Novel & Cerita Adie

Bukod doon ay parang mabababaw na. Kung titingnan mo ang itsura n'ya, he has a great features. Makapal ang kilay nito at madilim na bughaw ang mga mata, matangos ang ilong at mapula ang labi. Payat ang katawan nito ngunit puno ng muscles. Kung tutuusin ay mukha syang Americano. Gwapong Americano. "A-At alam ko... k-kaya mong sagutin ang tanong ko..."

akala ko mahihirapan akong palabasin siya sa huli ay lumabas rin itong nakayuko. " Are you shy? don't i'm mabait naman i'm zafreena! what about what's your name? " "Adielanie you can call me adie. " mahina nitong usal wala sa sariling pinagmasdan ng may ngiti ang dalawang bata unti-unti ay ramdam kong gumaan ang pakiramdam ni adie at ngumingiti na ito tahimik ko lang silang pinagmamasdan mapait akong napangiti hinihiling na sana nabuhay nalang siya, napagkaitan siyang maranasan kung pano maging isang bata...

Sa spring break, ihahatid ang mga ito ni Mike. Lahat sila ay nagkasundo sa desisyon niyang ito kaya masaya siya na kahit na sobrang biglaan ng lahat, walang kumontra sakanya. Bukod sa sama ng loob, may isa pa siyang dahilan at yun ay para makita ang pasyente niya. Yung lalaking kaparehong blood type, sakit at kamukha ni Shea! Ang pangalan ng lalaki ay Adrian White.

Hindi ko lang naisip non na posible talaga na mabuntis ako. “Gosh, bigatin pala ang anak ng tita mo Amira look.“ Sabi ni Sana na pinakita sa akin ang profile ni Adrain sa internet. Adrian Attheo Vazques Leviste, one of the young Billionaire in Asia, who owns several hotel and resort in the Philippines, Sinagopore, Indonesia and Thailand. He is the cousin of Raphael Leviste the young businessman who owns the most oil and canning factory all over the Asia.

At nagkatotoo iyon and I am very very proud of him! Ang panganay na anak ko na si Adi, I mean si Axel, ay isa na ding ganap na negosyante dahil siya na ang CEO ng mga Samaniego Group of Companies Incorporated. He is already twenty-five years old at dahil accelerated siya noon ay nagawa pa niyang kumuha masters degree. And I am so proud of our Kuya Axel dahil ayaw na niyang tinatawag pa siyang Ad

Naizo Adeje is one of his childhood friend and a very dear to him. Kaya pala tatlong araw dahil dalawang kaibigan ang pupuntahan niya. Una muna ang sa kay Naizo, a famous business prodigy in the industry and Jericho Nofre of Tenerife, the most soothing hot bachelor in town known as the computer scientist prodigy. He contributed a lot in computer science.

Tadtad ng tattoo ang katawan nito, magulo ang buhok na parang ginawa na yatang pugad ng mga ibon at kahit paman may suot itong makapal na glassess ay halata parin ang nangingitim nitong eye bags. Pumasok si Adrian sa loob habang hatak-hatak parin ako, "Ariah, this is Zero, isang matinik na hacker at isang underground agent." Pagpalakilala ni Adrian sa lalaking nakatattoo na ngayo'y nakaupo na sa lumang swivel chair sa harap namin. Tiningnan ko si Adrian kung seryoso ba talaga siya sa taong nilapitan namin at bakas talaga sa mukha nito na hindi nga siya nagbibiro.

Agad namang bumaling ang aking atensyon sa lalaking pumasok sa aming pintuan. Kununot noo na tumingin ako kay Mommy. “Mommy?” mukhang naiintindihan naman niya ang aking ibig sabihin. “Ah, he’s Adie. He’s the one who helped me Anak.” Tumango naman ako sa kaniya at tumayo at lumapit sa lalaking bagong dating. Nag mano ako rito. “Good afternoon po Tito Adie! Thank you for helping my mom,” masayang sabi ko at malaking ngiti ang iginawad sa kaniya.

At hindi ko maitatanggi na malaking parte nun si Adrian. Adrian. Hindi ko man inakala na magiging mahalaga siya sa buhay ko nang ganito. Simple lang siya. Hindi flashy, hindi sikat, hindi rin mayaman. Pero sa dami ng kilala ko, siya lang ang taong hindi natakot kilalanin ako, hindi lang bilang Althea na singer, kundi bilang Althea na simpleng tao na maraming flaws at insecurities.

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!