Alamat Ng Dagat Mga Nobela at Kwento

ELENA POV Dumaong yung maliit na lantsa namin sa isang tago at liblib na pampang sa El Nido. Yung buhangin dito, hindi katulad ng sa mga sikat na resort na nakasanayan ko. Mas pino ito, kulay gatas, at parang hindi pa talaga napupuntahan ng mga tao. Kristal sa linaw yung tubig, tipong kitang-kita mo yung mga isda sa ilalim na chill lang lumalangoy, walang pakialam sa gulo ng mundong iniwan namin sa Maynila.

--- Sa Tabing-Dagat Ang dagat ay kumikislap sa ilalim ng araw, tila isang dagat ng mga bituin sa umaga. Si Anchali ay abala sa paggawa ng sandcastle habang si Aurelia ay nakaupo sa ilalim ng payong, pinagmamasdan ang mag-ama. “Mommy, look! Daddy helped me make a tower!” sigaw ni Anchali habang hinahagis ang buhangin gamit ang maliit na balde.

Talagang maaakit siya nito at babalik para sa higit pa. Buong kumpiyansa na sinabi ni Cindy sa telepono, "Master Alex, ako ngayon ay nasa pinaka- hilagang- silangang lugar. Ang anumang karagdagang hilaga ay magiging pambansang hangganan. Ang lugar na ito ay nasa tabi ng dagat at tinatawag itong White Ocean City."

Tama nga naman kasi, sinabi nga pala nila kanina. Pamilyar na ako sa lugar na sinabi ni Sia. Sea wall. Sakop ito ng Barangay Old Poblacion, ang barangay sa bayan namin na malapit sa dagat. Para itong port pero hindi talaga siya port. Ah basta, mahirap ipaliwanag. Basta ang alam ko lang kung bakit sea wall ang tawag dito kasi ‘yong sementong inilagay sa may dagat ay parang pader na siyang nagpo-protekta sa malaking alon kung may bagyo o kung ano pa. Ganoon daw kasi. At natawag ko siyang port kasi ang desinyo nito ay parang daungan ng barko pero mga maliliit na bangka lang ang mayroon dito at sakayan lang ito papunta sa nag-iisang isla na ginawang resort ng bayan namin na Jomabo Island. Ewan k

OH SHIT! Sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakakita ng ganito kagandang dagat. Oo, sa Lux City, may dagat din, pero hindi ito tulad ng nasa El Nido. Ang tubig dito ay mala-kristal sa linaw, at ang mga isla sa background ay nagbigay ng surreal na tanawin. Para itong isang pekeng painting sa paningin ko pero alam kong totoo.

Nakamasid din sa malawak na parte ng bundok at may dagat sa pagitan nito. "Kung pumunta kaya tayo sa mismong dagat? Tinatawag na kasi niya ako 'e. Tingnan ninyo iyon 'o. Grabe sobrang asul na asul nakaka'excite maligo!" Tinuro pa ni Daxon ang dagat na steady lamang. Walang alon na humahampas sa may tabing dagat. Meron man ngunit hindi ganon kalakasan kung titingnan sa ibang beach na aming napupuntahan.

Mukhang malinis din ang hangin na nalalanghap ko. “Maganda ba?” tanong niya. Huminto kami sa pinakadulo ng lugar at napansin kong may cliff pala dito. Nakailang hakbang pa ako at nakita kong isang maling hakbang lang, maaari akong malaglag sa dagat. Kakaiba ang lugar na ito. Masyadong asul at malinaw ang dagat. Malayo sa nakasanayan ko. “Oo,” sagot ko.

Ano ba 'tong pinagsasabi ko? "Gusto mo ba maligo?" natigilan ako sa tanong nya. Like dito sa gitna ng dagat? Hindi ba parang nakakatakot. Medyo malayo kasi kami sa pang-pang. Paano kong may mangain sa amin sa ilalim ng dagat. Kahit na dito ako lumaki nakakatakot pa rin kaya lumangoy lalo na kapag malalim. Sa layo namin sa pangpang alam kong napakalalim na nito.

"Napakalaki naman ng lugar na to Hon, okay lang ba na mag-stay tayo dito?" Palinga-linga parin ako sa paligid. Kahit madilim ay hindi parin maipagkakaila ang ganda at laki ng lugar. Narito kami sa bungad ng gate papasok pero rinig ko parin ang alon ng dagat. Ang malaking bahay na kulay puti at asul ay mas nakapag-pahiwaga sa dagat.

[Ang Tagpuan] Ang amoy ng dagat sa Batangas ay hindi na tulad ng dati. Para kay Paola, ang dating sariwang hangin ay tila naging malapot at puno ng pangamba. Habang minamaneho niya ang kanyang sasakyan patungo sa lumang rest house ng kanilang pamilya, bawat pag-ikot ng gulong ay tila isang hakbang palayo sa kaligtasan at pabalik sa isang mundong pilit niyang kinalimutan.