Pharmacist Quotes Novels & Stories

o sa sinabi ng pharmacist na, “Siya? Eh mukhang menopause na ‘yan. Pulang-pula ang mukha ni Auntie Michelle ng lumabas sila ng drugstore, kabaliktaran niya na sobrang saya. “Thank you, Auntie Michelle, ha. Kung hindi ka dumating baka hindi ako nakabili nito.” Hindi ito sumagot, nakatingin lang ito sa kanya na parang dismayado. “P-Pasensya na po, ha. Ginamit kita para makabili nito. W-wala po kasi akong kakilala na pwedeng samahan ako.”

Iminuwestra ko nang pabilog ang mga kamah ko sa harapan. "Ahhh. You mean that whor-wholesome chicks earlier?" Tumango ako. 'Di ko maitago ang amusement ko sa kaharap. God. Can he be more crude? "Not her. Some business." "Bukod sa pagiging doktor may negosyo ka din?" "Yes. Drugs." "Wow! Pharmacist ka rin. Ang cool." Humahangang bulalas ko. Ngumis ito na tila aso. "Yes. You could say that. May pharmaceutical business kami." Sabay yuko nito't tila may hinahanap na kung ano sa loob ng belt bag.

Mas lalong naguluhan ang pharmacist pero sinabi niya, “Wala akong pakielam kung baliw na kayo. Basta bayaran ninyo ako.” “Okay lang ba kayo?” lumabas ng pinto si Adrian, nakapamulsa siya. “Opo!” sabi ni Taylor at Charlie ng sabay. “Naliligaw po siya,” sabi ni Charlie, itinuro niya ang pharmacist. “Opo, ligaw na ligaw po,” sangayon ni Taylor. Dahil binayaran na ni Charlie ang pharmacist, sinabi niya, “Okay, oras na para i-deliver ang order na ito sa tunay na nangangailangan nito, hindi sa amin, pero sa iba!”

Napa-squint ako at itinakip ang kamay ko sa mga mata ko habang dahan-dahang naglalakad pabalik sa office. Nandoon pa rin ang hilo. Nandoon pa rin ang pagsusuka at sakit ng ulo. Pero at least may gamot na ako. Habang naglalakad, hindi mawala sa isip ko ang sinabi ng pharmacist. The way she looked at my stomach. The way she told me to see a doctor. Akala ba niya buntis ako?

Napa-squint ako at itinakip ang kamay ko sa mga mata ko habang dahan-dahang naglalakad pabalik sa office. Nandoon pa rin ang hilo. Nandoon pa rin ang pagsusuka at sakit ng ulo. Pero at least may gamot na ako. Habang naglalakad, hindi mawala sa isip ko ang sinabi ng pharmacist. The way she looked at my stomach. The way she told me to see a doctor. Akala ba niya buntis ako?

Sinamaan niya ng tingin si Sophie. “Kung mahuhuli ka na may reseta lang ng isang pasyente, trabaho mo na ang magwalis sa sahig mamaya." Natawa ang ilang pharmacist at tumabi para tumigil sa pagtatrabaho. “Ano? Hindi mo magagawa iyon!" Sabi ni Sophie. Galit na galit, gusto niyang makipagtalo, ngunit ipinatong ni Alex ang kamay nito sa braso niya.

"Ngayon, ikinararangal kong makapunta sa Pharmaceutical University at pag-usapan ang tungkol sa aking maliit na karanasan bilang isang doktor sa lahat ng mga taon na ito. Sana po ay makapagbigay ako ng kaunting tulong at inspirasyon sa mga estudyante dito. “Kayong lahat ay mga bulaklak sa industriya ng parmasyutiko na hindi pa namumulaklak. Kayo ang mga tagapagmana sa hinaharap sa industriya ng medikal. Bilang isang senior, masaya akong nakilala ko kayong mga mahuhusay na junior dito!"

"Hey, miss." Nakita ko sa gilid ng aking mata si Stan na nakikipag-usap sa Pharmacist. Hinayaan ko nalang iyon at nagpatuloy sa paghahanap ng kakailanganin ko. "Yes, sir?" "Where can I fit this one?" Natigilan ako at nabitawan ang Vitress na hawak hawak ko. Did I heard him right? Nasa Mercury drug kami. Ano kamo ang isusukat niya? Sana naman hindi 'yong nasa isip ko!

Naiinggit siya. Ilang saglit ay pinahid niya ang luha sa pisngi. Talagang hindi niya na napigilan at naiyak na siya. Kung bakit kasi napaka iyakin niya? “Kung ikaw ang magiging manager ng pharmacy ko, tiyak isang buwan pa lang maba-bankrupt kaagad. Kung kani-kanino mo lang pala binibigay ang mga gamot dito.”

Nandito lang siya para magpadala ng pills! Higit pa roon, marami siyang alam na botika at apothecary, pero pinanatili niya ang katapatan niya at ngumiti habang nagsabing, “Pakiusap, sir—hindi ako magsisinungaling sa'yo. Nireseta ni Mr. Lawrence ang mga gamot na'to para kay Mr. Zeller. Pwede niyong tanungin si Mr. Zeller kung di kayo naniniwala sa'kin.” Sa kasamaang palad para kay Nash, may mga tao talagang abusado, wala silang pakialam sa mabuting pag-aasal at kakantiin nila ang kahit na sinong mukhang mahina.