Blindsided Novels & Stories

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

At muling nagpambuno ang dalawa. Medyo ng sandaling iyon ay tila nahihimasmasan na ang diwa ni Selina. Nagawa na kase nitong magreact.At magtaka sa nangyayari at nakitaan ng takot sa mukha ng makita niyang nagrarambulan ang dalawang lalaki sa dilim. Pero parang nakalutang pa rin sa ulap si Selina parang wala siyang lakas parang hindi niya maigalaw ang katawan.Maging ang sigaw nito parang walang lakas.

I was finally able to breathe when she's no longer talking to me. "Something just came up," Faith just said coolly. I looked at her through the rearview mirror and she's just looking outside through the window. I know something happened. She's very transparent. Sa aming tatlo, she's the worst liar. She just can't lie because in the first place, she doesn't know how to. It's like whenever she lies, you'll know she's lying. And I don't know if that's a good thing.

“So here’s my question: what’s something that you’ve done that you’d advice others never to do?” Talagang nagbasa pa ito mula sa phone. Tinunga ni Venice ang alak. It’s a harmless kind of question. Hindi mahirap hindi sagutin. “Siguro ang mag-blind date?” kunot noong sagot ni Dasha. “Blind dates are… exhausting. A headache. You’ll meet people with terrible mindsets. I can’t even imagine someone’s brain is working that way.” Mahina siyang natawa. Mukhang traumatized si Dasha. Sino kaya ang naging ka-blind date nito? Hmm…

Nagpatuloy ito sa pagmamaneho habang napatingin naman siya sa side mirror at dahil maulan, hindi niya nakita ang mukha nito sa salamin. Napaismid siya at napasandal sa kinauupuan. Hindi siya madadala ni Audric sa paulan-ulan nito sa labas.

Mahina niyang sambit nang hindi makapa ang cellphone sa bulsa. Kung kailan naman kailangan! Gumapang ang kilabot sa sistema niya ng makarinig ng yabag. Ibang iba ang pakiramdam na ito kaysa pagnanonood siya ng mga horror movies. Mas nakakakilabot pala pagtotoo nang nangyayari! Paano kapag nakita siya nito? Dahil sa nasaksihan niya ang ginawa nitong pagnanakaw ay baka ilibing siya nito matapos patayin o baka ilibing siya ng buhay!

dagdag pa niya saka napapikit nalang para damhin ang simoy ng hangin Napatingin ako sa malaking orasan mula sa kinauupuan namin. Bawat pagdaan ng segundo, ang siyang paglapit naman ng panganib samin. Napayuko ako sa mga kamay ko. Mas lalo akong nakaramdam ng panghihina nang malamang wala akong laban sa gantong field. Mas lalo kong naintindihang walang laban ang mga babae sa gantong lugar

Sa kalagitnaan ng pagbabangayan ay napatingin ako kay Zillan na tahimik lang sa gilid at walang ganang pinapanood ang nangyayari. Napaawang ang bibig ko nang bigla siyang tumingin sa akin dahilan para magtagpo ang mga mata namin. Pinagdikit niya ang labi at hindi natinag. His relentless eyes remained on me for seconds and I could hardly stand it. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at halos mapahawak sa dibdib dahil sa kaba. This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it

HINDIK na hindik ang marahas at malupit na business magnate sa lungsod nang bumagsak sa sarili niyang patibong ng kamatayan. Sisinghap-singhap habang bumababa sa BDSM bondage bed. Halos gumagapang nang makaakyat sa hagdan para makatakas sa sikretong lagusan. Hindi alintana ang h**o’t h***d niyang katawan. Kailangan niyang makatakas sa kanyang tiyak na… katapusan!

Ang sikat ng araw ay marahang sumilip sa pagitan ng mga blinds ng bintana, casting golden streaks across the mahogany floorboards of the office. The storm had finally passed, leaving only the quiet, rhythmic sound of water dripping from the roof gutters outside.