ภรรยามาเฟีย(ไม่)เต็มใจ

ภรรยามาเฟีย(ไม่)เต็มใจ

last update최신 업데이트 : 2026-04-29
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
32챕터
216조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ลูกชายคนเล็กของตระกูลหานจำต้องแต่งงานกับผู้นำมาเฟียอันดับหนึ่งเพื่อสร้างพันธมิตร พร้อมกับคำพูดแสนหยาบคายในคืนเข้าหอ"โตขึ้นขนาดนี้แล้วเหรอ ขอเฮียสำรวจดูหน่อยสิ ว่าข้างในมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง"

더 보기

1화

อารัมภบท

北条悠斗(ほうじょう ゆうと)と結婚して7年目。北条遥(ほうじょう はるか)は、彼に黙って家を出ることに決めた。

「システム。7日後に、この任務を終わらせるわ」

賑やかな街角で、ビルのモニターに流れるプロポーズ映像を見ながら、遥は決意を固めた目でシステムを呼び出した。

ピッ、と音がして、システムの機械的な声が響いた。

「宿主による任務の強制終了リクエスト、処理中です……」

すこしして、遥の頭上にカウントダウンの数字が浮かび上がった。

「任務を終了しました!宿主は7年前に攻略任務を完了しています。世界からの離脱を遅らせたため、死因は交通事故となります。残り時間は6日と23時間59分です……」

遥は、冷めた目でうなずいた。

すぐ近くのビルの大型ビジョン。映像のなかでは、北条グループの社長である悠斗がひざまずいていた。いつも冷静沈着な彼だが、結婚指輪を差し出す手はかすかに震えている。そして、遥の「はい」という返事を聞くと、感情を抑えきれずに彼女を抱き上げ、その場で何度もくるくると回った。

「遥と、結婚できたぞ!」

その声は7年の時をへだてた今も、限りない幸せに満ちあふれているように聞こえた。

隣で子供を抱いた女性が、うらやましそうに自分の夫に文句を言っている。

「ちょっと、北条社長を見てよ。奥さんのこと、すごく愛してるんだから。資産が何兆円もある社長なのに、奥さんが花粉症だからってどこへ行くにもマスクやティッシュを持ち歩いてるし、ブランドバッグや宝石もためらわずに買ってあげるし。

わざわざヘリを飛ばして、遠くの街まで有名な大福を買いに行ったこともあるらしいわよ。それに比べてあなたは?結婚して何年も経つのに、バッグのひとつも買ってくれたことないじゃない!」

制服姿の女の子が二人、興奮したように話している。

「北条社長って、ほんと恋愛にのめり込んでるよね!奥さんが18歳の成人式を終えたすぐ後に告白したらしいよ。22歳の卒業式では、何億円もするピンクダイヤのティアラを贈って、200発も花火を上げたんだって。プロポーズが成功した直後、奥さんが重い病気になっちゃって……

そしたら北条社長は自分の腎臓をひとつあげて、その上、山奥にある神社のものすごく長い石段を登って、大好きな彼女が目を覚ますようにお祈りしたらしいよ……こんなに一途な人が、この世にいるなんて信じられない!」

……

遥は、もうそれ以上聞いていられなかった。自嘲めいた笑みを浮かべると、その場を離れた。

誰もが悠斗を「恋愛一色」だと言い、自分は本当にすてきな人を見つけたと羨ましがる。

でも、誰も知らない。あれほどまでの愛妻家が、自分に隠れて女性デザイナーとのあいだに二人の子供まで作っていたなんて。

幼稚園の前で、悠斗が笑顔で二人の男の子を抱き上げる、幸せそうな姿を見たとき、遥の心は、まるで鋭いナイフでぐちゃぐちゃにえぐられるようだった。

14年前にこの小説の世界に転生した遥は、継母にひどい仕打ちを受ける、かわいそうな女の子だった。

雪のなかでひざまずき、今にも死にそうだった遥を抱き上げてくれたのは、悠斗だった。目を真っ赤にして、彼女の継母とろくでもない父親に、はっきりと言い放った。「松尾家で育てられないなら、うちの北条家にこの子を連れて帰る!」

