Alamat Ng Dagat Novels & Stories

“Kanina ka pa tulala sa dagat. Ayaw mo bang magtungo roon para maligo?” Umiling siya sa sinabi nito at tipid na ngumiti. “Hindi ako naliligo sa dagat.” Mukhang nagulat ito sa kanyang sinabi. “Is it because you think it’s a huge wet graveyard? Alana, hindi lahat ng dagat may patay na nilibing. Sobrang linaw ng dagat oh. At saka, masarap kaya maligo sa dagat kaysa sa swimming pool.”

‎Kundi sa tahimik na pag-uwi. ‎Isang umagang payapa sa lungsod. ‎Sa Manila Bay, ang dagat ay kalmado— parang wala nang alaalang gustong bumalik. ‎Ang hangin ay malamig. ‎Ang ilaw ay malambot. ‎At sa pagkakataong ito— ‎walang anino. ‎Si Amaryllis ay nakatayo sa dalampasigan. ‎Walang bigat sa kanyang mga mata.

"Sakit mo naman, second option lang ako, ganun ba?" Nakarating kami sa resort at halos takbuhin ko na ang dagat dahil sobrang tagal na mula nang huli akong makapunta sa dagat. Iyong totoong dagat ha, na kulay asul at may pinong buhangin. Manila Bay lang kasi ang madalas kong makita at sawanh sawa na ako sa dumi noon. Gusto ko ng ganito, fresh ang hangin at hindi amoy basura. The turquoise water seems like calling me. Talagang lalangoy ako mamaya pag nakapagpalit na ako.

"Manang, alam niya po ba ang lugar na ito?" Ipinakita ko kay Manang ang pangalan ng isang lugar na hindi pamilyar sa akin. Nagtagpo ang kilay niya, at parang nahihirapan itong basahin. Kinuha ang salamin at isinuot niya ito, at saka binasa ang nakasulat na address sa papel. "El Black Santo Domingo?" She looked at me with a creeping look in her eyes. "Hala, dong. M-Malayo ang lugar na iyan at nasa tuktok ng islang ito. Pero ang likod ng bundok na iyan ay ang tabi na ng dagat."

“Oh my gosh. . .” Mataas ang lupang kinatatayuan ng bahay. At ilang kilometrong layo, naroon ang dagat. Malinaw ang pagkakalapat ng langit sa dagat. Para ngang pinagdikit na ang tubig at mga ulap. Isang tuwid na linya sa malayo. May natanaw pa siyang anino ng maliit na bangka roon. Sa likod ng mga hamog, naroon ang karating na mga isla. Taimtim ang lugar.

​"Ang dalawang linggong kasama kita rito... mas totoo 'yun kaysa sa huling pitong taon ko sa industriya. Salamat sa pagligtas sa amin. Salamat sa pagligtas sa akin noong panahong ang tanging gusto ko na lang ay tuluyang lumubog sa dagat." ​Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi ni Izzy, pero may bahid ito ng pait ng katotohanan. "Bahagi na 'yun ng dagat, Rigel. Kung ano ang dinala ng alon, kailangan ding bawiin ng agos. Huwag mo na kaming alalahanin ni Tatay; sanay na kami sa bagyo rito. Mag-iingat ka sa Maynila. Mas matatalas ang mga tao roon kaysa sa mga bato sa reef na ikinasugat mo."

I have never seen anything like this. Napakatahimik din ng lugar. Walang ibang tao maliban sa aming dalawa ni Deolino. "Diba sabi mo gusto mong maligo sa dagat? Kaya dinala kita dito. Mas malinis dito at mas tahimik. Puwede kang maligo kahit ilang oras mo gusto ng walang mang-iistorbo sa'yo." Aniya habang nakatingin sa parte ng dagat at ilog na nakakonekta.

Kahit na ilang beses akong mag praktis sa pool sa mansyon ni Tito Elio, e hindi ko parin makuha-kuha ang paglalangoy na iyon! Namangha ako sa ganda ng karagatan. Sa sobrang tingkad ay halos makita na ang mga isdang nagisislanguyan sa tubig, mga coral stone na animo’y sobrang lapit. Tinitignan ko palang ay nalulula na ako. Gaano kaya ito kalalim? Pagkakaalam ko kung ganitong katingkad na ang kulay ng dagat ay sobrang lalim na iyon. Hindi ko inaasahan na ganito pala kaganda ang dagat dito sa Batangas.

Ibang iba doon sa Manila. Napatingin naman ako sa dagat na kulay berde kaya napahubad na ako sa tshirt at agad akong lumusong sa dagat. Muntik pa akong mapatili dahil sobrang lamig ng dagat. Lumangoy ako hanggang sa mapagod ako. I tried to hold my breath at lumusong ako sa ilalim at may mga nakikita akong mga maliliit na isda na lumalangoy. Kaya naman ay napahawak ako sa isang malaking bato doon, suporta para hindi ako mahatak paitaas dahil sa buoyancy ng tubig.

It's so casual, like a simple date. We headed to the place where our first dinner happened. The Bellini's, maybe I'll look at this day na parang nililikha lang uli naming ang nakaraan. Everything went smoothly, it was like a dream. After eating dinner, tinanong ako ni Alen kung gusto 'ko raw ba makita ang dagat. To be honest, I want to pero hindi ganoong maganda ang mga dagat dito. Maybe I would love to view the sea in the areas of Pangasinan and Cavite. Someday I will.