روايات وقصص ضمن Adobo Pick Up Lines

Napakunot-noo s'ya dahil sa bilis nitong makaluto. "Nag magic ka ba ng adobo babe?" nagtatakang tanong n'ya rito. "Yeah! Isa akong adobo magician ngayon wife. Upo ka na at kakainin kita, este kakain na pala tayo," biro pa nito. Napailing na lamang s'ya dahil sa kamanyakan ni Nicollai na gustong-gusto n'ya naman. "Thanks!" tipid na pasasalamat n'ya rito.

Wala naman itong abiso ngayon sa kanya, gusto niya lang daw talaga ipatikim sa akin ang paboritong version ng adobo ni Joaquin. “Nagustuhan mo ba Miss?” buong-lugod na usisa sa akin ni Manang Maria. Mabilis akong tumango matapos kagatan ang piraso ng malambot na karne. Manamis-namis din ang sauce nito. Nilagyan niya rin ng nilagang itlog ng manok ang niluto niyang adobo. “Ngayon lang po ako nakakain ng adobo na may itlog!” nasisiyahan kong wika. Marahang pinatay ni Manang ang kalan pagkabalik niya ng takip. Payak siyang tumawa.

Ang totoo lasang papaitan kasi ang adobo imbis na lasang adobo. “M-Masarap.” Napatitig siya sa napakaraming nilagay niya. Hindi s'ya namatay sa pagkaka pukpok sakaniya ngunit dito yata siya mamamatay sa luto ni Karina. “Ayos kalang? Namumutla ka?” Ganito pala talaga. Ngayon lang niya napag tanto na pagmahal mo talaga ang isang tao kahit ano pa gagawin mo mapasaya lang ito.

Pag tanggi ko sa pag aaya nito. Kahit na na te temp na ako na pa unlakan ang alok nito. Yung fave na adobo na kasi yun eh. Ayaw ko pa naman na nag sasayang ng pag kain. Tapos hindi naman sa ano pa ha. Masarap kasi talaga mag luto ito ng adobo eh. Kaya nga unti unti na nito na titibag ang pader na ginawa ko para sa aming dalawa. Nakita ko ang lungkot na bumadha sa mukha nito pero hindi na sya nag pilit pa.

"Masarap ba ang Adobong Batangas ko? O baka naman nahihiya ka laang umamin na napaibig ka ng luto ko?" Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa. Binalot ko muli ng malamig at walang pakialam na ekspresyon ang aking mukha. "Sakto lang," malamig kong sagot, itinagilid ko pa ang aking ulo upang ipakita ang kawalan ng interes. "Walang special. Lasang ordinaryong adobo lang na pwedeng mabili sa kahit anong karinderya sa kanto."

Sofia rose from my lap, and I turned toward the stove to check my adobo. “Luto na. Kakain na tayo.” sabi ko at sumandok na ako ng ulam. Kumuha naman ng mga plato si Sofia at inayos ito sa ibabaw ng mesa. Siya na rin ang nagsandok ng kanin. “Oh my God! This is so good!” napapapikit pa siya habang nginunguya ang kinakain niya. “This is the best adobo ever! Turuan mo din akong magluto nito ha.”

“Hindi naman no! Nagkataon lang na nasa sala ako, kaya narinig ko ang pinag usapan nila Mayor at doctor version! Nakangiti wika nito” "O sige naniwala na ako sayo ate! Pero ate pwede po ba lutuan mo ako ng Adobong baboy, kasi po gusto ko ng adobo yung may saging na saba. Okay lang po ba na ipag luto mo ako non ate? Mahinang sabi ko kay ate nimfa.” "Aba oo naman mukhang adobo ang pinag lilihihan mo. Em baka, maging tuyoin ang anak mo? Natatawang biro nito sa akin.”

"Guess what I am planning to cook?" "Uhh...adobo?" Hindi ko siguradong sagot pero ngumiti lang ang loko. "Just wait and see. Adobo is just close to it. I will make sure you will scream in so much delectable my cook would be." "Ang dami mo pang sinabi. Simulan mo na!"

Ako naman, bahagyang nagulat at natigilan kasi hindi ko inexpect na gusto pala niya ang luto ko. Pakiramdam ko tuloy, uminit ang mukha ko sa sinabi niya. "O-Okay lang naman. Iyong adobo ba?" tanong ko since 'yon palagi ang niluluto ko na napaparami siya ng kanin. Malakas din ang adobo sa karinderya kaya madalas nagkakaubusan. "Pinakbet? Gusto mo rin?"

Kumuha rin siya ng adobo sa mangkok at agad na tinikman. "How does it taste?" kampanteng tanong ko. Inaral ko kasing maigi ang pagluluto ng adobo. "Babe, ang sarap mo! P'wede na ba kitang asawahin?" wika niya matapos tikman ang aking niluto. "Ano?" pag-uulit ko. Mali lang siguro ako ng dinig. "I mean, mas masarap ito kaysa dati. P'wede na kitang pakasalan."