その後も悠斗は、遥のためにチンピラと喧嘩してあばら骨を折ったり、火事のときには命がけで助け出してくれたりした。さらに、その火事が、彼女の父親たちによる放火で、遥を殺そうとしたことだと知ると、松尾家の屋敷に火を放って燃やしてしまったこともあった……

やがて遥と結婚するため、彼は後継者の座さえ投げ出した。そして、自ら会社を立ち上げる苦労をしてでも、彼女に妻という立場を与えたかったのだ。

会社を大きくするため、悠斗は接待の席で胃から出血するほどお酒を飲んだこともあった。血の気のない顔でベッドに横たわりながらも、泣きじゃくる遥を彼は必死に慰めてくれた。

「遥、泣かないで。君を一生幸せにするって約束しただろ。絶対に、守るから」

任務が終わったとき、遥は元の世界に帰ることもできた。でも、悠斗を一人残していくのがつらくて、そのチャンスを捨てて彼のそばにいることを選んだのだ。

それなのに、今になって気づいてしまった。悠斗の愛は自分だけのものじゃなく、もう一人の女性にも向けられていたなんて。

胸がえぐられるような痛みに、遥は目の前が真っ暗になり、道ばたに倒れてしまった。

彼女が目を覚ますと、ベッドのそばで付き添っていた悠斗が、ほっと息を吐いた。

「遥、よかった。やっと目が覚めたんだね」

彼は遥の手を強く握った。スーツは土で汚れている。そばにいた秘書が、遥が倒れたと聞いて、慌てて駆けつける途中で転んでしまったのだと教えてくれた。

「余計なことを言うな」

悠斗が低い声で制すると、秘書は黙りこみ、空気を読んで病室から出ていった。

「これからはどこかへ行くときは、家政婦を連れていって。俺を心配させないでくれ、いいね?」

悠斗の声は、かすかに震えていた。

遥が暗い瞳を見上げると、彼の目には心配と愛情がありありと浮かんでいて、嘘には見えなかった。でも、シャツの襟元からのぞくキスマークも、たしかに本物だった。

胸にちくりと痛みが走る。次の瞬間、悠斗は彼女を抱きしめ、首すじに顔をうずめた。その様子を、ちょうど病室に入ってきた北条澪(ほうじょう みお)が見て、わざとらしく舌打ちをして二人をからかった。

「お兄ちゃん、いくらなんでも恋愛体質がすぎない?遥さんに見せる優しさの十分の一でも他の人に見せれば、『生きる閻魔様』なんて呼ばれないのに。遥さんは、あなたに二つの顔があるって知ってるのかな?」

悠斗が冷たくにらみつけると、澪はぺろっと舌を出し、黒いビロードの宝石箱を彼に手渡した。

「これ、お兄ちゃんが遥さんのために注文したネックレス。ついでに受け取ってきたから」

宝石箱の中では、レッドダイヤのネックレスが気高くきらめいていた。悠斗は遥の手をとり、甘く柔らかい声でささやく。「遥、結婚記念日のプレゼントだよ。君のためだけに俺がデザインした、世界にたったひとつのものだ」

