Alamat Ng Dagat の小説・ストーリー

Nakatitig sa kaniya ang binata habang naka-cross arms. "Nasaan nga pala tayo?" tanong niya. "Nasa Batangas tayo, Lane. We are in my not so big island," sagot ni Elvin na kaniya namang ikinatango. Tumayo siya mula sa kama at naglakad patungo sa nakabukas na balkonahe. Hindi pa man siya tuluyang nakakalabas, nakita na niya kaagad ang kulay asul na dagat. May ngiti sa kaniyang mga labing tinakbo ang patungo sa labas. Wala yatang nakakalam na gustong-gusto niya ang dagat lalo na kapag maganda katulad na lang ng nasa harapan niya.

Tanaw na tanaw ko ang lawak nito, pero hindi ko makita ang dulo. Ano kaya ang itsura sa kabilang dulo ng dagat na ito? May barko naman akong nakikitang parating na medyo malayo pa sa daungan. Sana ay magkaroon ako ng pagkakataon na makita ang iba pang lupain. Papalubog na ang araw kaya ang gandang pagmasdan ng nito. Kumikislap-kislap din ito dahil sa pagtama ng sinag ng araw sa tubig. Hindi rin naman ganon kalakas ang alon sa dagat kahit na maulan nitong mga nakaraang araw. Ang sarap pakinggan ng pagtama ng alon sa mga bato, ang payapa at nakakapagpagaan ng pakiramdam. Napakasariwa at ang lamig ng hangin na mula sa dagat na humahaplos sa aking balat. Tanawin na ring maituturing, pero ng mapa

Tila ito isang dagat na sa ibabaw ng mundo. Marahan at tahimik na dumadaloy. Its color resembles peace and serenity, which everyone needs in order to calm down and relax. Matagal siyang tumitig dito at wala sa sariling ipinikit ang mga mata upang damhin ang kadalisayang hatid ng langit. Naisturbo lamang ito ng biglang nagring ang cellphone ni Misha. Malakas ito kaya’t lahat kami ay napatigil at napatingin sa kaniya.

Making our two bodies penetrate deeper in the ocean for how many seconds. Ilang segundo din ang itinagal namin sa ilalim ng tubig bago parehong hinihingal na umahon sa dagat. Malalim lalim na rin pala ang bahaging pinagdalhan ko kay Jayda ky kung kaya't pareho kaming lumangoy sa mababaw na parte. Ngayon ko lang nalaman na bihasa pala siya sa paglalangoy.Hindi ito naisali sa mga nareport sa akin ng aking private agent.

“Sa opisina, kahit anong mangyari, nandiyan ang pamilyar na ingay ng makina at ang preskong hangin. Dito naman, ang ihip ng hangin ay galing sa dagat—maalat, malakas, at walang pindutang pwedeng pihitin para baguhin ang lakas. Parang lumipat tayo mula sa maayos na silid papunta sa malawak na kalsadang puno ng lubak—hindi mo alam kung kailan ka mapapahinto o matatalisod.” Napangiti ako at tumulong sa kanya na itaas ang kanyang mga dala. “Tama ang iyong paghahalintulad, Mila. Ang paglalakbay sa dagat ay talagang parang pagdaan sa mahabang daan. May mga bahaging pantay at madaling tahakin, at may mga bahaging matarik, maalikabok, o puno ng tubig. Ngunit tulad ng sinasabi natin tungkol sa mga k

Sabi ng batang lalaki. "Ano ba yan?" Umupo ako para magkalevel na ang mga muka namin. "Bato po Ate iba't ibang uri ng bato po pinulot po namin yan dun sa dagat" Turo nito sa dagat. Natawa ako. Oo nga pala malapit lang din sa dagat itong pinuntahan naming medyo nasa mataas na parte lang kami pero natatanaw mo dito yung dagat. Kaya ang ganda talaga ng tanawin dito lalo na't ngayon hapon na.

[Warning: Matured Scenes!] DINALA AKO ni Xian sa lugar kung saan malapit ang dagat. Bukas na ang kaarawan ni Mama kaya bukas na rin kami makakaluwas. Mukhang may paparating na bagyo ngayon. "Ma? Hindi po muna kami makakauwi agad ni Xian ngayon, baka bukas na ho. Sobrang lakas po kase ng ulan e. Opo, Sige po. Ingat din po kayo diyan."

Tapos na siya nitong punasan at muli itong umayos ng upo at tumanaw sa dalampasigan. “May dalang pagkain sila Mommy galing Manila. Inutusan ko na si Manang na dalhan tayo dito para makapag-miryenda din tayo. Tsaka, grabe, ang ganda ng panahon. Parang gusto kong maligo sa dagat lalo na at high tide pala.” Narinig niyang wika nito. Wala sa sarling napatitig siya dito sabay ngiti. “Maliligo sa dagat? Bakit, marunong ka bang lumangoy?” nakangiting tanong niya. Napansin niyang kaaagd itong napangiti

Ganito ba ang ginagawa ng dalaga sa loob ng mga panahong hindi niya ito nakikilala? Isang beach ang pinuntahan ni Angge matapos itong pumunta ng park saka ito naglakad-lakad sa gilid ng dagat. "Alam mo bang pinangarap ko na talaga noon pa ang ganito?" Ala-alang muling bumalik sa kanyang balintataw habang pinagmamasdan niya si Angge na nakamasid lamang sa alon ng dagat. "Ang alin?"

🌊 Ang Dagat ng Kamalayan ni Juan Sa loob ng isip ni Juan, ang kanyang Dagat ng Kamalayan ay isang malawak na ginintuang karagatan. Pero halos buong dagat ay natatakpan ng makapal na abong ulap, maliban sa isang maliit na bahagi na nananatiling malinaw. Sa bahaging iyon, may mga tinik ng itim na liwanag na pumipigil sa pagkalat ng abong ulap. At sa gitna nito— nakabaon ang isang tatlong pulgadang espada, nag-iisa, naglalabas ng mga sinag na siyang humaharang sa ulap.