Alamat Ng Libro Novels & Stories

Chapter 40 Calista POV "A... Apple," marahan kong sabi habang tinuturo ko ang larawan sa librong pangbata na nasa harapan ni Princess. Nakaupo kami sa carpet ng malawak at mabangong library, napapalibutan ng mga estante ng libro, at may malamlam na liwanag galing sa mga bintana. Maganda ang umaga. Tahimik, at punong-puno ng konsentrasyon ang bata habang pinagmamasdan ang letra.

Nagpa-baba ako kahit alam namin na pwede kami puntahan ng mga bodyguard at katulong nang mangkukulam hindi namin 'yon naisip. Nasa loob kaming tatlo ng kwarto nang isang malawak na library room. Hindi ito isang ordinary library dahil puno ito ng mga mahiwagang libro na mula sa angkan nang mangkukulam. "Humanap kayo ng mga libro na pwede nating gawin panangga sa mangkukulam na 'yon," aniko sa dalawang pamangkin ko at kahit nahihirapan ako ng dahil marami nang sugat sa buong katawan ko gumagapang ako para tumulong sa pag-hahanap ng kahit anong klaseng libro.

Tumango ako. “Yeah, marami akong libro doon. Mahilig ka rin talagang magbasa no?” “Iyan lang naman ang pinag-kakaabalahan ko sa batangas.” Tumango naman ako tapos sumandal saglit. Sabagay sa bahay namin sa batangas may mini library din at iyon lang ang pwedeng mapaglibangan doon. Saka ’yung tipo ni Jace hindi siya ’yung pala-labas ng bahay kapag hindi kailangan.

"Nakita ko lang sa bookshelf ng library sa mansion, the main library. Then I found out na sa iyo pala 'yan." Tumango nalang ako kay Lily at binuklat 'yung libro. Hindi na ako nagabalang basahin ang libro dahil tapos naman ako nito. I flipped it 'til the last page, pero halos malaglag ang panga ko sa sahig dahil sa nakita ko. The last page is missing! At hindi lang 'yon. Naputol 'yung message. Tanging Dear me lang ang mababasa mo.

sagot ni Theo ba ngayon ay nasa bookshelf kung saan nakalagay ang mga libro na para sa bata. Napatigil ako sa paglalakad nang may napansin akong isang libro. Hindi siya ganun ka kapal pero maganda ang disenyo niya. Hindi ko alam pero may nag-u-udyok sa akin na lapitan at kunin ito. Nang makuha ko na ito ay marahan ko itong hinaplos para matagal ang kaunting alikabok. Nililinisan ba talaga itong library? Kakalinis lang ni Adrianna dito, pero ngayon, maalikabok na naman.

And so the first thing that i did when i am already dressed ay ang magpunta sa library at hanapin ang librong nakita ko sa room ni Amida. Nagtagal ako sa computer sa kakahanap no'n kasi naman hinahanap ko oa iyong eksaktong cover ng libro na iyon para na rin mabasa ko na .I spent almost an hour trying to figure out what kind of book is that at napahiyaw pa talaga ng sa wakas waka ay nakita ko rin iyon. The shelf containing the book that i want to read is placed from the very back of the library.Okay sa kahit na anong deadly na libro na pwede mong makita dito.

Lahat nakaayos, walang alikabok—tiyak may housekeeper na dumarating pero wala ngayong staff sa paligid, per Killian’s strict privacy rule. Pumasok ako sa isang maliit na library—floor-to-ceiling shelves na puno ng leather-bound classics, modern economics references, at ilang Filipino poetry collections na kasing-precious ng first editions. Amoy lusaw na kandila at tuyong papel. Hinaplos ko ang spine ng “Mga Ibong Mandaragit” at napangiti. Hindi ko akalaing magbabasa siya ng Tagalog lit na ‘yon. Pinipilit kong huwag mahulog sa idea na baka masyado kaming magkasing-wavelength.

Different kinds of books welcomed me. Sa gitna ng library ay ang couches na pwedeng upuan kung magbabasa ka ng libro. Lahat ng gusali ay may shelf na puno ng libro. May isang parang arkong daanan papasok sa isa pang kwarto na puno pa ng libro. Doon ako pumasok. Kasi kung sa mga libro ako sa labas titingin, pwedeng makita ako kung may dumaan. At least kung papasok pa ako sa loob ng arkong pintuan ay hindi ako makikita! And it looked mysterious that it immediately called me!

Nalilibugang anas nito sa dalaga. Agad napaharap dito si Dhalia nasa labi nito ang mapanuksong ngiti. “Ano ka ba, may tinapos lamang ako sa libriary. Alam mo naman ako may minimintinang mga grado.” Tuluyan na siyang yumakap dito, kita ni Dhalia na inabot ni Edmundo ang hawakan ng pinto at mabilis na inilock iyon.

7Ang Paglathala ng Libro at Mga Bagong Pagkakataon Isang taon pa ang lumipas, natapos na ang libro ni Clara — pinamagatang “Sa Tabi ng Dagat: Ang Kwento ng Pag-ibig at Pagbabago sa Bayan ng Daraga”. Ito ay naging bestseller agad sa buong bansa, at maraming tao ang bumibisita sa bayan para makita mismo ang mga lugar na binanggit sa libro at makilala ang mga tauhan ng kwento.