悠斗がネックレスをつけてあげようとした、その時。突然スマホが鳴った。メッセージを見た彼の表情が少し硬くなり、遥の手を離して急いで立ち上がった。

「遥、ごめん。急用ができたから、行かないと。代わりに澪にここにいてもらうから、いいかな?」

ふと見えたスマホの画面。視力の良い遥は、【子供たちのママ】という登録名がはっきりと見えた。胸が苦しくなるのを感じながらも、彼女は平静を装ってうなずいた。

「行ってきて」

この男がどこへ行って、誰と会うかなんて、もう気にしたくもなかった。

どうせ7日後には死ぬのだから。そうすれば彼も、もう必死で嘘をついて自分をだます必要がなくなるだろう。
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
32 챕터
บทที่ 1 พบพานที่ไม่ได้แปลว่าอยากพบเจอ
นครเซี่ยงไฮ้23.00 น.การเดินทางครั้งนี้ดูรีบร้อนและหุนหันพลันแล่นไปเสียหมด หากไม่ใช่เพราะคำสั่งเร่งรัดของตระกูลเฟิงผู้ยิ่งใหญ่ เวลานี้อวี่เฉินคงนอนหลับอยู่บนเตียงอย่างสบายใจไปแล้ว“ถึงแล้วครับคุณเฉิน” เสียงบอดี้การ์ดของตระกูลเฟิงเอ่ยบอก “ขอบใจ” ร่างบอบบางในชุดสูทสีดำก้าวฝีเท้าลงจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว ก่อนจะชะโงกหน้าลงมาจากดาดฟ้าด้วยความตกตะลึง เมื่อมองเห็นผืนที่อันกว้างใหญ่ไพศาลของตระกูลเฟิง ณ เวลานี้กลับขยายอาณาเขต จนกลายเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่โตมโหฬาร แทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมในอดีตหลายปีก่อนอยู่เลยอวี่เฉินถูกพาเข้ามาในลิฟต์หลายสิบชั้น ก่อนลงมาจนถึงชั้นสิบห้า ครั้นเมื่อจะก้าวฝีเท้าเดินต่อไปกลับถูกบอดี้การ์ดนับสิบกรูกันออกมาจากทิศทางไหนก็ไม่รู้ยืนรุมล้อมเพื่อตรวจสอบหาอาวุธรอบกาย“ใครให้พวกนายมาแตะต้องตัวฉัน ห้ะ!” เสียงของอวี่เฉินตะโกนขึ้นมาอย่างเดือดดาล เพราะไม่ชอบให้ใครมาจับเนื้อต้องตัว“พวกเราต้องทำตามหน้าที่ ขอโทษด้วยนะครับคุณเฉิน”“เรียบร้อยครับ เดี๋ยวผมจะพาคุณเฉินไปยังห้องพักของนายท่าน” กล่าวเพียงแค่นั้น บอดี้การ์ดตรงหน้าก็ทำการผายมือไปยังอีกฟากฝั่งทันทีนายท่าน?“พวกนายกำลังพูดถึง
last update최신 업데이트 : 2026-03-05
더 보기
บทที่ 2 อย่าคิดลองดีกับเฮีย
“ชอบแบบไหน เราก็บอกพนักงานเอาแล้วกัน” ทันทีที่ก้าวเหยียบหน้าร้านพรีเวดดิ้งที่นัดจองเอาไว้ เฟิงจื่อรุ่ยก็ออกปากตามใจอีกฝ่ายทันที“ได้หมดเลยงั้นเหรอ?” “อืม” เมื่อแน่ใจแล้ว อวี่เฉินก็ไม่รอช้าเดินเข้าไปในร้านต่อทันที ก่อนเหล่าพนักงานหญิงที่คาดว่าคงยืนรออยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว จะวิ่งกรูเข้ามาต้อนรับกันเนืองแน่นเต็มไปหมด“เดินไปดูสิ เดี๋ยวเฮียจะรอเธอตรงนี้” ร่างสูงใหญ่นั่งลงบนโซฟา พลางหันมองไปดูรอบ ๆ ร้านราวกับต้องการเลือกชุดให้ตัวเองไปด้วยระหว่างหานอวี่เฉินกำลังเดินเลือกเสื้อผ้าอยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นชุดสีแดงกี่เพ้าตัวหนึ่งทั้งเว้าหน้าและหลัง ดูแล้วสวยสะดุดตา แต่ไม่รู้ว่าตระกูลเฟิงจะรับได้หรือเปล่านะสิ เพราะมันค่อนข้างวาบวามพอสมควร ยิ่งคนหัวเก่าคงไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก แต่ใครจะแคร์กันล่ะ“คะ…คือ คุณเฉินจะใส่ชุดนี้เหรอคะ?” เสียงพนักงานถามขึ้นอย่างตกใจ เมื่อเห็นลูกค้าเลือกชุดดังกล่าวขึ้นมาถือเอาไว้ ก่อนทาบทับมันและนำไปลองโดยไม่สนคำทัดทานใดไม่นานนักร่างบางในชุดที่ตั้งใจคัดเลือกสรรเพื่อเจ้าบ่าวอย่างดีก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว และปรากฏอยู่ตรงหน้าพรึ่บ!ม่านสีขาวทึบที่ถูกบดบังเอาไว้ถูกเปิดอ
last update최신 업데이트 : 2026-03-05
더 보기
บทที่ 3 ต่อล้อต่อเถียง
เดิมทีเฟิงจื่อรุ่ยตั้งใจจะพาอีกฝ่ายออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาสักหน่อย เพราะตั้งแต่มาอยู่เซี่ยงไฮ้ก็ไม่เคยได้ออกไปไหนเลย นอกจากอุดอู้อยู่ในคฤหาสน์ ครั้นเมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างกลับกลายเป็นแบบนี้ก็จำต้องพากลับเท่านั้นบรรยากาศภายในรถเงียบสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงของใครเล็ดลอดออกมา ถ้าจะมีก็คงแค่เสียงแอร์แผ่วเบาเท่านั้นแหละ ไม่นานล้อก็พลันหยุดหมุนอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์ตระกูลเฟิงอีกครั้ง หลังจากออกมาจัดการธุระเกือบหนึ่งวันเต็ม ๆ ร่างบางไม่รอช้ารีบพาตัวเองก้าวพ้นออกมาจากบรรยากาศอันน่าอึดอัดในรถคันหรูนี้ทันที โดยไม่คิดรอให้หยงอี้เปิดประตูให้เหมือนทุกครั้งดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองแผ่นหลังบางของคนที่เดินออกไปแล้วด้วยความหนักใจ ก่อนจะเหลือบไปเห็นเสื้อสูทของตัวเองที่ถูกถอดถอดทิ้งเอาไว้บนเบาะนั่งข้างหลังประหนึ่งสิ่งของไร้ค่าไม่จำเป็นอย่างไรอย่างนั้นอวี่เฉินเมื่อกลับถึงห้องก็เขวี้ยงกระเป๋าลงบนเตียงพลางนั่งทรุดกายลงแนบชิดติดกับประตูทันที เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็แทบไม่เคยมีวันไหนได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขสักที ทั้งที่ไม่เคยขออะไรมากมาย อย่างน้องก็เพียงที่พึ่งพิงยามเหนื่อยล้าให้กันสักหน่อยเท่านั้นดวงตาคู่งามเจือหย
last update최신 업데이트 : 2026-03-14
더 보기
บทที่ 4 คู่รักใหม่
ในที่สุดก็มาถึงวันแห่งฤกษ์งามยามดี วันมงคลของกลุ่มตระกูลเฟิงถูกจัดขึ้นอยู่ภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ บรรยากาศการแต่งงานเช้านี้ยังคงมีพิธีสืบทอดตามวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม หากจะต่างก็คงแขกที่ได้รับการเชื้อเชิญอาจจะเยอะเป็นพิเศษสักหน่อยเท่านั้น เรียกว่ามีอีกหนึ่งนัยยะสำคัญแฝง เพราะมันคือรวมตัวของเหล่าผู้มีอิทธิพลทั้งสาม