騎士のジュリアン。 体は傷だらけ、尊厳は既に踏み荒らされた、42歳の男。 自身を〝使い捨ての存在〟とする彼の前に、かつての教え子・アルフォンスが現れる。 献身を拒みきれず、触れられるたびに揺らいでいく心。 「触れられると、もっと欲しがってしまう私は、なんて浅ましいんだろう？」 それでも手を伸ばし続ける男と、受け取ることを恐れる男。 ──これは、壊れた人間が再び愛を知るまでの物語。 ◎注意 本作には過去の性的被害を含むトラウマ設定があります。

On Christmas Day, I put on a reindeer-themed lingerie set, ready to spend an unforgettable night with my CEO boyfriend. Noah Levine eagerly unbuttons my top, kissing my body with feverish intensity. Just then, his phone rings. He answers impatiently. "What is it?" A sweet voice comes through from the other end, speaking in Farylian. "Noah, what time are you coming tonight? I have a Christmas present for you." Hearing those words, my eyes fly wide open. That woman is my younger sister, Heidi Miller. Noah's expression turns serious, like he's handling a work call. He responds in Farylian. "What present?" The voice on the other end laughs softly. "The present is me, wrapped head to toe in red ribbon. Come over and help me unwrap it. I can't wait anymore." That night, Noah doesn't touch me. He helps me dress, kissing my cheek with reluctance. "Work call. Something urgent at the company I need to handle. We'll pick this up another time. "Remember to wear this outfit next time, though. It's very enticing." His lie sounds calm and natural. He clearly assumes I don't understand, but I know Farylian. I hear everything crystal clear. I pretend to nod calmly. After he leaves, I accept the company's overseas assignment. In three days, I'll vanish completely from his world.

The night before the wedding, I'm about to share the news of my pregnancy with Chester Miller when I see Giselle Thorne sitting in his lap intimately. I'm about to storm in and confront them when I notice a man standing beside them. That man looks exactly like Chester, my boyfriend. I freeze, holding my breath as their voices carry clearly through the room. "Chester, this is ruthless. You actually proposed to her. From what I know, Miranda poured so much effort into this wedding," Giselle says. Chester snorts. "Giselle, she ruins your work and costs you the chance to win. I can't wait to see her, all dressed in her wedding gown and beaming with joy, only to watch me walk down the aisle holding your hand. Just thinking about it gives me a thrill." My eyes widen. It's clearly Giselle who has threatened me to hand over my work, and when she fails, she tears up her own painting in fear of losing the competition. Before I can react, the man who looks like Chester suddenly speaks. "Chester, who's walking down the aisle with her—you or me?" Chester chuckles. "Of course I am. Felix, have you forgotten? Miranda belongs to you only at night." In that instant, I finally understand why Chester Miller is cold by day and passionate by night. It turns out they aren't the same person at all. He and Felix are twin brothers. I clutch the pregnancy report tightly, pressing it against the doorframe as I glare at the three of them through the crack. "I won't let any of you get what you want," I vow silently.

Three days before the wedding, the church called to inform me that my fiancé had changed the date. When I went to ask him why, I walked in on him throwing a bachelor party with his friends. "Samuel, this was the day Claire personally chose. Why would you suddenly change it?" someone asked. Samuel Gordon stubbed out his cigarette, looking utterly nonchalant. "Because that day happens to be Janet's birthday," he said. "I need to celebrate it with her." The room fell silent in shock. "Aren't you afraid Claire will find out and kill you? Have you forgotten what she did before?" At the mention of my name, Samuel gave an icy snort. "That was all in the past. Claire loves me to death now. She even took three bullets for me once, so how could she ever bring herself to hurt me?" I stood at the doorway, watching the snow fall behind me, and let out a long sigh. Five days later, he stood in an empty church, frantically calling my phone. "Did you forget? It's our wedding day!" "I didn't forget," I said. In another church, wearing a wedding gown, I was saying "I do" to another man.

テーストテーストテーストテーストテーストテースト

僕、香川優樹は、恋人の本宮昌義さんとアウトレットモールにデートに来ていた。今日は、本宮さんの誕生日。パンケーキ屋さんで、僕は昨日買っておいたプレゼントを渡した。本宮さんはそれを気に入ってくれたようで、お返しにブレスレットを買ってもらった。 翌日、親友の渋井遼にそのことを話すと、本宮さんを紹介してほしいと言われた。本宮さんに予定の確認すると、次の日曜日なら空いているとのこと。僕、本宮さん、遼の３人でカラオケに行くことにした。 カラオケを楽しんでいる最中、遼が本宮さんに興味がわいたと言い出し――。

とある国の名家の大富豪 祖父たちが決めた婚約者が… 男の子であったが　手違いか？ どうする？とりあえず、契約結婚式か？

การแก้แค้นำพามาซึ่งความรัก แม้จะเกลียดเเค่ไหนแต่หัวใจกลับอ่อนไหวให้กับผู้ชายใจร้ายคนนี้