Ako Ang Daigdig

"Ma, ano ba? Pagod na pagod na akong maging sunud-sunuran sa inyo! Sa buong buhay ko, wala akong ibang ginawa kundi sundin ang lahat ng utos at nais ninyo. Bakit ngayon, isang hiling ko lang, bakit ayaw niyo akong pagbigyan?" Hindi ko na mapigilang umiyak, ang sakit sobra. Anak niya ako, bakit kailangan niyang magdesisyon na ako dapat? Isang malakas na sampal na naman ang natanggap ko galing sa kanya, na hindi ko na ikinagulat pa. Sanay na ako sa pananakit niya simula noong bata pa ako hanggang ngayon, na 23 years old na ako, lalong lalo na pag hindi ko sundin ang gusto niyang mangyari. "How dare you na sagutin ako ng ganyan? Ako ang bumuhay sa'yo kaya ako ang magdedesisyon. Kaya wala kang karapatan na kalabanin ang nais ko!" Inis na sigaw niya sa akin, kulang na lang sabunutan niya ako. "Ma, mali naman kasi kayo, ayaw ko pa pong magpakasal. Ipakasal niyo ako nang hindi niyo man lang ako tinatanong? Ma, please babalik na lang ako ng Paris," pagmamakaawa ko, ngunit tanging titig lamang ang pinupukol niya sa akin at walang bakas na naawa ito sa akin. Bakit, Ma? "Enough!" Isang malakas na sampal ulit ang natamo ko sa kabilang pisngi ko na ikinabagsak ko sa sahig. "Belphoebe Sinclair, sa gusto mo o hindi, magpapakasal ka sa lalaking 'yun." Parang echo ang boses niya na paulit-ulit sa tenga ko. Bakit ganun? Pakiramdam ko, parang ginawa akong bayad sa hindi ko alam na utang. Ano ba ang kasalanan ko? Bakit kailangan ipakasal ako sa taong hindi ko kilala at hindi ko naman mahal.

Trixxie Angeles. Gusto lang niyang paghiwalayan ang kapatid at ang hipag pero nag-backfire ang plano niya. Nagbunga ang isang gabibf pinagsaluhan nila ni Gavin. Gavin Mendez. Isang lalaking malikot sa babae ngunit nagkagusto sa babaeng may asawa na. Ano ang kaya niyang isakripisyo sa ngalan ng pag-ibig? Dumaan ang limang taon at kailangan niyang makipagkita sa lalaking nilinlang niya para sa kapakanan ng kanyang anak na may sakit. Ano ang kaya niyang ibigay sa lalaking minsan na siyang sinabihan na walang iibig sa kanya?

WARNING: R[18] STORY WITH EXTREMELY EXPLICIT/MATURE CONTENT Isang babae lang ang kailangan niya para iligtas ang sarili niya sa isang kasal na hindi niya gusto. At nahanap niya ito… sa isang estranghera. Si Joaquin Antonio Jr.—isang batang CEO, gwapo, mayaman, at kilalang babaero. Para sa kaniya, ang mga babae ay libangan lang. Walang dapat seryosohin. Hanggang sa napilitan siyang maghanap ng babaeng pakakasalan sa loob ng dalawang buwan. At sa gitna ng desperasyon— inalok niya ng kasal ang isang babaeng hindi niya kilala. Si Lara. Ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang babaeng iyon ang ina ng anak niya mula sa gabing pilit niyang kinalimutan apat na taon na ang nakalilipas. Isang kasal na nagsimula sa kasinungalingan. Isang relasyon na puno ng lihim. At isang pag-ibig na kailangang ipaglaban. Laban sa kaniyang ama. Laban sa reputasyon ng kanilang pamilya. At laban sa sarili niyang pagkatao. Hanggang saan siya handang sumugal para sa babaeng hindi niya dapat mahalin pero siyang tanging nakapagpabago sa kanya?

Ang unang pagkikita nina Isabelle Reyes at Andres Vargas ay sa isang handaan, kung saan kapansin-pansin ang natatanging kagandahan ng dalaga. Halos lahat ng mga mata ng mga tao ay napako sa kanya. Tanging si Andres lamang na nakasuot ng tuwid na unipormeng militar, may mahigpit na tindig, at tahimik siyang tiningnan na may kalmadong pagkawalang-interes. Ngunit dahil sa kasunduan ng kanilang mga pamilya — ang pamilya Reyes at pamilya Vargas — pinilit ipakasal si Isabelle kay Andres, isang bagay na hindi naman tinutulan ng dalaga. Matapos ang kasal, habang sila ay magkasama sa kanilang higaan, tinanong ni Andres si Isabelle tungkol sa ugnayan nila ng kanyang kapatid na si Marco. Sa pagkakaalam ni Andres, may malalim na pagkakaunawaan sa pagitan ng dalawa. Hindi niya alam kung ano ang nararamdaman, dahil sa pakiwari niya, inagaw niya ang nobya ng kanyang kapatid. Ngunit sa paglipas ng mga araw, unti-unting nahulog ang kanyang damdamin para kay Isabelle at ninais niyang mapasakanya ito ng buo. Ngunit may isang lihim si Isabelle — isang lihim na siya ay muling nabuhay upang iligtas ang buhay ng lalaki mula sa nalalapit nitong kamatayan dulot ng digmaan. Maililigtas kaya niya ito, o magkasama silang mapapahamak?

