Alamat Ng Dagat の小説・ストーリー

Isang napaka lawak, napaka ganda, at napaka tagong. Dagat.

Nang marinig ang pangalang ito, pawisan ang mga lalaki. Ang Deadman's Island ay matatagpuan sa Karagatang Atlantiko malapit sa Canada. Usap-usapan na baog ang islang ito. Walang tao o nabubuhay na bagay ang nagawang umunlad dito. Kahit na mga hayop o mga ibon sa dagat!

He took a deep breath and looked at Lyla once again. “Alam mo, ang ganda pala rito ‘no? Tahimik tapos walang masyadong tao?” she said while they’re walking beside the seashore. “Sa Maldives kasi, kahit saan ka lumingon, puro tao, e. Kahit yata sa kasulok-sulukan ng dagat, may tao.”

Hinawakan niya ang pisngi ko at hinimas niya iyon sabay ngiti at hinalikan niya ang noo ko. Napatingin ako sa daan nang makita nila na sa unahan ay dagat na. Mabuti wala pang tubig ngayon dito. Dagat kasi ito pero wala pang tubig dahil lowtide kaya pwede madadaanan pero pag high tide ito ay syempre hindi madadaanan dahil may dagat na. "Sige, straight lang. Punta tayo kabilang isla." Nagulat naman sila sa sinabi ko.

May nilapitan siya kaagad na ale at nagtanong kung may alam ba itong mauupahan. "Sakto! Mayroon! Kaalis lang ng dating umuupa kahapon. Sa tabing dapat iyong bahay. Ayos lang ba sa iyo? Mayroon naman na medyo malayo sa dagat pero ang alam ko medyo mataas ang singil," wika ng ale na pinagtanungan niya. "Ayos lang po na sa tabing dagat. Mas gusto ko nga po iyon para lagi akong maliligo sa dagat," tugon niya sa matanda.

sabi ni Dwayne nang walang pag-aalinlangan. Agad silang umalis, patungo sa dagat sa tapat ng hotel. Ang bahaging ito ng dagat ang pinaka asul at malinis sa buong bay, tunay na parang salamin. Nakatayo sila sa harap ng dagat, at tila tinatangay ng hangin ang lahat ng kanilang mga alalahanin!

Pero bago pa ito makawala ay hinapit niya ang makitid nitong baywang at mapintog nitong puwet pagkatapos ay iniangat ito. “Huh!” Napasinghap ito pero walang nagawa kundi ikapit ang mga braso sa leeg niya at ibalot ang hita sa baywang niya. This time they kiss deep and long . . . * HUMIWA ANG YATE sa buhay na buhay na alon ng asul na dagat. Popular sa mga divers ang dagat na nakapalibot sa Isla Verde, Batangas, dahil sa rich marine ecosystem nito. Sobrang liwanag ng tubig— hindi polluted. Sa sobrang liwanag ng tubig ay sumasalamin dito ang magandang kaulapan. Sariwa ang hangin katulad sa isla na napaliligiran pa ng maraming puno.

"Impossible, right? Sa east sumisikat ang araw, ang ibig sabihin nun hindi tayo sa north nanggaling kundi sa west!" Okay. That's confusing. Nasa north part ng desert ang Mediterranean Sea, dapat north yun. Pero dahil imposible na sa south sumikat ang araw... means sa west nga kami galing! "Pero ang dagat na pwede mo lang makita sa west ay ang..." Inisip-isip ko ang natatanging world map na nakabisa ko noong high school ako. West sea. What could it be? If we're flying from east and we're near Spain. The only sea aside from Mediterranean Sea are...

Bukod sa ngayon ko lang napansin ang napakalaking yate sa dulo ng kinaroroonan namin ay nanginginig na ako sa isiping babyahe kami sa dagat gamit iyon. Napabaling ako saglit sa malawak na kagagatang kumikinang sa bawat pag galaw. Napakaganda kung pagmasdan ngunit alam mong matindi ang bawat alon na iyon sa kabila ng pagkinang ay nakabadya ang malaking panganib. Ang karagatan ay pook ng posibilidad. Ang mga sasakyang pandagat naman ay parang mga tao, ligtas kung nasa pampang ngunit sa marahas na karagatan mas may pakinabang.

Keight Wala kahit anong maririnig sa pagitan namin kundi ang marahang hampas ng alon sa dagat. Umupo kami sa puting buhangin ng pangpang. Napangiti ako nung tuluyan ko ng mapag-masdan kung gaano kaganda at kaasul ang karagatan. Nilingon ko sa tabi ko si Duke. Nakatanaw rin siya sa dagat, malungkot ang mga mata.