Alamat Ng Pagong Novels & Stories

Marahil napansin nito ang pag kunot ng noo ko. "To all files sir na nahagilap ko. May anak si Miss Angela, pero hindi niya ito kasama so it means nawawala ang kaniyang anak sir at kasalukuyan siyang nakatira sa bahay ng kaniyang kaibigan sa Pampanga na nag ngangalang Michelle." sambit niya. "Go ahead!" wika ko. "Ayon pa sa nakalap kung impormasyon sir, mayaman ay mali prinsesa ito sa Palasyo." dagdag pa niya.

"Manang, alam niya po ba ang lugar na ito?" Ipinakita ko kay Manang ang pangalan ng isang lugar na hindi pamilyar sa akin. Nagtagpo ang kilay niya, at parang nahihirapan itong basahin. Kinuha ang salamin at isinuot niya ito, at saka binasa ang nakasulat na address sa papel. "El Black Santo Domingo?" She looked at me with a creeping look in her eyes. "Hala, dong. M-Malayo ang lugar na iyan at nasa tuktok ng islang ito. Pero ang likod ng bundok na iyan ay ang tabi na ng dagat."

Langga short for palangga na ang ibig sabihin ay mahal. Sana ay makahanap siya ng babaeng katulad ng lola niya ang maging forever niya… si Aria na sana ’yon, sigurado siya doon.... Pero hindi sila pwede. Sa kakadaldal nila ay hindi nila namalayan na nasa Pampanga na sila. Papasok na ang kotse sa gate ng rancho.

Napakataas ng market value nito at ang location ay walang kapantay sa Pampanga. Higit sa lahat, malapit lang ito sa Manila, sampung minutong drive lang. Madalas na siyang bumiyahe roon ngayon para sa personal na mga lakad. Having a temporary place to stay would make things convenient and allow her to escape Conrad’s sight for a while, giving her some peace and quiet. Halatang nagulat ang binata at nagsalubong ang mga kilay nito. “Pero doon nakatira si Mama ngayon. Hindi naman natin siya pwedeng palipatin na lang basta sa ibang bahay.”

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

May meeting siya sa mga executives. "Saan daw?" "Esejutib," tugon ni Ponce sa ina. "Saan 'yon?" "Baka lugar sa Maynila." Napangisi ako na naiiling. "Hindi saan kundi sino," pagtutuwid ko sa maling pag-unawa nila. Tumingin ako kay Mr. Cheng. "I married someone better than you." "Sa tingin mo, papayag ako na may ibang umangkin sa iyo?"

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

natigil ako sa pagkalikot sa phone ko nang tawagin ako ni Manong Bong. "Sa bahay na lang po, Manong. Bakit po? Gusto niyo po ba kumain na muna tayo bago tayo umuwi?" Nakangiting tanong ko. Nasa Silay City pa naman kami, hindi pa nakalabas sa kanto papuntang airport kaya kung gutom na si Manong, puwede pa kaming kumain muna sa mga kainan dito sa Silay.