Alice is a loving and caring child to her adopted parents and she is very happy but she hides the sadness and fear in the brilliance of her smile. after the ugly scene that Alice witnessed inside the house of the man in black whom, she met endangering her life, they will meet again in a situation that Alice did not expect. Alice's mind and heart were full of fear but that was covered when Alice met Joshua. The heartless Fellow Billionaire Joshua. A living Lucifer but a demon-like person. Joshua will soften when he met the angelic beauty of the face of the woman that is Full of scars on her body And face but her face got Joshua's full attention. From the day that Joshua saw Alice in her miserable situation, he promised to protect her in any way he can do but for him to do that he needed, wanted rather marry Alice. will Alice can stop her heart from beating very fast whenever Joshua is near to her and fight to never fall in love with her husband or will she let her heart to beat like a running horse to her devil husband but an angel savior. “I married my devil, angel saviour.”

Isang mainit na gabi, ang unang pagkakamali ko. But the hell I care? Dinala ako sa langit ng lalaking iyun, magpabebe pa ba ako? sh*t gabi gabi kong hinahanap ang katawan ng lalaking iyun kaya gabi gabi akong bumalik sa bar para sa kanya. Doon ko lang rin siya makita sa bar sa gabi. Nanlaki ang mata ko ng makita ang news at nakita ko ang mukha ng ng lalaki, he's a billionaire!? the hell! may asawa ba yan!? Mabilis kong sinearch ang pangalan sa internet. Oh, single but delikado parin ang buhay natin sa lalaking iyan. Iiwasan ko na yan, hindi na ako babalik sa bar. Every night hinanap siya ng aking katawan pero tiniis ko lahat at ako nalang ang nagpapaligaya sa sarili ko. Hanggang sa nahanap ng lalaki ang condo ko. Umaga, tanghali, gabi man ginawa namin iyun pero syempre nagiingat kami lalo na ako! lugi ako pag may makatakas na sperm. Pag bumisita iyun wala kaming ginawa kung ang painitin ang isa't isa. Sa kusina, kwarto, sa hagdanan, sa sofa.. kahit saang sulok sa condo ko. Ngayon naiisipan niyang gawin namin iyun sa iba't ibang lugar, like beach, hotel at marami pa. Sino naman ako para tumanggi diba? argh! Pero hindi ko inakalang tumibok na ang puso ko para sa kanya. Hindi na ang katawan ko ang naghahanap sa kanya, ang buong pagkatao ko na. Delikado ako pero anong magagawa ako? napapasaya niya ako, hindi naman ako. Napapasaya ko rin siya. Fubu lang ang relasyon pero ginusto ko to, panindigan ko.

Kylee Nicole Montenegro, ako 'yun. Labing-walong taong gulang na at malapit ng mag-kolehiyo. Hindi na ako nagho-homeschool; malapit na akong maging normal na estudyante, tulad ng pangako ni Dad. Homeschooled ako mula nung ako'y limang taon dahil sa isang aksidente. Madalas sabihin ng mga tao na marami daw nangyari sa buhay ko noong bata ako, pero isang bagay lang ang matandaan ko — isang panyo. Isang hindi kakilalang bata ang nagbigay sa akin nito, at hindi ko alam ang pangalan niya. Malamang, hindi ko na siya makikilala matapos ang maraming taon, pero umaasa ako na isang araw ay makakita ako sa kanya para magpasalamat. Ang hindi kakilalang ito ang tumulong sa akin nang mawala ako sa mall. Naalala ko ang bahagi ng pangyayari, pero hindi lahat. Napapangiti ako nang hindi ko namamalay. Pagkatapos kong lumabas ng banyo, napansin ko ulit ang panyo at ngumiti. Mukhang may kaunting paghanga ako sa taong nagbigay nito sa akin. Ilang taon na itong nasa akin at hindi ko pa ito nalalabhan. May nakasulat ding salitang "TRIST" dito. Iniisip ko kung pangalan ba ito. Nagtango na lang ako dahil wala akong alam. Nahulog sa malalim na iniisip, isang katok sa pinto ang bumalik sa akin sa realidad. "PUPUNTA NA!" sigaw ko nang marinig ko si Ate Lena na nagpapaalam na ang almusal ay handa na. Isinilid ko ulit ang panyo sa aparador, may kakaibang tanong pa rin sa aking isipan. SINO KA?