และถือเป็นการเจอหน้ากันในรอบหลายปีด้วยเจ้าบ่าวเจ้าสาวคนสำคัญของงานคล้องแขนกันเดินออกมายลโฉมสู่สายตาเครือญาตินับหลายชีวิต โดยทั้งคู่ต่างอยู่กันในชุดกี่เพ้าแดงงามสง่า หากแต่ต่างกันตรงของอวี่เฉินจะเป็นชุดปกคลุมยาวจนถึงปลายข้อเท้า ส่วนเฟิงจื่อรุ่ยจะสวมกางเกงสีดำหรูหราเอาไว้อยู่ตรงช่วงล่างแทนทั้งคู่ต่างหยุดยืนอยู่ตรงกึ่งกลาง ก่อนต่างฝ่ายจะไหว้คับนับฟ้าดินและผู้ใหญ่จากทั้งสองฝั่ง ถึงแม้ว่าทางที่นั่งตระกูลหานจะว่างเปล่า ไม่มีทั้งเตี่ย มาม้าและเกอ แต่ยังดีที่มีเสี่ยวอัน บอดี้การ์ดของตระกูลหานซึ่งถือเป็นตัวแทนสำคัญของในครั้งนี้ทุกอย่างถูกดำเนินต่อไป กระทั่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวโค้งคำนับให้แก่กัน เรียกว่าเป็นอันเสร็จสิ้นพิธียามเช้าอย่างสมบูรณ์ “เฮ้อ เหนื่อยจัง นี่ขนาดแค่พิธีเช้านะ” เสียงบ่นปนห
last update최신 업데이트 : 2026-03-14
더 보기
บบที่ 5 สงครามคืนวันส่งตัว
ตรงหน้าประตูห้องหอถูกตกแต่งอย่างสวยงามด้วยโคมไฟอักษรสีแดง ซึ่งหมายถึงความรักยั่งยืนและการเริ่มต้นของชีวิตคู่ จากนั้นก็ได้เวลาทางฝั่งตระกูลเฟิงเริ่มเอ่ยคำอวยพรเพื่อส่งคู่รักใหม่เข้าห้องหอยามค่ำคืนนี้“อั๊วขอให้ลื้อสองคนรักกันนาน ๆ มีอะไรก็หันหน้าคุยกันนะ ถึงอย่างไรก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้ว”“ขอบคุณครับอาป๊า / ขอบคุณครับ คุณอาเหยียน” อดีตผู้นำตระกูลเฟิงถึงกับขมวดคิ้ว เมื่อได้ยินประโยคตอบกลับของสะใภ้หมาด ๆ“ไม่ใช่สิ ตอนนี้ลื้อต้องเรียกอั๊วใหม่ได้แล้ว” ร่างบางที่กำลังนั่งพับเพียบท่ามกลางวงสนทนาที่รายล้อมไปด้วยสายตาคอยจับจ้องอยู่ทุกสารทิศ จึงจำต้องเอ่ยออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“ขอบคุณครับ...อาป๊า” อวี่เฉินเอ่ยเสียงติดขัด แม้จะค่อนข้างแผ่วเบาเพราะยังไม่ชินกับสรรพนามเปลี่ยนแปลงภายในข้ามคืน แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้สองพ่อลูกตระกูลเฟิงหันมายิ้มกริ่มให้กันในรอบหลายปี“คนแก่แบบอั๊ว ได้ยินแบบนี้ก็ชื่นใจแล้วล่ะ” เสียงชราว่า ก่อนทอดสายตามองตรงไปยังลูกชายคนโตที่นานมากแล้วไม่เคยเห็นรอยยิ้มของเด็กตรงหน้าเลย“ส่วนฉันก็ขอให้พวกเธอทั้งสองคนมีความสุข และอย่าลืมมีหลานตัวน้อยคอยให้พวกเราวิ่งไล่จับเร็ว
last update최신 업데이트 : 2026-03-14
더 보기
บทที่ 6 วันแรกของสามีและภรรยา
