Acılı Aşk Novels & Stories

Demir, beni gerçekten hatırlamıyor musun? Anlaşılan o geçmişte tek başına kalan sadece kendisiydi. Boşunaydı. Bu üç yıl, Demir’e olan aşkının bedeliydi ve artık ödenmişti. Elif kalbindeki sızıyı bastırarak konuştu: "Demir, gel bu 'kağıt üzerindeki' evliliği bitirelim. Aramızda hiçbir bedensel bağ yok zaten."

"Onu hâlâ yeterince tanımıyor muyum? Lale'ye el kaldıracağı hiç aklıma gelmezdi." Karşı taraf ne dedi bilinmez, Kerem başı ağrıyarak açıklamaya çalıştı: "Onu tek taraflı mağdur edecek bir düşüncem yok. Hem ondan boşanmam da söz konusu olamaz." Karşı taraftan birden ses yükseldi: "Oha, ne kadar nadir bir şey. Asu senin ilk aşkının başını yardı, hâlâ aklından boşanmak geçmiyor, değil mi?"

Artık Sancaklı ailesinden maddi yardım isterken utanan ve çekingen olan o kül kedisi değildi. Muhabir ülkeye dönüş nedenini sorduğunda, Ece kendinden emin ve cesur bir şekilde cevap verdi: "İlk aşkımı geri kazanmak için döndüm." Uzaktan kumanda yere düştü. Ayla'nın yüreği de düştü. Dışarıdaki yağmur sanki daha da şiddetlenmişti.

Boğazını sıkan el aniden gevşedi, adam bu sefer onun ince belini kavradı ve kendine yapıştırdı. Adamın kaslı vücudunun hatları Duygu'nun yumuşak bedenine net bir şekilde kazınıyordu. Görmüyordu ama hissedebiliyordu, adamın vücudu ateş gibiydi, anormal derecede sıcaktı. Konuşurken nefesi de yakıcıydı: "Sana bir şans veriyorum, İstiyorsan beni it ve defol git! "

O zamanlar bizim Göksaray çevresinde, Kılıç ailesinin bu delikanlısından bahseden varsa, onu anlatmak için 'mükemmel' kelimesini kullanırdı. İste o zaman ögrenmistim bir kelimeyi: İlk görüşte aşk. Hâlâ hatırlıyorum, o an Instagram hesabıma sadece benim görebilecegim bir not düsmüstüm: "Alparslan Kılıç, o benim ilk görüste sonsuzlugum." Ve ilk bakısta kalbini kaptırdıgın birine sadece arkadas olarak katlanmak, nasıl mümkün olabilirdi ki?

"Üç yıl oldu, Yusuf hâlâ sana âşık olmadı. Kurallar gereği, artık dönüp sorumluluğunu üstlenmen gerek." Ecrin’in gözü biraz ötede Yusuf'un kollarını doladığı kıza takıldı. Bu, Yusuf'un ilk aşkını ilk kez görüşüydü. Kız çok saf görünüyordu, yumuşak, sessiz, sakin bir hali vardı. Üzerinde ucuz kıyafetler olsa bile dikkat çekiyordu. Demek Yusuf'un hoşlandığı tip buydu.

Kendini kutsal sanan o kadın duygusuzsa, bu sıradan insan için artık vazgeçme vakti gelmişti. *** Otel resepsiyonundan kâğıt ve kalem istedim. Bir veda mektubu yazdım: Elif, İstesen de istemesen de, her şey burada bitiyor. Seninle ve ilk aşkın Mert'le aranızdan çekiliyorum. Deniz sizin öz çocuğunuz, değil mi? Anlamıyorum... Madem benimle olmak seni bu kadar yoruyordu, madem her şeyi benden saklamak zorundaydın, o zaman neden benimle evlendin?

Ama ne de olsa yıllarca sevmişti, bir anda tamamen bırakmak ne kadar mümkündü? O iki kelime gözlerini acıttı, hemen bakışlarını kaçırdı. İçindeki derin acıyı Sefer, başını kaldırdığında fark etti, ama hiç çekinmeden onun yanında telefonu açtı, sesi yumuşacıktı: "Ne oldu?" Ece de Sefer'in bu tarafındaki hareketi fark etti.