Alamat Ng Dagat Novels & Stories

Kahit ang isang ten-thousand-ton cargo ship ay isang patak lang sa malawak na karagatan, at ang buong araw na tuloy-tuloy na alon ay hindi mag-iiwan ng kahit anong basehan para lakbayin ng kalaban. Dahil, 29% ng lugar sa mundo ay lupa, at ang natitirang 71% ay ang dagat. Bukod dito, ang bawat piraso ng lupa ay may sariling nagmamay-ari, pero ang two-thirds ng dagat ay pampublikong tubig na hindi kabilang sa kahit anong bansa. Kaya, pagkatapos maglayag ng isang barko sa dagat, walang makakahanap dito kung ayaw nitong mahanap.

It’s twice- no, thrice as big as the other buildings around. Napatingin ako sa dagat na nasa ilalim ng tulay na inaapakan ko. Ang Manila Bay, ito ang malaking karagatang nagbibigay balanse sa siyudad na puno ng malalaking gusali. This is secretly owned by the Westside Dragons. Simula noon, kami na ang nangangalaga rito bilang malaking parte sa amin ang karagatang ito. Nagpatuloy na ako sa paglalakad kahit hindi ko naman alam kung saan ako patungo. Wala ng masiyadong tao sa paligid dahil madaling araw na.

Madalas siyang pumupunta sa dagat para magpahinga. Punong-puno ng mga turista ang lugar at naakit siya sa napakagandang dagat sa gitna ng gabi. Tinitigan ni Lina ang madilim na ibabaw ng dagat, ang malabong pagitan ng dagat at langit, at pinakiramdaman Ng marahan haplos ng hangin sa tabing-dagat. Isang ngiti ang di niya napansing lumitaw sa mga labi niya. Nakahanap siya ng liblib na lugar para maupuan, pero nakarinig siya ng pamilyar na boses sa sandaling nagawa niya iyon. “Hilig mo ring panoorin ang dagat?”

[The Secret of Palawan] Ang bangka ay dahan-dahang pumasok sa bukana ng isang nakatagong lagoon sa El Nido, Palawan. Ang mga dambuhalang pader ng limestone ay tila mga guwardiyang nakatayo sa magkabilang panig, nagbibigay ng proteksyon laban sa bagsik ng bukas na dagat. Dito, ang tubig ay kulay esmeralda at kasing-tahimik ng isang katedral. Pagkatapos ng unos sa Zamboanga, ang kapayapaang ito ay tila isang pabuya na hindi nila alam kung karapat-dapat nilang tanggapin.

The Revelation Naligo na nga lang kami ni Alex sa cyan to blueish colored na dagat. Mula rito sa kinalalagyan namin ay tanaw na tanaw namin ang kahabaan ng puting-puting beach. Huh, hindi ako makapaniwalang kung saan-saan na lang kami nakarating kagabi. Ibang klase. Sa parteng ito ay nasa d****b ko pa nga lang ang sea level at kapante naman ako dahil natatakpan nito ang buo kong katawan from chest to toe.

Ang hangin ay mas malamig at mas sariwa rito, dala ang halimuyak ng dagat na naroon sa malayo. Sa gitna ng malawak na espasyo ay may isang malaking puno na nakatayo nang matatag, at tila ito ang sentro ng lahat ng nakapaligid. Napasulyap si Dia sa gilid niya, at halos napangiti siya sa tanaw na bumungad: ang malawak na karagatan na kumikislap sa ilalim ng araw.

Nangyaya si Akesha na maglakad lakad sa tabing dagat. "Eh miss hindi dito white sand at hindi ito open sa publiko karamihan ng bahay na katpat ng dagat ay daungan ng banka nila" ayan na naman ang giidevniua banat na naman.Mukha ba siyang bulag at naive sa tingin nito.

Mayroon din itong napakalawak na lupain na halos sinakop ang buong silangang bahagi ng Siquijor---ang kasalukuyang tawag sa Isla del Fuego. May tatlong gubat ang nabubuhay sa loob ng Camenao. Mayayaman ang mga ito sa iba't ibang uri ng mga halama't mga punongkahoy kaya naging pangunahing hanapbuhay ng mga tagarito ang pagtotroso. Bukod sa mga kagubatan, matatagpuan din sa bayan ng Camenao --sa silangang dulo--ang dagat na kung tawagin ay Olang. Ang malawak na dagat na ito ang pumagitna sa Siquijor at Sugbo, at siya ring pinakatanyag na dagat sa buong isla dahil sa mapupuntahang mga magagandang tanawin at napakaraming yamang-dagat na makukuha rito. Ang tabing dagat naman ng Olang ay tinawag

Delikado din kapag nagkaroon ng baha dahil mabilis tumaas ang tubig, dahil nga malapit sa dagat ay talaga namang rinig na rinig ko ang hampas ng alon sa dagat. Kinabukasan ay maaga akong nagising at nag lakad ako sa buhanginan at namulot ng mga kabibe sa tabing dagat. Ang alam ng karamihan dito ay malapit na kamag-anak ako nina aling Belen at mang Rogelio.

Claire’s Masaya kong pinagmasdan ang malawak na dagat sa harapan ko. Maalat at mainit ang simoy ng hangin na humahampas sa mukha ko. The ambiance is so refreshing and calming, this is a paradise for me. Kung ako ang papipiliin ay mas gusto ko na manirahan sa simpleng lugar na ito. This place is the total opposite of the busy and crowded streets of Makati.