ยามเช้าของนครเซี่ยงไฮ้ อวี่เฉินจำต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อถูกปลุกด้วยแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามาผ่านช่องว่างหน้าต่าง ร่างบางขยับกายเล็กน้อยเพื่อเตรียมลุกขึ้นจากเตียง ทว่าจังหวะนั้นความทรงจำจากภาพเหตุการณ์เมื่อคืนทั้งหมดก็พลันหลั่งไหลย้อนกลับเข้ามาในสมองเป็นฉาก ๆ จนแทบอยากจะแทรกหน้าหนีจากตรงนี้ไปให้พ้น ๆ“ตื่นแล้วก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำ จะได้กินข้าวด้วยกัน” เสียงดุดันคุ้นเคยพร้อมกับแผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยรอยสักน่าเกรงขามพูดขึ้นมาขณะถือจานข้าววางลงบนโต๊ะ“ก็กินไปก่อนสิ จะรอทำไม” เสียงเล็กติดแหบพูดพลางเหลือบมองอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะพบว่าในนั้นมีทั้งเสี่ยวหลงเปา โจ๊กข้าวใส่หมูเค็ม และนมถั่วเหลือง“ถ้าไม่ให้รอเหล่าผอ งั้นจะให้รอใครล่ะ”“ใครเหล่าผอของนายพูดให้มันดี ๆ นะ”“อดีตก็เคย ปัจจุบันก็เป็นเหล่ากงของเราเต็มตัวแล้ว คิดว่าไงล่ะ”“ไอ้คนบ้า !” อวี่เฉินว่าพลางปาหมอนอิงปาอัดใส่หน้าอีกคน ก่อนรีบหมุนกายหนีซุกเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยความหงุดหงิด...วันนี้จื่อรุ่ยต้องกลับเข้าบริษัท เนื่องจากมีนายหน้าคนสำคัญจากเกาะฮ่องกงติดต่อเพื่อทำการค้าธุรกิจขนส่งร่วมกัน ร่างสูงใหญ
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기
บทที่ 7 อาเฉินน้อยหยุดซุกซนได้ไหม
อวี่เฉินเดินทอดน่องเลยออกมาจากบริษัทเฟิงซื่อกรุ๊ปไม่ไกล แค่เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงย่านการค้าของท่าเรือในผู่ตงแล้ว ซึ่งตรงนี้คงไม่ต้องเดาว่าเป็นของใคร เพราะดูจากความวุ่นวายของลูกเรือเช้านี้คงทำรายได้มูลค่าสูงต่อปีได้เป็นกอบเป็นกำทีเดียวส่วนอีกฟากฝั่ง ก็จะเป็นแหล่งการค้าแข็งขันเต็มรูปแบบ โดยมีตั้งแต่ผู้ประกอบการรายน้อย กระทั่งรายใหญ่ต่างก็มาสร้างตั้งรกรากการค้าแข่งอยู่บริเวณโดยรอบเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็น ภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้าหรือแหล่งช็อปปิ้งอื่น ๆ ซึ่งก่อนหน้าจำได้ว่าเฟิงจื่อรุ่ยเคยพามาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว หากไม่ใช่เพราะวันนั้นมีทะเลาะกับอีกฝ่ายเสียก่อน ก็คงได้มาที่นี่แล้วดวงตาคู่งามทอดสายตามองออกไปยังร้านชาโบราณแห่งหนึ่ง จากป้ายที่เขียนเป็นภาษาของกวางตุ้งที่อยู่ในมณฑลเดียวกันกับบ้านเกิด ก็ไม่รีรอที่จะเข้าไปสำรวจทันที ก่อนมองเห็นขนมขึ้นชื่อที่ตัวเองชอบกินและค่อนข้างหายากในเซี่ยงไฮ้ถูกวางขายอยู่ตรงนี้หลายอย่าง“ขอซุปหอยเป๋าฮื้อ แล้วก็ชาอู่หลงหนึ่งเหยือกครับ” เสียงเล็กตะโกนบอกเถ้าแก่ของร้านทันทีที่เข้ามารอไม่นานเถ้าแก่ก็ยกของที่สั่งเอาไว้ทั้งหมดวางลงบนโต๊ะถึงที่ ก่อนตามด้วยชาอู่หลงบรรจุอ
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기
บทที่ 8 งานเลี้ยงแสนวุ่นวาย
