Ako Ang Daigdig Novels & Stories

Got the point? "Philippines." Sagot ko naman dito. Bumadha naman sa mukha nito ang pagtataka. Halatang di nito alam kung ano yun. "Saang kontinente yun?" Tanong nito na takang taka at halatang nag-iisip din. "Asia, sa Earth." Maikling sagot ko dito. Napakunot naman ang noo nito at tila nagloading ang bawat impormasyon hangang sa naintindihan na nito.

KAPAG natapos ng Earth ang pag-rotate niya sa axis niya, isang buong araw na naman ito. Yun ang rason kung bakit pumapatak ang bawat segundo, ang bawat minuto, ang bawat oras. Pero kapag umandar na ang oras pero alam mong hindi nag-bago ang paligid mo, siguro nasa ibang mundo ka na. Where am I then? Venus? It feels my whole day just stucked on 243 days.

baliw na mundong ito! What was that again? MAGICZARD ACADEMY, THE SCHOOL OF MAGICS? This is my fate? Dito kami nababagay? Ito ang mundo ko? May iba pa bang mundo na pwedeng tirahan maliban sa Earth? Or am I in Mars? THIS IS F*CKNG CRAZY! "Hello? Are you okay?"

Nagawa pang magbiro ni mommy. Mesaiyah, anlabo-labo talaga ng mundo. Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa.

hindi niya maiwasang pumunta sa ikalawang mundo upang makita, sigurado siyang may ilang uri ng koneksyon sa kanya doon. "Ano ang mangyayari kung ang Ikalawang Daigdig ay babalik sa Lupa?" Nagtanong si Esteban sa malalim na boses. Bunga? Ang susunod na matandang lalaki ay ngumiti nang walang magawa, nang ang Apocalypse ay nasa tuktok ng lakas nito, libu-libong mga master sa antas ng Pride ang nagawang pigilan ang ikalawang mundo, at ngayon, ang lakas ng Apocalypse ay wala na doon, kung ang ikalawang mundo muling umatake, ang Apocalypse ay hindi maiiwasang walang kapangyarihang lumaban, at ang lupa ay pamamahalaan ng ikalawang mundo, at sa proseso ng dominasyong ito, hindi maiiwasang magkaroon

Kung ang araw ay isa lang bato sa buong daigdig, maituturing na napakaliit na buhangin lang ang earth. Kung ang mga tao ay napakaliit at kailangan nilang tumira sa isang napakaliit na buhangin, ano pa ang kahalagahan ng mga tao? Gaano talaga kalaki sa buong mundo o buong daigdig ang marerepresenta ng science na ginawa lang ng mga tao sa isang maliit na buhangin?

sambit ni Kech. Kung walang gustong pumalit sa angkan ni lolo at lola maglalaho na ang underground world na tinayo pa nang ninuno namin noon. "Jihua shi shenme?" tanong ko sa kanya may koneksyon man ako sa loob ayokong gamitin 'yon para malaman ang totoong nangyayari dahil magkakaiba ang nakikita. (What's the plan?)

"Wala 'yon," sagot ni Celeste habang tinatapik ang likod ni Ravia. Nang humiwalay ito sa kaniya ay nagtanong siyang muli rito, "Ano ba'ng work nina Mommy at Daddy mo?" "Cargo business. Pumupunta sila sa ibang bansa dahil sa mga business trip na ginagawa nila. Halos hindi na nga sila nakakauwi sa bahay, e."

"Hindi ito ordinaryong kalasag. Parang nabubuhay!" Sa screen, bumungad sa kanila ang isang tanawing nakagimbal. Sa gitna ng kadiliman, lumitaw ang isang malaking landmass, mas malaki pa sa anumang kontinente sa Daigdig, at balot ng isang matingkad na lilang aura. Ito ang Dark Continent, isang lugar na tila gawa sa mismong bangungot. Ang ibabaw nito ay puno ng matutulis na bundok na umaabot sa kalawakan, at ang mga ilog nito'y kumikinang na parang dugo sa gitna ng kadiliman.

“Asus! Di naman nila tayo kakainin kaya wag kang kabahan. Di naman sila mga immortal eh kaya chill lang.” Hanggang sa bumukas yung elevator ay nagdaldalan lang kami ni Phaevillien kung saan saan na narating ang topic namin kahit ang Miss Universe napag-usapan namin. Bakit Miss Universe? Eh nasa Earth lang naman ang mga representatives? Walang aliens from other planet. Excited pa naman yun dahil makikita natin ang Miss Mars, Miss Venus, Miss Mercury at iba pa. We don’t know bukod sa ibang planeta na kilala natin ay meron pang iba. Naging science expert na tuloy ako. Hate ko pa naman ito expect sa Earth and Space ayoko ng Chemistry dahil nakakadugo ng utak at syempre may solving solving pa rin