Eski Sevgili Novels & Stories

Yavuz’un sesi sakindi ama tartışılmazdı. Pars dişlerini sıktı, gülümsedi: “Peki, madem Yavuz Bey öyle diyorsun, ben daha ne diyebilirim?” “Ama Yavuz Bey, siz bu kadar yüksek bir soylu ailenin çocuğusunuz, neden bu tanımadığım herifi kurtarıyorsunuz?” Yavuz gülümsedi, “Beyler, belki bilmiyorsunuz, bu arkadaş nişanlımın eski sevgilisi.”

"Sadece bir öğün yemek." Serhat içindeki tedirginliği ve huzursuzluğu bastırdı. "Bu kadar uzun süredir görüşmüyoruz, eski bir dostun basit iyi niyetini de mi reddedeceksin?" Böyle söyleyince, eğer yine reddederse, fazla önemsiyormuş gibi görünecekti. "O zaman, teşekkür ederim."

"Bir ay boyunca gerçek eşin olmama izin ver, Daven." Bu, basit bir istekti. Kalbi kırılmış bir kadının son yalvarışı gibi duyulan bir istek. Ama Althea Grayson için mesele bundan çok daha fazlasıydı. Bu, yıllarca verdiği ama karşılığını hiç alamadığı sevginin bedeliydi. Gururunun son kırıntısıydı. Althea en başından beri gerçeği biliyordu. Evliliklerinin aşkla hiçbir ilgisi yoktu. Daven Callister onunla aşkından değil, sorumluluk duygusundan evlenmişti. Üstelik büyükannesinin baskısı da bu kararda büyük rol oynamıştı. Bu evlilikte ne sevgi dolu sarılışlar vardı ne de şefkatli bakışlar. Sadece buz gibi bir sessizlik ve hiçbir zaman yuva gibi hissettirmeyen kocaman bir ev. Yine de Althe

İtiraf etmeliydi ki, dans öğrencilerinin selamı son derece zarifti. "Kusura bakmayın, Efe Bey." Serhan son derece samimiydi. "Kesinlikle haddimi aşmak gibi bir niyetim yok. Gerçekten bir şey danışmak için geldim. Çünkü benim de bir arkadaşım yaralandı, onunki de beş yıl oldu. Ama Efe Bey'in eşi kadar şanslı değil, tamamen iyileşemedi. O bir dansçı. Ayağının sakatlanması, hayatının yarısını kaybetmesi demek. Bu yüzden, ona yardım etmeyi çok isterim. Efe Bey, eğer iyi bir doktorunuz varsa, bana da önerebilir misiniz?"

Soğuk bir sesle söyledim: "Öbür gün boşanıyoruz. İlk aşkınla kurduğun o hayat çoktan yerini bulmuş. Benim sana bakmak gibi bir sorumluluğum mu kaldı?" "Elif, koskoca bir şirketin patronusun. En azından birbirimize biraz saygı gösterebiliriz, değil mi?" Soğuk sözlerim, geçmişteki nazik halimle kıyaslanınca oldukça sertti.

Güzin gülümsedi: "Evet, Emine Nine günaydın." Ece keyifsizdi, cansız bir şekilde seslendi: "Büyük nine günaydın." Emine Nine: "Ece'ciğim mutsuz mu? Ne oldu?" Ece cevap vermedi. Konuşmak istemiyordu.

Ece de aldırış etmedi, kendi kendine konuşmaya devam etti. “Bence sen gerçekten acınacak bir haldesin. Hayatın boyunca aşkın tadını hiç anlayamamışsın, değil mi? Bilir misin, Tolga benimle birlikteyken bana elleriyle yemek yapar, hastalandığımda da ilk anda yanıma gelirdi...” “Ayla, Tolga sana hiç 'Seni seviyorum' dedi mi? O eskiden bana sık sık söylerdi...”

"Onun için öyle uslu, öyle uysal davranıyordun. İçkiyi bıraktın, spor araba tutkusundan vazgeçtin, günlerini kütüphanede geçiriyordun. Ben şok olmuştum." Yusuf'un sevdiği tiple ilgisi olmayan Ecrin, aslında Silvora'nın en köklü ailelerinden biri olan Kaya Ailesi'nin büyük kızıydı. Eskiden hızlı ve hareketli bir hayatı sever, at biner, dağlarda koşar, bungee jumping yapardı. Neşeli ve ışıltılıydı. Onun gözünde aşk hep önemsiz bir şeydi.