ช่วงบ่ายสองวันต่อมา อวี่เฉินถูกแม่บ้านของตระกูลเฟิงเดินขึ้นมาปลุกถึงภายในห้องนอนใหญ่ จากที่ง่วงงุนอยู่ถึงกับต้องตกใจ เมื่อเห็นจำนวนผู้คนมากหน้าหลายตาจากที่ไหนบ้างก็ไม่รู้ต่างกรูเข้ามารุมล้อมกันจับตัวเขา พร้อมเปลื้องผ้าจับกายยัดลงในถังไม้แช่ตัวอยู่นานสองนาน แถมยังถูกขัดผิวกายจนแสบหนังกำพร้าไปหมด จนอีกนิดผิวหนังก็แทบจะหลุดติดออกมาด้วยอยู่แล้ว“สวัสดีค่ะนายหญิง นี่คือเสื้อผ้าของงานค่ำคืนนี้นะคะ” อวี่เฉินเหลือบมองชุดที่ว่าแวบหนึ่ง ตอนนี้ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากงานค่ำคืนนี้…งานอะไร?แล้วทำไมเฟิงจื่อรุ่ยถึงไม่ได้บอกเขาก่อนล่วงหน้าเลยล่ะ นึกอยากจะพาไหนก็พาไปโดยไม่คิดจะบอกกล่าวกันสักหน่อยเหรอระหว่างอวี่เฉินกำลังหงุดหงิดหัวเสียอยู่กับตัวเองอยู่นั้น รู้ตัวอีกทีตัวเองก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว วันนี้กายขาวอยู่ในชุดสูทจีนคอตั้งสีดำสนิท ส่วนท่อนล่างก็เป็นกางเกงผ้าไหมยาวแบบทิ้งตัวสีเดียวกันก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขัดขึ้น ก่อนร่างคุ้นเคยของบอดี้การ์ดอย่างหยงอี้จะเดินเข้ามา พร้อมกับโค้งตัวรออยู่ตรงหน้า“นายหญิง นายท่านรออยู่ข้างล่างแล้วครับ” คนฟังครั้นได้ยินก็พยักหน้าตอบรับทันที“อือ นำทา
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기
บทที่ 9 เด็กดื้อต้องโดนอะไร
“ผม…ในนามผู้ถือหุ้นรายใหญ่และประธานบริหารของเฟิงซื่อกรุ๊ป ขอประกาศจบงานเพียงเท่านี้ และหวังว่าทุกท่านจะไม่มีใครแพร่งพรายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ หรือส่งต่อจนทำให้เกิดความเสียหายในวันรุ่งขึ้นนะครับ” น้ำเสียงทรงอำนาจประกาศก้อง แต่ใครบ้างเล่าจะไม่รู้ว่ามันคือถ้อยคำที่แฝงเร้นไปด้วยคำข่มขู่แทบทั้งสิ้น จนแขกเหรื่อในงานได้ยินก็ต่างรีบทยอยกันถอยกันออกไปจากงาน ขืนอยู่ต่อเกรงว่าคงจะไม่เป็นผลดีแน่“ไม่คิดเลยนะครับ ว่าผู้นำตระกูลเฟิงจะลำเอียงขนาดนี้” เมื่อเห็นว่าบนเรือไร้ซึ่งผู้คนแล้วจ้าวหลงจึงกล้าเปิดประเด็นขึ้นมา“แน่ใจเหรอ ?” น้ำเสียงห้วนตอบกลับเพียงสั้น ๆ ทั้งที่คราแรกอุตส่าห์ปรานีและคิดว่าอดีตเลขาตรงหน้าอาจได้รับบทเรียนในวันนั้นมากพอแล้ว สุดท้ายก็เหมือนจะไม่ใช่สักนิด หนำซ้ำยังกำเริบเสิบสานไม่เจียมตัวเองอีก“ตกลงที่จ้าวถาม ท่านประธานว่าไงละครับ” ร่างสูงใหญ่ก้าวฝีเท้าเข้ามาใกล้ยังอดีตพนักงาน พร้อมกับประโยคที่ทำให้จ้าวหลงต้องถอยร่นออกไป“นายคงไม่คิดว่า ฉันจะปล่อยให้ภรรยาต้องเดินไปไหนมาไหนโดยไม่มีคนตามหรอกใช่มั้ย” สีหน้าของคนฟังซีดลงถนัดตา ริมฝีปากที่เตรียมจะโต้แย้งกลับ บัดนี้กลับแข็งค้
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status