Hindi ako gold digger. Oo, tatlong trabaho ang pinagsasabay ko. Server ako sa umaga, cashier sa hapon, at sa gabi, naglilinis ako ng kubeta sa isang bar sa Makati. Ako si Maria Tala Loresca, twenty-three years old. May utang na kasing lalim ng depression ko, at walang balak na lumaki ang interest nito. Kaya nang lapitan ako ni Lucas Salazar sa VIP lounge ng club na pinagtatrabahuhan ko isang lalaking nakasuot ng suit na halatang isang buwang sahod ko ang isang butones, may amoy na pangmayaman at kayabangan, at may titig na parang hinuhubaran na ako bago pa man ako magsalita, akala ko isa siyang manyakis na mayaman. "Five million. One night. No names, no feelings, no bullshit." Tiningnan ko siya. Six feet. Broad shoulders. At isang ngisi ng lalaking sanay makuha ang gusto niya. "Sure. Sige. Pero cash agad." That night, ikinama niya ako sa penthouse niya. Walang bulaklak. Walang kandila. Pagkatapos? Limang milyon sa bedside table. Umalis akong hindi siya ginising. Akala ko tapos na. Hanggang sa malaman ko ang totoo makalipas ang tatlong linggo. Ako pala ang sikretong anak ng taong pinakakinamumuhian niya ang ina ko ang babaeng sumira sa pamilya niya, at siya ang rason kung bakit namatay ang kanyang ina. Kaya ang plano ko ay paibigin siya. Pakakasalan ko siya. Gagamitin ang apelyidong Salazar para kunin ang lahat—pera, lupa, dignidad niya. Plano ko siyang sirain. Hindi ko inasahan na habang ginagawa ko 'yon, unti-unti rin pala akong mababaliw sa kanya. Sa mga kamay niyang humawak hindi lang ng katawan ko kundi ng pusong tinuruan kong maging bato. At ang masaklap? Kapag nalaman niya ang totoo—na ang babaeng hinuhubaran niya sa kama ay ang mismong dugo ng demonyong hinahangad niyang mamatay at hindi ako sure kung sino ang mas masasaktan. Siya ba? O ako?

Nagpakasal si Julliane sa edad na dalawang pu't taong gulang dahil sa isang sirkumtansya na nangyari sa kanyang pamilya. Hindi siya gusto ng lalaki na pinakasalan niya. At sa ikalawang araw ng kanilang kasal ay pinadala siya nito sa Amerika para doon magpatuloy ng pag-aaral. Pero muli siyang nagbalik sa Pilipinas makalipas ng tatlong taon dahil malubha na ang sakit ng kanyang ina. At may isa pa siyang gustong gawin, ito ay ang pirmahan ang annulment paper na nakahanda na agad sa unang pagkikita pa pa lang nila ng kanyang asawa. Pero nagtaka si Julliane, dahil hindi agad pinirmahan ng lalaki ang papeles, dahil dito ay naisip niya na baka may kaunting pag-asa sa kanya na sana ay matutunan rin siyang mahalin ng kanyang asawa.

Ang akala mo ay makakatakas ka na din sa pang-aalipusta sayo ng mga magulang mo dahil sa may taong nagmamahal na sayo, ang hindi mo din alam ay ginagamit ka lang din naman nito. Pag-ibig? Ano ba talaga ang silbi ng salitang iyan, kung lahat naman sila ay pinagkakaisahan ako, pinagkaisahan ako ng tadhana. Ang pagmamahal na kay sagana noong una ay bigla na lang naglaho ng malaman kong ginagamit niya lang ako. Ng mapakasal ako sa isang lalaking hindi ko kakilala ay mas naging impyerno pa ang aking buhay. Wala na bang mas ikakalupit ang tadhana? Pagod na ako, pagod na pagod na ako, kung bakit kasi nangyayari sa aking ang mga ganitong bagay. Naghintay ako, kinuha nila ang kompanya na dapat ay para sa akin, mga ari-arian na dapat para sa akin, ang anak ko na pinatay nila kahit nasa sinapupunan ko pa ito, hindi pa sila nasiyahan at pati ako ay pinapapatay nila. Naghihintay lang ako ng pagkakataon, hintayin niyo ang aking pagbabalik. Tiyak na sa pagbabalik ko ay hindi ko kayo papalampasin lahat.